Aksum: Het kleine kerkje

 

Aan het begin van de stijgende weg naar ons hotel staat een klein geel kerkje. We zijn nieuwsgierig want vanaf  9 uur gisteravond hebben we de hele nacht trommels en gezang gehoord, dus gaan we een kijkje nemen. Het feest van Abba Arigawi (24 oktober) wordt gevierd. Dawit verteld ons dat het gezang zonder onderbreking doorgaat tot drie uur vanmiddag.

kerkjeHet kerkje (gefotografeerd de dag voor het feest)

Het kerkje is erg klein, het merendeel van de mensen zit of staat in de rotsige kerktuin binnen de poort.

Speciaal voor het feest is het oude schilderij met de beeltenis van Abba Aragawi buiten gezet, zodat het voor alle gelovigen zichtbaar is.

In het kerkje rinkelen de sistra’s (soort rammelaar met metalen plaatjes) en de maquamia’s (houten lange stokken met een dwarsstuk erop) stampen ritmisch op de grond. De kabaro (grote, platte kerktrom) wordt met verve door een jongen bespeeld. Daarnaast wordt er gezongen en ritmisch bewogen. Na een aantal liederen gaat het gezelschap in processie naar buiten.

g5Een van de priesters vertelt het verhaal van Abba Aragawi.

g7

Er worden prachtige zijden gewaden gedragen met processie- en handkruisen ook ontbreken de kleurrijke parasols niet.

Na het verhaal gaan ze in processie weer het kerkje in, waar opnieuw gezongen en gedanst wordt.

Het bad van Makeda (Sheba)

 

sheba2

Het bad van Makeda, ook wel het waterbekken van Mayshum genoemd, ligt aan de noordoostelijke kant van Aksum. Over het bekken dat in de loop der tijd werd aangepast, is veel onduidelijkheid. Het is, zo wordt verteld, in 1927 vergroot en verstevigd. De archeologen zijn het er wel over eens dat het in het begin van de Semitische kolonisatie is uitgehakt, maar dat het gefungeerd zou hebben als het bad van Sheba wordt betwijfeld. Het water heeft aan de oppervlakte een dikke, vieze, groene laag. Toch worden hier kruiken en jerrycans gevuld met water. Tijdens het Timkat-feest speelt het bad een belangrijke rol. Priesters, pelgrims en gelovigen herdenken dan gezamenlijk de doop van Jezus in de Jordaan. 

Het paleis van Makeda (Sheba)

 

Aan de rand van de stad Aksum ligt het paleis van Sheba. De ruïne van het paleis bestaat uit een stenen fundering met de resten van de troonzaal, ruimten voor het personeel, een oven van baksteen en een kunstig afwateringssysteem. Archeologische onderzoeken hebben aangetoond en bevestigd dat dit niet het paleis van Sheba kan zijn geweest. De Ethiopiërs houden zich aan eerdere bevindingen en geloven dat Makeda hier heeft gewoond.shebasheba1

Aksum-Steen van Ezana

 

In het park van Ezana, waar de resten van het paleis van koning Ezana te vinden zijn, bevindt zich een klein gebouwtje met een dak van golfplaten. Hierin wordt de zogenaamde steen van Ezana bewaard. De steen is voorzien van inscripties. Er wordt in drie talen (Ge’ez, Grieks en Sabaans) verteld hoe het christendom zich ontwikkeld heeft. De steen heeft een grote historische waarde.

steen

Aksum-De Ark des Verbonds

Aksum©Lou Andreoli

In de kapel op het terrein van de oude Maryam-Tsyon-Kathedraal wordt de Ark des Verbonds bewaard; de kist met de Wet van de Twaalf Tafelen die Mozes op de berg Sinai ontving. De Ark wordt door een Bewaarder, een speciaal geselecteerde en uitverkoren priester, bewaakt. Hij staat niemand toe de Ark te zien. De priester is voor het leven benoemd en mag de kapel niet verlaten.

De stad Aksum

Aksum is de oudste stad van Ethiopië en is voor de orthodoxe christenen en heilige plaats. De stad is ooit de hoofdstad geweest van het grote, machtige en gelijknamige rijk van Aksum. Het begin van de Ethiopische beschaving maakte een start toen kooplieden zich in het eerste millennium voor Christus vestigden in en rondom Aksum. Ze kwamen uit streken van Zuid-Arabië, onder andere het Arabische schiereiland Jemen, waar de cultuur verder ontwikkeld was. Het waren handelaars in goud, ivoor, wierook, parfums en kruiden. Door de vermenging van de immigranten met de oorspronkelijke bewoners kwam er een proces op gang. De taal, gebruiken en andere verworvenheden van de nieuwkomers werden door de bevolking overgenomen.

In de eerste eeuw na Christus ontwikkelde zich in Aksum een onafhankelijke staat, vrij van enige culturele Zuid-Arabische invloed. Steeds meer gehelleniseerde Egyptische kooplieden vestigden zich in de stad en het Grieks werd de officiële taal van het koninkrijk.

Tijdens het bewind van koning Ezana bereikte het rijk van Aksum zijn hoogte punt. Halverwege zijn regeringsperiode bekeerde Azana zich tot het christendom, dat sinds Constantijn de Grote enorm veel invloed had gewonnen en in die tijd door velen werd gezien als het hoogtepunt van de oude, wijdverspreide Griekse beschaving.

Na de regeringstijd van Ezana begon de macht geleidelijk af te nemen en belandde de stad meerdere eeuwen in een minder bekend tijdperk. Ondanks alle ontwikkelingen en verwikkelingen bleef Aksum een belangrijke stad met aanzien en gezag. Het is de stad waar vrijwel alle Ethiopische keizers zich lieten kronen. De aanwezigheid van de Ark des Verbonds in de Kapel bij de Maryam Tsyson Kathedraal levert hier ook een bijzondere bijdrage aan.   (©Ethiopië Betam konjo 2016- Ine Andreoli)

Aksum- ‘Ark des Verbonds’

In een afzonderlijke kapel op het terrein van de oude Maryam Tsyon-Kathedraal wordt de Ark des Verbonds bewaard, de kist met de Wet van de Twaalf Tafelen die Mozes op DSCN2285-de berg Sinai ontving. De Ark wordt bewaakt door een Bewaarder, een speciaal geselecteerde en uitverkoren priester. De priester is voor het leven benoemd en mag de kapel en directe omgeving niet verlaten. Niemand mag de Ark zien, zelfs de keizers van Ethiopië hebben hem niet mogen zien.

Vele onderzoekers hebben een poging gedaan om de geschiedenis van de Ark des Verbonds te achterhalen, maar stuiten op hiaten of onwerkelijkheden. Er zijn al veel verhalen over geschreven en er zullen zeker meerdere volgen.DSCN2289

DSCN2290-klDSCN2295Achter het hek, onder een afdakje gemaakt van houten palen en een golfplaat, laat een priester de kostbaarste oude voorwerpen voorbijkomen. Bijbels, kruisen en kronen komen uit een kist en worden op een met doeken bekleedde  plank gelegd, zodat ze goed bekeken kunnen worden. Daarna worden ze weer onttrokken aan het zicht en gaan ze terug in de kist.