Lalibela en omgeving

De Yemrehana-Krestos-kerk

De Yemrehana-Krestoskerk (Christus wijst ons de weg) is opgericht in de eerste helft van de twaalfde eeuw door koning Yemrehana Krestos. Deze vrome koning, ook wel ‘Priester-koning’ genoemd, is door de kerk van Ethiopië als heilige erkend. Hij droeg veertig jaar lang iedere dag de H. Mis op en heiligde het brood en de wijn, die volgens de overlevering door engelen werd gebracht. Het kerkje bevindt zich in een grot op de berg Abuna Yosef op ongeveer 24 kilometer van Lalibela.

Onderweg naar de kerk. De vrouw wilde graag het handkruis kussen, zoals gebruikelijk, maar de eerste priester had haast of had geen zin;  gelukkig voor haar  waren er meer priesters en kon ze handkruis van deze ‘vrolijke’ priester kussen.

v2

De overhangende grot is afgeschermd door een muur met een poort. Als je de poort passeert kom je op de binnenplaats waar het kerkje staat.

v4

Het mausoleum van koning Yemrehana Krestos ligt schuin achter het kerkje en aan de achterzijde, tegen de basaltlagen aan, is een soort kerkhof ontstaan.

1

Het kerkje is opgebouwd met balken van olijfhout en stenen. De vierkante ramen geven het gebouw door de verschillende ingezette bewerkte kruisvormen een bijzonder aanzien. De binnenmuren zijn voorzien van prachtige schilderingen. 

2

Er zijn drie ingangen: een voor priesters, een voor mannen en een voor vrouwen.

3

 1

Het mausoleum van Priester-Koning Yemrehana Krestos

o11

Het ‘kerkhof’ bestaat uit skeletten, beenderen en andere stoffelijke resten van pelgrims, die hier in het verleden, de hongerdood zijn gestorven. Alles ligt als een onordelijke bende door elkaar. Het doet enigszins luguber aan omdat botten en beenderen goed herkenbaar zijn. 

In de ruimte achter de muur is van alles te zien zelfs het bed van de priester staat er

o9

De zusters zijn bezig met het eten voor te bereiden

Pelgrim leggen vaak lange afstanden af om het kerkje te bezoeken

b5

Voor de terugtocht wordt eerst een rustpauze ingelast

b1

Lalibela en omgeving

Een ontmoeting in het gangenstelsel

l7

Lopend in het onderaards gangenstelsel met zijn vele gangen, steegjes, smalle richels en uitgesleten trappen, omgeven door de mystieke sfeer van geurende wierookbranders, priesters met handkruisen, monniken in opvallende knalgele gewaden, biddende pelgrims, ritueel schoenen aan en uit en de vele prachtige uitgehouwen kerken  kwamen we deze vriendelijke man tegen.

De kerkdeur op een kier…even een luchtje scheppen en een praatje maken met bezoekers.

Gennata Maryam Kerk

Het paradijs van Maria

h

De rotskerk Gennata Maryam, (het paradijs van Maria) ligt ongeveer halverwege de weg van Lalibela naar Kobo, ongeveer 20 km vanaf Lalibela.

Het is een monolithische rots-kerk maar in tegenstelling van gelijkwaardige kerken in Lalibela , die in de diepte uitgehakt zijn, is de Gennata Maryam vanuit de verte al te zien, ze staat volledig los van de rotswanden. Het dak is versiert met Latijnse  kruisen en buiten de kerk is een zuilengalerij met 24 vierkanten zuilen.

Binnen zijn vier zuilen en prachtige schilderingen uit de 13de eeuw te bewonderen.  Zij zijn opvallend door de kleurencombinatie van voornamelijk bruin, oker, groen en blauw. Toen wij aankwamen waren leerling-priesters aan het zingen en bidden. Wij hebben buiten gewacht waar we geplaagd werden door vliegen, bij twintigtallen tegelijk gingen ze op ons zitten, ze waren niet weg te slaan. Maar het wachten werd beloond, we werden gastvrij ontvangen door de jonge priesters en zij namen alle tijd voor uitleg en een praatje.

Lalibela en omgeving

Priester in zijn nis

In de omliggende rotswanden van de kerk Bet Medhane Alem (Lalibela) zijn nissen en holen uitgehouwen; sommige zijn bewoond. Deze priester kan slecht zien en wordt iedere dag door anderen omhoog gehesen zodat hij zich volledig kan overgeven aan het gebed. Hij vertelde dat hij hierdoor een gelukkig en blij mens is!

Lalibela en omstreken

Een levend standbeeld

 

1Terwijl wij het pad volgen dat ons naar de Yemrehanna Krestoskerk (omgeving Lalibela) zal brengen vraagt een jongen of ik een foto van hem wil maken. Oké, als we straks terugkomen van het kerkbezoek. Tot onze verrassing is hij nog in de buurt als wij terugkomen. Ik pak mijn camera en hij springt op een betonnen blok en zorgt voor een ‘standbeeld’ foto!!

Geboortebeperking (gespot in 2005)

geboorte1

Ethiopiërs doen minimaal aan geboortebeperking. Vooral buitenlandse instanties proberen hier verandering in te brengen. Zo heeft Plan Ethiopië jaren geleden, om hier de aandacht op te vestigen, een aantal ludieke borden geplaatst! Een grappige geschilderde voorstelling van een vader en hoogzwangere moeder met veel kinderen om hun heen. Op de achtergrond is de volledige uitgedijde en scheefgezakte hut te zien waar ze niet allemaal meer inpassen . Het eten op de schaal is niet voldoende voor allemaal. Een Ethiopische vriend vertelde… toen de borden net geplaatst waren, stonden er steeds lachende mensen omheen. Komisch is het maar of het verder effect heeft gehad? In ieder geval is er om gelachen en is er over gepraat!!!

Bet Ghiorghis ( Huis van Sint-Joris)

Bet Ghiorghis is de bekendste kerk van Ethiopië. Het ligt ten zuidwesten van het stadje Lalibela, en maakt onderdeel uit van de rots-kerken van Lalibela. De kruisvormige kerk is in haar geheel uitgehakt uit het omringende gesteente en ligt diep verzonken in de bodem. Het dak, een geliefd foto-object, is versierd met drie in elkaar passende Griekse kruisen.

Volgens de legende waren alle kerken al klaar toen Sint-Joris in volle wapenuitrusting, gezeten op een witte hengst, aan koning Lalibela verscheen en hem attent maakte op het feit dat hij vergeten had een huis voor hem te bouwen. Lalibela zette direct zijn inmiddels zeer ervaren werklieden, geassisteerd door een leger engelen, weer aan het werk om voor Sint-Joris alsnog een kerk te bouwen. Het werd de mooiste en meest gefotografeerde kerk van Lalibela. Foto’s:©Lou Andreoli

St.Joris..

Het dalende pad aan de oostkant leidt naar de ingang.

De Naakuto-Laabkerk (Lalibela)

kerkjeDe Naäkuto-Laäbkerk, gewijd aan Maria, ligt in een grot onder een waterval. In het kleine rechthoekige kerkje wordt dit water opgevangen in stenen bekkens. kerkjeEr worden geneeskrachtige eigenschappen aan toegekend. Pelgrims, overal vandaan, komen speciaal voor dit heilige water hiernaartoe. Het kerkje heeft een vreemde, ongrijpbare sfeer. De oude stenen bekkens met het druppende en spetterende heilige water stralen oudheid en vroomheid uit. Dat wordt teniet gedaan door de priester, die met een felgekleurd plastic bekertje het water opschept om het vervolgens in een vies, oud keteltje te gieten, waarmee de flessen en andere voorwerpen worden gevuld, die de gelovigen mee naar huis nemen. Afhankelijk van wat ze te besteden hebben, gaan de pelgrims met een grote of kleine hoeveelheid heilig water op weg naar huis.

In de grot liggen liggen hier en daar kleden op de grond en er staan allerlei kerkattributen zoals kerktrommels, sistra’s, standaards voor geschriften en leunstokken. De priester van het kerkje is ontzettend trots en enthousiast als hij ons alles laat zien.

kerk

Lappen stof worden van de schilderijen weggeschoven of verwijderd.Volgen oud gebruik worden belangrijke schilderingen afgedekt met ‘gordijnen’ zodat ze onzichtbaar worden voor oneerbiedige blikken. Oude bijbels worden te voorschijn gehaald, het processiekruis wordt getoond, een oude kroon wordt opgezet en trommels worden bespeeld. Het kerkje en de priester laten een bijzondere indruk bij ons achter. Foto’s:©Lou Andreoli

Lalibela, bedevaartsoord

Lalibela heeft de officiële status van bedevaartsoord, erkend door de orthodoxe Ethiopische Kerk. Vele pelgrims, priesters en gelovigen komen naar de ondergrondse kerken, elf kerken liggen verborgen op drie locaties in de heuvels van het stadje, om de heilige route af te leggen. Foto:©LPA