Bevolkingsgroep: Anuak

Vissen in de Baro-rivier

2

Er wordt iedere dag door de kinderen gevist, veelal zijn het kleine visjes die op het doek belanden. De was en het spelen gaat ook gewoon door! 

3

We hebben wat gevangen!

4

Gauw naar de kant

6

Het resultaat…een waardevolle aanvulling voor de dagelijkse maaltijd. 

Simien Mountains National Park

National park

s1

Het Simien Mountains National Park is in 1969 opgericht, ter bescherming van drie inheemse dieren: de Walia Ibex, de Gelada baboon, en de Ethiopian wolf. Ook is de streek van mondiaal belang voor het behoud van biodiversiteit. De UNESCO heeft het nationale park op de lijst van mondiaal beschermde natuurgebieden geplaatst. Het park heeft een oppervlakte van ongeveer 179 vierkante kilometer en de hoogte varieert van 1900 tot 4430 meter. De temperatuur schommelt overdag tussen de 11,5 en de 18 ̊ C en ’s nachts kan het tot onder het vriespunt dalen.

s5

Het landschap is prachtig. Miljoenen jaren erosie op het plateau van de Simien bergen creëerde het bijzonder landschap van gekartelde bergruggen, diepe valleien en steile afgronden van wel 1.500 meter diep. Het bergmassief is opgebouwd uit diverse gesteente: zandsteen, kristalrotsen en vulkanisch gesteente. Simien heeft steile bergen. De hoogste piek, de Ras Dashen (4543 meter) ligt net buiten de grens van het park.  Ook is er een prachtige canyon die 60 kilometer lang is. Deze wordt wel eens vergeleken met de Grand Canyon in Amerika.

ja

Er zijn drie vegetatiezones. De laagste zone (tot drieduizend meter) bestaat voornamelijk uit bouwland en weilanden. Vroeger was de zone dichtbegroeid met jeneverbessen en olijfbomen. De afgelopen jaren is er flink gekapt, waardoor ontbossing is ontstaan. Op de middelste hoogte (drieduizend tot zesendertighonderd meter) groeit sint-janskruid en reuzenheide. De hoogvlakte (boven de zesendertighonderd meter) is bedekt met verschillende soorten gras en (soms) grote velden gele en rode strobloemen. Ook komt de prachtige reuzenlobelia hier voor.

Naast de beschermde dieren komen er meer dan 20 soorten grote zoogdieren en 130 soorten vogels in het park voor. Echter, menselijke verstoring heeft het aanbod van habitats beschikbaar voor wilde dieren in het park verminderd.

Een gedeelte van het park is door mensen in gebruik, dorpjes, landbouwgronden en branden vormen een bedreiging voor het park. Het is moeilijk om de mensen uit het park te verhuizen. Begrijpelijk want hun verre voorvaderen woonden hier al en…moeten ze (zo denken de parkbewoners) nu wijken voor planten en dieren; zijn die belangrijker dan wij? Toch is er al een duidelijke verandering zichtbaar zo hebben natuurbeschermingsorganisaties samen met de regering de boeren betrokken bij de bescherming van de natuur en het wild. Boeren werken als scout of gids en de Gelada’s worden niet meer, zoals vroeger, met stenen van de landbouwgronden verjaagd maar jongens bewaken de oogsten

Een gravelweg brengt je in het park. Deze goed berijdbare weg gaat tot ver in de bergen. Smalle bergpaden verbinden de verspreid liggende dorpjes die in het park liggen. Deze zijn alleen te voet of met een paard of ezel te betreden. Er wonen voornamelijk Amharen in het park, zij proberen in hun bestaan te voorzien door het verbouwen van gewassen en het houden van vee. Een kleine groep moslims heeft naast landbouw en veeteelt, weverijen waar ze omslagdoeken en gekleurde mutsen maken; op meerdere plaatsen worden deze hangend in de bomen, wapperend in de wind, aangeboden.

Jimma en omgeving

Het paleis van Aba Jifar II

a

Het paleis van Aba Jifar II bij Jiren, ligt ongeveer 8 kilometer van het centrum van Jimma. Eind 1860 werd het gebouwd. De kosten bedroegen: 400 kg goud en 65.000 zilveren Maria Theresa dollars. Het paleis heeft 66 deuren, 45 ramen en 39 kamers.

a1

In verbinding met het paleis staan nog vier andere gebouwen; een publieke moskee, de persoonlijke moskee van Abba Jifar, residentieel paleis van Aba Jifar, residentieel gebouw van Aba Jobir en AbaDula (de kleinzoon van Aba Jifar)

Het paleis is leeg op enkele voorwerpen na. De inboedel en het persoonlijke historisch materiaal van  Abba Jifar, hij regeerde van 1878-1932,  zijn te zien in het Museum van Jimma. Ook zijn er culturele objecten van de lokale Oromo mensen en andere etnische groepen rond Kafa te bewonderen.

a5

Aba Jifar viel op o.a. doordat hij, vergeleken bij de andere mensen, zeer groot en stevig was.

a7

Op de zolder  van het paleis had men rondom ramen deze deden dienst als beveiliging. Op deze manier konden de wachters het grondgebied goed in de gaten houden. Ook vanaf het doorlopend balkon op de eerste verdieping is er mooi zicht op de omgeving.

Jimma en omgeving

Schooltje in Jimma

c

De meester in zijn witte jas met zijn ‘aanwijsstokje’; dat soms ook zorgt voor orde in de klas. Wij mochten een les bijwonen. De kinderen lieten zich niet afleiden door ons en luisterde vol overgave naar de meester. Wij konden alleen maar kijken want er werd Oromo gesproken.

c1

Dalol en omgeving

De zoutrotsen 

1

2

Ten zuidwesten van Dalol staan zoutpilaren, schoorsteenachtige zoutformaties en rechtopstaande pieken en klippen.

3

4

De roestkleurige zoutrotsen, door de Afar-bevolking ‘moeder van alle zout’ genoemd, zien er indrukwekkend uit. We voelen ons klein en nietig als we tussen de enorme zuilen, pieken en rotsen lopen.

5

6

Lees meer over Dalol en zijn omgeving in mijn boek: ‘Ethiopië, ongekend anders’

Bevolkingsgroep: Mursi

Een onverwachts ‘vroeg’ bezoekje!

1

Even vragen of wij welkom zijn…we zijn welkom!

2

 De Mursi’s bewonen kleine igloachtige grashutten. De ingang van de hut is zo laag dat je ze alleen op handen en voeten kunt betreden. Veiligheid is hier het doel.

4

 ’s Morgens vroeg, nog rustig, gewoon onder ons. Er wordt ontbijt gemaakt en baby’s krijgen de borst. Dit alles voordat de busjes met toeristen arriveren want op dat moment gaat snel de schotellip in en worden allerlei versierselen geschikt rondom het hoofd. Dit ziet de toerist graag en er worden vele foto’s gemaakt…en dat brengt geld op!! De derde vrouw van links doet toch maar gauw het gele versiersel op haar hoofd en haar schotellip in, ondanks dat onze Ethiopische vriend zegt dat dit niet nodig is!