Hyena-man in Harar

 

In het donker, met als enige verlichting de koplampen van twee auto’s, een van een Ethiopische familie en de andere van ons, staan we dicht tegen de auto’s aan. Verder is het aardedonker op het zanderige terreintje dat net buiten de Fallana-poort ligt. Voor ons, in de lichtbundel van de koplampen zit een man. Met kleine pauzes brengt hij een melodieus geluid voort:’Hoeoew, hoeoew’. Verder is het doodstil. ‘Hoeoew’, klinkt het dan weer!

Iedereen houdt zijn adem in: wat gaat er gebeuren? Opeens zien we enkele dansende lichtjes dichterbij komen. De ogen van… Na een paar spannende minuten zien we aan het eind van de lichtstraal iets bewegen. Dan verschijnt er in de lichtbundel, volledig in het licht, een hyena. Er volgen er steeds meer. De hyena-man praat op een zangerige toon met de hyena’s en gooit een stuk vlees naar ze toe.

hyena manharar1

Oplettend, af en toe aarzelend komen ze voorzichtig dichterbij. Plotseling is het schouwspel geopend: de hyena’s lopen dichtbij de man. Hij voert ze vlees, ze blijven onrustig heen en weer lopen. In tegenstelling tot hen staan wij allemaal doodstil tegen de auto’s aan, volledig in de ban van de vertoning.

De hyena-man pakt een puntige stok en steekt er een stukje vlees aan. Het uiteinde van de stok gaat in zijn mond. De grote hyena komt bijna mond aan mond met hem, en trekt het vlees met zijn vlijmscherpe, glinsterde tanden met een ruk van de stok. Bizar!

harar2harar3

Lees over de oorsprong van dit gebruik in mijn boek :  ‘Ethiopië, ongekend anders!’

harar5

Colobus-apen

 

De Colobus ook wel zwart/witte franjeaap genoemd heeft een prachtige zwart-witte vacht met een lange witte franje op de rug. Zijn kop is wit met een zwarte streek die vanaf de ogen naar de bek loopt. Boven op de kop zijn zwarte haren ingeplant als een soort baret. De staart is zwart, lang en heeft een opvallende pluim aan het eind. Ze eten voornamelijk bladeren afgewisseld met fruit en bloesem. Franjeapen hebben slechts vier vingers aan een hand. Ze missen de duim. Soms zit er op de plaats van de duim een klein knobbeltje met een nagel. (Gespot: onderweg van Debark naar Axum.)

Gelada baboon

 

Deze bijzondere bavianen komen alleen in Ethiopië voor. In het Amhaars worden ze che’elada genoemd, wat ‘bloedend hart’ betekent. Ze hebben namelijk op hun borst een lichtroze onbehaarde plek in de vorm van een hart, dat in opgewonden toestand felrood wordt. Het mannetje heeft een opvallende harige schoudermantel. Ze leven langs de rotswanden en steile hellingen van het Simiengebergte en gaan nooit ver weg van de bergkammen. Want ’s nachts gaan ze naar beneden en verblijven, vaak dicht tegen elkaar aan (in verband met de kou) in grotten om de kou te trotseren. Als ’s morgens de zon opkomt klimmen ze weer naar boven. Ze leven in groepen met een dominant mannetje dat waakt over zijn harem en nageslacht.

gelada

 

gelada6Ook bijzonder is dat ze gras eten. Het gras wordt met de handen geplukt terwijl ze op hun billen voortschuifelen.

Struisvogel

 

Struisvogels zijn de grootste vogels die er bestaan. De struisvogel heeft een lange nek en lange, sterke poten. Zijn nek en kop zijn bedekt met korte, haarachtige veren. Het mannetje heeft een zwart verendek, met witte uiteinden van de vleugelveren Het vrouwtje is kleiner en is bruin/grijs van kleur. Met zijn sterke poten kan de struisvogel wel 70 kilometer per uur rennen. Ook gebruikt de struisvogel zijn poten als wapen. Zodra de struisvogel zich bedreigd voelt, trapt hij met zijn sterke poten naar voren. Deze poten lijken meer op een hoef dan op een vogelpoot. Ze hebben namelijk maar twee tenen. Zijn menu bestaat voornamelijk uit gras, wortels, zaden en bladeren. Soms jaagt hij op kleinere dieren, zoals insecten. De struisvogel kan een tijdje zonder water en kan daardoor lang in droge gebieden overleven.

Kniphofia uvaria

 

vuurp

De Kniphofia wordt ook wel Vuurpijl of Fakkellelie genoemd. Ze kunnen tijdens de bloei wel 90 centimeter hoog worden. De bloemen zijn aantrekkelijk voor bijen, vlinders en andere insecten. Gespot in het Simien National Park.

vuurp1

 

Woestijn roos

 

De Desert Rose is te herkennen aan zijn prachtige rozerode bloemen en zijn grote caudex; een gezwollen verbinding tussen de wortels en de basis van de stam. De stam en takken hebben meestal een grijze kleur, maar kunnen ook een groenachtig grijze of bruine kleur hebben. De boom/struik groeit langzaam en kan de hele jaar doorbloeien.

elephant4

woestijn rose1

Timkat, 19/20 januari

 

priester2

Het herdenkingsfeest van de doop van Jezus Christus in de Jordaan door Johannes de Doper, is één van de belangrijkste feesten in Ethiopië. Het begint tegen zonsondergang, trompetten en rinkelende sistra’s, een soort rammelaar, kondigen de processie van priesters aan. Ze lopen onder veelkleurige met goud gestikte paraplu’s, die de hemellichamen symboliseren. De jonge diakens lopen voorop. Ze zijn bedekt met kostbare stoffen en op hun hoofd pronken tiara’s die dikwijls versierd zijn met zilveren hangers. Prachtig bewerkte processiekruisen worden meegedragen. Voor de met doeken bedekte tabot, kopie van de Ark des Verbonds, lopen priesters met wierookvaten. De tabot wordt naar het water gedragen om later door de priesters te worden gezegend.

gelovigen1

’s Nachts om twee uur wordt er een mis opgedragen. Overal zijn toortsen en vuren zodat de hemel fel wordt verlicht. Alle aanwezigen zijn gekleed in het wit. Als de zon opkomt, dompelt de priester een gouden kruis in het water en dooft de heilige kaars, de mensen klappen en juichen. Daarna worden de gelovigen opnieuw gedoopt. Ze worden met water besprenkeld door de priester of springen in het water. Dit resulteert meestal in een massale waterpartij, waar ieder gevraagd of ongevraagd zijn deel krijgt. Na het waterballet wordt de tabot opnieuw in processie met zang en dans teruggebracht naar de kerk. Dit alles ter herinnering aan het doopsel van Christus.