Tagarchief: Foto’s: ©Lou Andreoli

aug 18 2020

Bevolkingsgroep: Falasha’s

Bezoek aan het plaatsje Wolleka

1

In het plaatsje Wolleka, een voormalig Falasha-dorp, houden we een korte stop. Er wonen nog maar enkele Falasha’s (Joodse Ethiopiërs).

4

2

In 1975 werd wettelijk vastgelegd dat Falasha’s zich mochten vestigen in Israël. In 1977 werden er rond de honderd Falasha’s met Israëlische militaire transportvliegtuigen, die wapens naar Ethiopië hadden vervoerd, naar Israël gevlogen en in 1985 vond de geheime operatie “Mozes’, een massale evacuatie naar Israël plaats… Nog steeds wachten mensen om herenigd te worden met hun familie in Israël.

De Falasha’s zijn eeuwenlang vernederd en vervolgd, de situatie is ook nu nog niet rooskleurig voor ze. Zij leven in armoede en houden zich in leven door het verkopen van hand vervaardigde producten.

Falasha

Een vrolijk Falasha-meisje

aug 16 2020

Bevolkingsgroep: Weyto

Op bezoek in een afgelegen Weyto dorpje (vijf hutten)

w14

We zijn al eerder eens vergeefs op zoek geweest naar een Weyto-dorp en het begint erop te lijken dat het deze keer ook weer niet lukt. Todat…na lang zoeken, een passerend meisje ons wel naar een dorpje wil brengen. We lopen door een wildernis met lage, stekelige begroeiing en passeren kleine maisveldjes, om na een kwartiertje in een piepklein dorpje te belanden. Er staan vijf hutten. Het wordt snel duidelijk dat op deze plek niet veel bezoekers komen, want we worden in een gespannen sfeer ontvangen. We worden argwanend bekeken. Als we uitleggen dat wij graag willen zien hoe tankwa’s  gemaakt worden, wordt de sfeer rustiger. In feite is het ook vreemd en onbeleefd om zomaar ongevraagd en onuitgenodigd het dorpje te betreden. Weliswaar met oprechte belangstelling als drijfveer, maar toch. Een oudere man wenkt om met hem mee te gaan. Achter een van de hutten ligt een bootje in het beginstadium en een die bijna klaar is. Een van de jonge mannen geeft tekst en uitleg. (Lees verder in mijn boek ‘Ethiopië, ongekend anders’)

w3

De oudere vrouw houdt alles in de gaten al heeft ze de meeste tijd haar ogen dicht

12

aug 16 2020

Bevolkingsgroep: Weyto

De Tankwa, papyrusboot

4

1

De papyrus groeit in grote, dichte zomen langs delen van de kustlijn van het Tana-meer. De plaatselijke bevolking gebruikt al jaren de stevige stengels  om er bootjes van te bouwen. Het enige nadeel van het bootje is dat het maar een beperkte tijd gebruikt kan worden. Als het riet zich volgezogen heeft met water is het gedaan en blijft het niet meer drijven. Toch zijn ze steviger als ze eruitzien.Ze worden dan ook gebruikt voor het vervoer van vele producten. Grote ladingen hout, klein vee, houtskool enz. worden erop vervoerd om te verhandelen aan de overkant van het meer of op de aanwezige eilanden.

76

Ook is de ‘papyruskajak’ een ideale vissersboot.

aug 14 2020

Aksum

Het kleine kerkje

Aan het begin van de stijgende weg naar ons hotel staat een klein geel kerkje. We zijn nieuwsgierig want vanaf  9 uur gisteravond hebben we de hele nacht trommels en gezang gehoord, dus gaan we een kijkje nemen. Het feest van Abba Arigawi (24 oktober) wordt gevierd. Dawit vertelt ons dat het gezang zonder onderbreking doorgaat tot drie uur vanmiddag.

kerkjeHet kerkje (gefotografeerd de dag voor het feest)

Het kerkje is erg klein, het merendeel van de mensen zit of staat in de rotsige kerktuin binnen de poort.

Speciaal voor het feest is het oude schilderij met de beeltenis van Abba Aragawi buiten gezet, zodat het voor alle gelovigen zichtbaar is.

In het kerkje rinkelen de sistra’s (soort rammelaar met metalen plaatjes) en de maquamia’s (houten lange stokken met een dwarsstuk erop) stampen ritmisch op de grond. De kabaro (grote, platte kerktrom) wordt met verve door een jongen bespeeld. Daarnaast wordt er gezongen en ritmisch bewogen. Na een aantal liederen gaat het gezelschap in processie naar buiten.

g5Een van de priesters vertelt het verhaal van Abba Aragawi.

g7

Er worden prachtige zijden gewaden gedragen met processie- en handkruisen ook ontbreken de kleurrijke parasols niet.

Na het verhaal gaan ze in processie weer het kerkje in, waar opnieuw gezongen en gedanst wordt.

aug 4 2020

Abijata en Shala National Park

Abij2005

We rijden aan de noordkant het Abijata-Shala National Park binnen. Onze vriend, tevens chauffeur, rijdt voorzichtig, want op sommige plekken is het zeer drassig. Doordat het pad niet of nauwelijks zichtbaar is, rijdt hij zoveel mogelijk op de hier en daar groeiende graspollen. Hoewel hij voorzichtig en zorgvuldig rijdt, gebeurt er toch waar we bang voor zijn: op een gegeven moment zitten we muurvast.aba1

Als we de auto uitstappen, schrikken we. De onderkant van de auto rust op de grond. Als de wielen er niet aan zaten konden we als een slee voortgetrokken worden. aba4

Het is onvoorstelbaar, twee minuten geleden waren nog alleen op de grote, grijze, kale vlakte, maar uit het niets staan er ineens drie kinderen en twee mannen voor ons.

De mannen willen wel helpen maar daar moeten ‘Birrs’ (geld) tegenover staan. Uiteindelijk na twee uur graven en duwen is de auto los. De auto wordt op een steviger stukje grond gezet, we geven het afgesproken geld en vertrekken opgelucht verder het park in.

jul 27 2020

Vulture Guineafowi

De Gierparelhoender heeft een rond lichaam en een kleine kop. Zijn/haar vleugels, nek, poten en staart zijn langer dan bij de andere parelhoenders. Het vrouwtje is iets kleiner dan het mannetje.

vogelsZe leven meestal in groepen; van twintig tot soms  wel vijftig vogels.

vogels1Na twee jaar zijn ze geslachtsrijp en ze kunnen wel twintig jaar worden.

jul 24 2020

Hamerkopvogel

Hamerkopvogel

hamerkop,

De Hamerkopvogel is familie van de reiger en de ooievaar. De naam is het gevolg van de combinatie van zijn zwarte kegelvormige snavel en de vrijwel even grote kuif op zijn kop. Die samen de vorm van een hamer weergeven.  De vogel is bruin van kleur en is ongeveer vijfenvijftig centimeter groot. Hij kan net als de reiger urenlang bewegingsloos in het water staan. Rustig wachtend op een prooi; een kikker of vis

hamerkop1

Ze bouwen enorme grote nesten, gemaakt van takken en ander plantaardig materiaal. De favoriete plek is een (grote) boom die dicht bij het water staat. De nesten zijn volledig overdekt en bevatten meerdere kamers. Van de eieren die hierin worden gelegd en de jongen die erin opgroeien is dus vrijwel niets te zien. 

jul 4 2020

Harar

De Hyena-man

In het donker, met als enige verlichting de koplampen van twee auto’s, een van een Ethiopische familie en de andere van ons, staan we dicht tegen de auto’s aan. Verder is het aardedonker op het zanderige terreintje dat net buiten de Fallana-poort ligt. Voor ons, in de lichtbundel van de koplampen zit een man. Met kleine pauzes brengt hij een melodieus geluid voort:’Hoeoew, hoeoew’. Verder is het doodstil. ‘Hoeoew’, klinkt het dan weer!

Iedereen houdt zijn adem in: wat gaat er gebeuren? Opeens zien we enkele dansende lichtjes dichterbij komen. De ogen van… Na een paar spannende minuten zien we aan het eind van de lichtstraal iets bewegen. Dan verschijnt er in de lichtbundel, volledig in het licht, een hyena. Er volgen er steeds meer. De hyena-man praat op een zangerige toon met de hyena’s en gooit een stuk vlees naar ze toe.

hyena manharar1

Oplettend, af en toe aarzelend komen ze voorzichtig dichterbij. Plotseling is het schouwspel geopend: de hyena’s lopen dichtbij de man. Hij voert ze vlees, ze blijven onrustig heen en weer lopen. In tegenstelling tot hen staan wij allemaal doodstil tegen de auto’s aan, volledig in de ban van de vertoning.

De hyena-man pakt een puntige stok en steekt er een stukje vlees aan. Het uiteinde van de stok gaat in zijn mond. De grote hyena komt bijna mond aan mond met hem, en trekt het vlees met zijn vlijmscherpe, glinsterde tanden met een ruk van de stok. Bizar!

harar2harar3

Lees over de oorsprong van dit gebruik in mijn boek :  ‘Ethiopië, ongekend anders!’

harar5