Mursi-jongen

 

Deze jongen weet, als er toeristen komen,  moet hij zorgen dat zijn lichaam versiert is! Normaal wordt het lichaam versiert als er feesten zijn maar de toerist ziet dit graag en het brengt geld op dus… Wij waren vroeg, de meeste mensen uit het dorp waren nog in hun ‘normale’ doen, bezoekers werden nog niet verwacht. Dit slimme jochie rende naar de hut en kwam geschminkt weer te voorschijn.

Natuurgeweld

bedding4Ons geplande bezoek aan de bevolkingsgroep Derashe liep figuurlijk en letterlijk in het water. Door de hevige regenval in de afgelopen nacht was de droge rivierbedding veranderd in een kolkende stroom.

Er waren mensen die het risico niet wilde of durfde te nemen maar…

…er waren ook doordouwers en waaghalzen!

Bull jumping, of de zogenaamde stierensprong

Bull jumping, of de zogenaamde stierensprong, is een initiatieceremonie die jonge Hamar-mannen moeten ondergaan voordat ze mogen trouwen. Het ritueel duurt drie dagen en wordt bijgewoond door vrienden, buren en familieleden van de desbetreffende jonge man.

Twaalf tot twintig dagen voordat het belangrijke feest plaatsvindt, nodigt de bull jumper de mensen persoonlijk uit. De jongen gebruikt hiervoor een vezel van een boom of plant waar hij een aantal knopen inlegt. Iedere knoop staat voor één dag. De genodigden verwijderen iedere dag een knoop en weten op deze manier precies op welke dag ze worden verwacht.oekoeli

Zodra de aanstaande bull jumper op pad gaat , heeft hij zijn oekoeli, een ronde eivormige bol met steel bij zich. Dit familiebezit wordt door alle zonen gebruikt en wordt na het feest weer opgeborgen tussen het rieten plafond in de familiehut, tot de ceremonie van de volgende zoon. Aan de ingekerfde randen onder aan de steel is te zien hoeveel zonen het desbetreffende gezin rijk is.

De eerste twee dagen bestaan voornamelijk uit festiviteiten. Geiten worden geslacht en er is voldoende drank gebrouwen. Het zijn dagen van eten, drinken en sociale contacten. De derde dag is de belangrijkste, want dan moet de jongen zijn kundigheid laten zien. Hij wordt bijgestaan door de maz, mannen die de ceremonie al achter de rug hebben maar nog niet zijn getrouwd.

uitdaging..

De ceremonie begint met een pittig spel waar de jongen en de maz worden opgehitst en uitgedaagd door jonge, dansende, toeterende en zeer aandringende vrouwen van de familie. Zij willen dat ze hun roedes, gemaakt van dunne twijgjes, gebruiken en hun hiermee zwiepend op de rug slaan. Dit resulteert in diepe bloedende wonden die naderhand opvallende littekens achterlaten. De vrouwen zijn trots op deze littekens die ze hun hele leven lang zullen dragen. Ze getuigen van moed en affectie voor de familie. De vrouwen ondergaan de ‘meppen’ op hun rug dan ook zonder een krimp te geven. 

Na deze bloedige taferelen is er even rust. Ondertussen schminken de maz elkaars gezicht en wordt er door iedereen (veel bier) gedronken.

maz

rustenDaarna plaatsen de maz een tiental stieren naast elkaar. Soms, als de de betreffende jongen niet zo groot is, sluiten ze af met aan elk uiteinde een kalf. De jumper moet naakt twee keer heen en weer over het vee lopend zonder te vallen. Er wordt een aanloop genomen en op de eerste stier gesprongen. De maz houden de beesten stevig vast aan de staarten, steken een hand in de bek en houden de hoorn vast zodat ze niet anders kunnen dan stilstaan. De jongen mag niet vallen, want dat zou een teken van tegenspoed zijn. Hij krijgt een herkansing, maar een tweede val tussen de stieren is funest, dan hoort hij er niet meer bij en is hij een schande voor de familie. Na succesvol springen en lopen wordt de jongen gezegend en behoort hij tot de maz, tot hij gaat trouwen.

jumping

Lees meer over de Hamar-bevolking in mijn boeken: Ethiopië, ongekend anders en Ethiopië, Betam Konjo!! Foto’s:©Lou Andreoli

 

Nechisar National park

nechiar02De plannen voor het stichten van het nationale park werden al in 1967 geformuleerd. In 1974 werd het werkelijkheid en werd het  Nechisar National Park met het doel om het Swayne’s-hartebeest te beschermen opgericht.

nechisarHet park is een tijdlang onder de hoede van African Parks geweest, de organisatie wilde het verwaarloosde park nieuw leven in blazen maar stuitte op de aanwezige bevolkingsgroepen in het park waardoor problemen ontstonden. De regering weigerde om de landaantasting en stroperij aan te pakken. Het project is mislukt, opgegeven en in 2008 weer overgedragen aan de Ethiopische regering.

Nechisar National Park ligt 510 km ten zuiden van Addis in de buurt van de stad Arba Minch, tussen Lakes Abaya en Chamo. In het 514 km² grote park variëren de hoogtes van 1108 tot 1650 m.

Het park bestaat uit een soort landtong tussen de meren Abaya en het Chamo. Deze heuvelachtige landtong wordt ‘Ye Egzer Dildiy’ (Brug van God) genoemd. Het  landschap bestaat uit uitgestrekte grasvelden, savanne, heuvels en middengebergte. Een groot gebied wordt ingenomen door dicht struikgewas maar er zijn ook acacia-bossen en moerasbos. Het licht gekleurde steppen-gras heeft gezorgd dat het park zijn naam kreeg; ‘Nechisar’ betekent namelijk in het Amhaars, ‘wit gras’.

Op de laagvlakte kun je, als je geluk hebt, naast de Swayne’s hartebeesten ook Burchell zebra’s en gazellen, tegenkomen. Er wordt gezegd dat er ook andere zoogdieren voorkomen, 37 soorten, maar zij zijn door de jacht die voorheen (en nog steeds) werd uitgeoefend zeer schuw geworden en laten zich nauwelijks zien. Hoewel de laatste keer dat wij er waren twee luipaarden vlak voor onze auto het pad over staken. Maar dat is meer uitzondering dan regel. Een dikdik, jakhals, of hyena wil zich nog wel eens laten zien en niet te vergeten de vervet en Anubis-aap.

De waterdieren zoals krokodillen, vooral te bewonderen aan de noordwestoever van het Chamo-meer, en Nijlpaarden zijn volop te zien. Meer dan 200 soorten vogels, waaronder bijzondere soorten,  broeden in het park.

nechisar03

In het regenseizoen (als het regent) staan de twee meren met elkaar in verbinding door smalle kanaaltjes; het park is dan onbegaanbaar. In het droge seizoen verandert dit in een complex ondergronds waterreservoir.

In het Amarogebergte oostelijk in het park leeft een bevolkingsgroep, de Koorete, ook wel Amaro genoemd. Zij houden zich bezig met akkerbouw  binnen de grenzen van het park. Een andere groep, de Guji-Oromo leven in het park als herders met grote kuddes runderen. Beide hebben de oude traditie om op Hippo’s te jagen.