Alero Dam

De Alero dam, ook wel Aloru, Alaora of Alwero genoemd, regelt de Alero-rivier die stroomt in de Gambela-regio. De rivier komt via het Gambele N.P uit in de Baro-rivier.

Wij waren hier in 2010. Vele studenten namen hun wekelijkse bad, kleren werden gewassen en gedroogd en er werd onderling pret gemaakt.

Wij werden gewaarschuwd, geen foto’s nemen van de dam, dit mag niet! Gezellig gepraat en gelachen samen en…natuurlijk wel foto’s genomen. Foto’s:©Lou & Ine Andreoli

Nuer kinderen

Anuak 1 ©Lou Andreoli

Op weg naar een Nuer-dorp kwamen we kinderen tegen, even stoppen natuurlijk!

Anuak 3©Lou Andreoli

Uit de tas van de ‘faranji’ (vreemdeling) kwamen enkele kleine plastic beestjes te voorschijn, maar ja, wat is dat, wat kun je er mee?

Anuak 2 ©Lou Andreoli

Na enig onderzoek werd het duidelijk en ze begonnen spontaan, gewoon midden op de weg, te spelen! (Foto’s:©LPA)

St. Michael Kerk (Gambela)

DSCN0090

De priester schuift het gordijn opzij, zodat wij de schildering beter kunnen zien. Volgens oud gebruik worden belangrijke schilderingen afgedekt met ‘gordijnen’ zodat zij onzichtbaar zijn voor oneerbiedige blikken. Foto:©Lou Andreoli

DSCN0094- Gambela St

Maria wordt veelal afgebeeld met ‘grote’ handen. Dit geeft haar grootmoedigheid en goedheid weer! Foto:©Lou Andreoli

Wassen in de rivier

de-was

De rivier de Baro is buiten zijn oevers getreden; de was kan nu iets dichter bij huis gedaan worden!

de-was

De vrouw is blij met de aandacht!

de-was

Nu nog even de was spoelen, en de klus is geklaard!

Even de helpende hand bieden—De haren worden opnieuw ingevlochten (Foto’s:©Lou Andreoli)

Op weg naar het plaatsje Kibish

Onze rit van de koffieplantage Bebeka naar Kibish om de  bevolkingsgroep Surma te bezoeken verloopt met hindernissen. Door regenval zijn de wegen modderig en op meerdere plaatsen zitten vrachtauto’s vast in de modder. Passeren is iedere keer opnieuw een gok om ook niet zelf in de modder te blijven steken. (Foto’s:©LPA)

©Ine Andreoli

De zoveelste! Gaat deze problemen opleveren?

DSCN3128 2

Ziet er niet goed uit!

DSCN3130 3

DSCN3133 5

We gaan het proberen!

DSCN3138 6

Ervaren chauffeur, assistent geeft aanwijzingen! Gered!!

Van mais tot pap

De maiscultuur is nog niet zo lang geleden ingevoerd. Het voordeel is dat er twee keer per jaar geoogst kan worden. Er wordt o.a. pap van gemaakt.  (Foto’s:©Lou Andreoli)

pellen-van-de-mais

De mais wordt van de kolven verwijderd

nuer-hut

Daarna wordt het te drogen gelegd

vliesjes-verwijdering

Vliesjes en andere ongerechtigheden worden door de wind verwijderd

stampen-mais

De mais wordt fijn gestampt

resultaat

De gestampte mais wordt bewaard in de voorraadpotten

eindproduct

Er wordt melk of water toegevoegd, pan op het vuurtje; de pap is bijna klaar!!! 

De strijdlustige Suri, of Surma zoals ze ook wel worden genoemd

DSCN0011De Suri bevolking is verdeeld in twee groepen: de Chai en de Tirma. Zij wonen in het afgelegen zuidwesten van Ethiopië in een relatief groene savanne vlakbij de grens met Soedan. Zij leven van de landbouw en veeteelt. In het leven van de Suri staan de runderen centraal want ‘rijkdom’ is gebaseerd op het vee. Hoe meer koeien in bezit, hoe hoger het aanzien. De Suri zijn vooral bekend door de vrouwen die schotels van klei of hout in onderlip en/of oorlellen dragen. De mannen versieren hun schouders door littekenversiersels en beschilderen hun lichaam met een witte substantie. De motieven variëren van strijdfiguren, om de vijand bang te maken tot decoraties om de vrouwen te verleiden. Vroeger liepen zij naakt, tegenwoordig hebben ze een doek om hun lichaam gewikkeld. DSCN0049-De Suri hebben een machocultuur dit komt tot uiting in de traditionele donga, stokgevechten. De strijdlustige houding speelt ook een duidelijke rol in de vele conflicten met de omringende volken, die veelal gaan over weidegrond, water en het stelen van elkaars vee. Het doden van een vijand geeft aanzien en omdat tegenwoordig vrijwel ieder gerespecteerd man een vuurwapen bezit loopt het nogal eens uit de hand. (Lees meer over de Suri/Surma-bevolking in mijn boek ‘Ethiopië, ongekend anders’!)