Koffie uit Kaffa (deel 1) – Op de dag dat de koffie bloeide, ontwaakte Jonas Lowet vroeg in de morgen, omdat een vreemde geur door de open ramen binnendreef.”De koffie”! fluisterde hij verrukt. “De koffie bloeit!” Dit is, in een paar zinnen, een van de aangrijpendste belevenissen van de Nederlandse koffieplanter Jonas Lowet, die zijn geboorte stad Maastricht verlaten had, toen zijn vaderland hem in de vooroorlogse dagen geen bestaan bood, hoewel hij doctor in de handelswetenschappen was. In ‘Koffie uit Kaffa’ volgen we deze ondernemende Limburger op zijn tocht naar het mysterieuze land van de Negus: Abessinie (het huidige Ethiopië). Het is de persoonlijke gunst van de keizer die hem zijn weg effent, zodat hij een dal krijgt toegewezen in de landstreek Kaffa, waar de wilde koffie zomaar opschiet tussen de eucalyptusbossen. In dit woeste land ontmoet hij de koptische priester Johannes, die hem met open armen verwelkomt, omdat hij voor zijn volk de beschaving van het Westen wenst… en Mariam, die als zoveel vrouwen uit haar land, een opvallende lichte huid heeft en die door de priester is onderwezen in de Franse taal. Jonas lukt het, in enkele jaren een goede plantage op te bouwen. Hij is energiek. Maar is hij niet te idealistisch als hij zijn economisch voordeel wil vergeten terwille van het heil van Kaffa’s bevolking met zijn vele noden? En is hij blind voor de buitenlandse spionage om hem heen? Want de Italiaanse majoor Enrico Ferrari is bezig zijn netten te spannen en de Duitsers spelen een vreemd spel, ze zijn allerminst te vertrouwen… Een catastrofe nadert, langzaam maar zeker. ‘Koffie uit Kaffa’ is geschreven door Go Verburg. Het is een boeiend verhaal opgebouwd op een werkelijk origineel gegeven. Het boek is het eerste deel van een (oude) driedelige serie. Ze worden nog regelmatig tweedehands aangeboden. Zeer de moeite waard om te lezen!

De verloren plantage (deel2) De energieke Jonas Lowet, een Nederlander, afkomstig uit Maastricht, is het gelukt in de landstreek Kaffa in Abessinie (het huidige Ethiopië) een veel belovende koffieplantage op te bouwen. Als het boek begint, verwelkomt hij zijn broer Don, die hem komt helpen bij zijn reuzetaak. Al spoedig blijkt dat de karakters van de broers sterk uiteenlopen en dat ze een zeer verschillende kijk hebben op het leven. Don heeft een westers-materialistische mentaliteit, terwijl Jonas, hoewel van origine econoom, idealist is en in leniging van de noden der bevolking een grootse taak ziet, die hem meer waard is dan zijn economische belangen. Maar erger is, dat Don in de persoon van Enrico Ferrari onwetend een spion in de vallei van Lomita geïntroduceerd heeft. Als de ware bedoelingen van Ferrari duidelijk zijn geworden, ontwikkelen de gebeurtenissen zich op dramatische wijze. De broers worden het volkomen eens over hun toekomstige houding als door de slinkse plannen van Farrari de plantage en de gehele vallei en haar bevolking bedreigd worden. Zij aan zij staan ze voortaan, en als de Italianen oprukken, verrichten zij een heldhaftige daad, die hun plantage niet kan redden van de ondergang maar gekenmerkt wordt door trouw aan de Negus en zijn volk. Een boek vol spannende gebeurtenissen en rijk aan beschrijvingen van het land en volk van Negus. Het is een ‘oud’ boek maar boeiend om te lezen. ‘De verloren plantage’ geschreven door: Go Verburg leest als een roman en wordt nog regelmatig tweedehands aangeboden Voor wie het boek in een adem uitleest, er is nog een derde deel te weten: ‘De koffietuin zal bloeien’.

Auteur: Go Verburg – Uitgever: Zomer & Keunings, Wageningen (jaar??)

Flaptekst: Daniel Hoek is geboren in 1967 als halfbloedzoon van een Nederlandse vader en een Ethiopische moeder. Door zijn halfblanke uiterlijk krijgt hij nergens kansen en groeit op als straatjongen in Nazereth en Dire Dawa, Ethiopië. Hij eet uit vuilnisbakken en slaapt onder bruggen en op treinstations. Tijdens zijn zoektochten naar zijn Nederlandse identiteit verandert Daniel in een zware crimineel die nergens voor terugdeinst, zelfs niet voor moord. Na acht jaar voorarrest krijgt hij de doodstraf. In de gevangenis ontwikkelt hij tot een vreedzaam christen en komt herboren vrij door toedoen van zijn Nederlandse broer. Een autobiografie met als belangrijke thema’s ontkenning, mensenleed en liefde.

Daniel Hoek wordt na groep vier van de basisschool gestuurd. De Amhaarse taal heeft hij amper leren lezen en schrijven. Hij besluit dit zichzelf aan te leren en ontpopt zich ondertussen als een ware artiest die de wonderbaarlijkste avonturen overleefd. In de gevangenis weet hij zijn uitbundigheid en zijn gewelddadige leven feilloos te verwoorden en ook te beschrijven. Een verhaal dat verteld moet worden. Met zijn stichting in Ethiopië probeert Daniel momenteel andere ‘vergeten Nederlanders’ te verenigen.

Titel: De vergeten Nederlanders –  Auteur: Daniel Hoek –  Uitgever: Free Musketeers (2010) –  ISBN: 9789048413461 (Levensverhaal)

Flaptekst: Kadootjes uit Holland is een vertelling over een jonge Nederlandse piloot die een baan krijgt bij een hulporganisatie in het Ethiopië van de beginjaren tachtig. Naast de dagelijkse werkzaamheden, waarin de piloten bizarre opdrachten krijgen om in onherbergzame gebieden de hongerende bevolking van voedsel te voorzien, heeft de hoofdrolspeler er een baantje bij. Het uitdelen van in Holland aangeschafte kadootjes voor kinderen, volwassenen en dieren. Het boek is een vrolijk, recht voor zijn raap verhaal, met daarin met veel humor beschreven belevenissen tijdens niet-alledaags werk in een niet-alledaags land, opgetekend met een knipoog naar de luchtvaart. Er valt veel te glimlachen in dit verhaal, maar de ellende van de Afrikaanse bevolking wordt niet geschuwd en zal u zeker niet onberoerd laten. Kortom een heerlijk boekje voor bij de haard, tijdens het reizen of op vakantie.

Titel: Kadootjes uit Holland – Auteur: Hans Wilmink – Uitgever: Servo – ISBN: 978957860751 (2007)

Recensie: Dat er oorlogen zijn waar humanitaire hulp wordt geboden, weet iedereen. De berichtgeving daarover blijft echter bijna altijd erg algemeen. Het gezicht van de hulpverlening en de omstandigheden waarin die hulp wordt gegeven, blijven daardoor meestal onbekend. Ex-piloot Hans Wilmink doet in dit eenvoudige en pretentieloze, maar met veel enthousiasme en gevoel voor humor geschreven boekje nu echter eens het relaas van die werkelijkheid aan de hand van zijn persoonlijke ervaringen als hulpmissiepiloot in Afrikaans oorlogsgebied (Sudan, Ethiopie en omliggende gebeiden). Daarmee biedt het boek een vrij unieke inkijk in een realiteit die anders achter de krantenkoppen en journaalbeelden schuilgaat . Normale druk (NBD\Biblion, Drs. Maurits Groen)

Flaptekst: Burgeroorlog breekt uit in Ethiopië. De Europese machten dreigen het land binnen te vallen onder het voorwendsel de orde te herstellen. Intriges aan het hof van de Ethiopische Regent veranderen de burgeroorlog en de dreigende invasie in een alles verslindende goudkoorts.

Een jonge en sensuele neef van de Regent, de vertellende Prins, wordt door de Italiaanse gezant Baratieri onder zijn hoede genomen. Baratieri heeft zijn eigen plannen. De overige Europese gezanten onderschatten hem. De Regent zelf, een wrede maar ook grootse figuur, is tot alles bereid om zijn macht te bestendigen.

Gesitueerd in het mythische en tijdloze Abessinië , waar Portocarero meer dan twintig jaar geleden zijn persoonlijke en politieke omzwervingen begon, is GOUD! een universele parabel over macht, rijkdom en machiavellisme, barbaars en geraffineerd als het land zelf.

Auteur: Herman Pottorero is zowel schrijver als diplomaat. Zijn loopbaan als diplomaat is even indrukwekkend als zijn (vele) boeken die hij op zijn naam heeft staan. De auteur heeft jarenlang in Ethiopië gewoond. Zelf zei hij ooit in een interview “Tussen het schrijven en het diplomaat zijn is een grote interactie. Ik ben altijd allergisch geweest voor schrijvers die schrijven om het schrijven. Ik heb ervaringen nodig om te schrijven”

Titel: Goud – Auteur: Herman Portocarero – Uitgever: van Halewyck Leuven 2004 –ISBN: 90 5617 578 5

Recensie: Het Ethiopië in deze roman wordt geregeerd door een wereldvreemde keizer die Regent genoemd wordt. De verteller van het verhaal is een neef, die zich Prins Ik noemt en baadt in weelde, omgeven door concubines. Een aantal buitenlandse gezanten wordt ten tonele gevoerd, ieder met zijn stereotiepe landsaard en dubbele agenda, want het boek staat vol van de intriges. Het meest opmerkelijke aan het boek is de lengte van de hoofdstukken, de meeste beslaan slechts een halve bladzijde. Ieder hoofdstuk is een verhaal op zich, poëtisch, beeldend. De aaneenschakeling van deze losstaande hoofdstukken wordt tot een fascinerend mozaïek, dat ten slotte een verhaal openbaart dat deels historisch deels fictief is: een invasie van het land door Italiaanse legers. De auteur heeft jarenlang in Ethiopië gewoond en geeft blijk van een diep inzicht in land en cultuur. (NBD\Biblion, Harrie M. Leyten) 

Flaptekst: ‘U heeft de revolutie meegemaakt, de dood van de keizer, de periode van terreur: nogal schokkende gebeurtenissen, dunkt me,’ zei de vrouw van de Nederlandse ambassadeur. ‘Waarom bent u gebleven?’ Op deze vraag, die me geregeld door buitenlanders gesteld wordt, varieert mijn antwoord naar gelang de vragensteller en mijn stemming; een antwoord dat mijzelf en de ander geheel overtuigt, schijn ik nooit te kunnen geven. ‘Ik houd van Ethiopië, de bergen, de mensen, de oude christelijke cultuur. Bovendien is het klimaat verrukkelijk, vindt u niet?’ zei ik. ‘Dat wel, maar het politieke klimaat allerminst.’

Winter in Ethiopië, is het boeiende verhaal van Paula Munters, docente Frans aan de universiteit in Addis Abeba. Ze heeft gekozen voor het vreemdelingschap en is blijven werken in een land dat haar fascineert, maar waarvan ze het marxistisch bewind verafschuwt. Door de komst van Marieke Verbeek, een jonge Nederlandse, en de terugkomst van de Amerikaan Timothy Graham wordt ze geconfronteerd met de achtergronden en de consequenties van haar keuze. De roman ontleent zijn spanning mede aan de realiteit van het huidige Ethiopië: de sfeer van een Oostblokland in een Afrikaanse setting.

Auteur: Elsbeth Klein studeerde Franse taal- en letterkunde en werkte tien jaar in ontwikkelingslanden, waarvan vier jaar in Ethiopië.

Titel: Winter in Ethiopië – Auteur: Elsbeth Klein – Uitgever: de Prom, Baarn (1989) –ISBN:90 6801 211 8

Recensie: Dit debuut speelt zich vnl. af in Ethiopië waar een Nederlandse vrouw van 50 jaar werkt als docente Frans. Ze is onvrijwillig kinderloos en gescheiden. Met haar twee bediendes leeft ze kalm tot ze een loge krijgt: een studente die voor het eerst van huis is. Een bezoek van haar ex-minnaar ontregelt het leven van de vrouw totaal. De spanning stijgt als de studente en de ex-minnaar beiden verdwijnen. De speurtocht van de vrouw door Ethiopië naar haar gasten is bijna thrillerachtig maar beslaat alleen de laatste pagina’s. Het verhaal is boeiend, maar niet evenwichtig geschreven. Soms wordt er teveel op details ingegaan, andere keren beschrijft de ik-figuur haar belevenissen nogal onhandig. Bv.(..) ik had geen hond meer. (..) ze lag zwaar te hijgen (..) Toch blijkt de hond dood te zijn. Deze onvolkomenheden daargelaten is dit een spannende roman waarbij verhaalgegeven verweven is met de politieke gebeurtenissen van de laatste decennia in Ethiopië. Het zwaartepunt ligt echter bij de vraag wat het is dat de vrouw in het onvrije land houdt. Op de omslag een Ethiopisch miniatuur. (NBD\Biblion, Roos-Marie Tummers)