Mursi-meisje



Qatha edulis, in de volksmond, qat, is een slanke, rechte boom die zes tot tien meter hoog kan worden. De bomen worden gekweekt voor de vijf tot tien centimeter lange getande ellipsvormige bladeren. Zij lijken qua vorm op een laurierblad. De bladeren bevatten een stimulerend middel met een amfetamine verwant effect. In de streek rondom Dire Dawa en Harar liggen vele terrasplantages met qat tegen de hellingen aan.
De qatbladeren worden niet doorgeslikt maar gekauwd en net als pruimtabak tegen de binnenkant van de wang tot een bal gevormd. Het bittere sap dat daardoor vrij komt wordt doorgeslikt. De stimulerende werking is snel merkbaar. De gebruiker wordt actief, moeheid en honger verdwijnen en praten, lijkt vanzelf te gaan. Veelal wordt het gecombineerd met veel drinken om de rauwe keel enigszins te verzachten. Het verbruik veroorzaakt een hogere bloeddruk, een snellere hartslag en ademhaling waarvan de verhoogde bloeddruk tot drie uur na het kauwen kan aanhouden. Na de kick wordt het qatsap via transpiratie uitgescheiden, de gebruiker voelt zich moe, niet lekker en neerslachtig. Het is op de lange duur schadelijk voor de gezondheid; overmatig gebruik kan maag/darmklachten, slijmvliesontsteking, hoge bloeddruk, lever cirrose, tumoren in de mond, hartinfarct en bruine tanden veroorzaken.

Overal in Ethiopië wordt in toenemende mate op de bladeren gekauwd. In het verleden was het voorbehouden aan bejaarden ter verlichting van hun ouderdomskwalen en aan de geestelijken die daardoor langer en intensiever konden bidden. Nu zie je mensen van alle leeftijden het stimulerende blad kauwen. De verslaving ontwricht vele gezinnen en maakt veel kapot. Bovendien gaan steeds meer boeren qat verbouwen. Dit gaat ten koste van de andere gewassen, zoals koffie en andere producten die essentieel zijn voor de bevolking.

Op de markten in Dira Dawa en Harar wordt het verhandeld. De takjes met de bladeren worden per bundeltje verkocht. Het wordt aangeboden in bananen- en ensetebladeren of in een vochtige doek. De groothandel zorgt voor het vervoer naar Addis Ababa waar het met speciale vliegtuigen wordt geëxporteerd naar Djibouti en Aden. De laatste jaren ook naar andere delen van de wereld.
Ook rijden er ‘snelle’ busjes bestuurd door ‘qat kauwende’ chauffeurs om de qat overal vers te brengen! Helaas zie je, met enige regelmaat, verongelukte busjes aan de kant van de weg!

Het herdenkingsfeest van de doop van Jezus Christus in de Jordaan door Johannes de Doper, is één van de belangrijkste feesten in Ethiopië. Het begint tegen zonsondergang, trompetten en rinkelende sistra’s, een soort rammelaar, kondigen de processie van priesters aan. Ze lopen onder veelkleurige met goud gestikte paraplu’s, die de hemellichamen symboliseren. De jonge diakens lopen voorop. Ze zijn bedekt met kostbare stoffen en op hun hoofd pronken tiara’s die dikwijls versierd zijn met zilveren hangers. Prachtig bewerkte processiekruisen worden meegedragen. Voor de met doeken bedekte tabot, kopie van de Ark des Verbonds, lopen priesters met wierookvaten. De tabot wordt naar het water gedragen om later door de priesters te worden gezegend.

’s Nachts om twee uur wordt er een mis opgedragen. Overal zijn toortsen en vuren zodat de hemel fel wordt verlicht. Alle aanwezigen zijn gekleed in het wit. Als de zon opkomt, dompelt de priester een gouden kruis in het water en dooft de heilige kaars, de mensen klappen en juichen. Daarna worden de gelovigen opnieuw gedoopt. Ze worden met water besprenkeld door de priester of springen in het water. Dit resulteert meestal in een massale waterpartij, waar ieder gevraagd of ongevraagd zijn deel krijgt. Na het waterballet wordt de tabot opnieuw in processie met zang en dans teruggebracht naar de kerk. Dit alles ter herinnering aan het doopsel van Christus.


Het is een ingewikkeld en kunstig kapsel. Er wordt een scheiding in het midden gemaakt en met een speciaal houten kammetje wordt het laagje voor laagje bestreken met een kleimengsel dat bestaat uit zachte, grijze vulkanische stenen die worden verpulverd en met water vermengd. De laagjes worden in verschillende richtingen aangebracht, zodat er een dikke dot op het achterhoofd ontstaat. Vervolgens worden er kruislings stukken been in het kapsel geplaatst. Daarna wordt het voorste deel behandeld. Deze laag is dunner omdat het haar daar korter wordt gehouden. In het achterste deel worden gaatjes gemaakt om nadien versierselen in te steken, zoals een struisvogelveer, houten stokjes of stukjes been. De randen van het kleikapsel worden rood gemaakt
Het kapsel is voorbehouden aan getrouwde mannen, hoewel er bij sommige stammen de jongere mannen om toestemming kunnen vragen om een kleikapsel te dragen. Daar staat dan wel een gift of het slachten van een geit of schaap tegenover.
Om het kapsel te beschermen tijdens het slapen wordt een neksteun gebruikt, want het kleikapsel, dat op een kapje lijkt, is fragiel en barst gemakkelijk. De houten neksteun doet overdag dienst als stoeltje.
De mannen zijn ijdel en ontzettend trots op hun kapsel. Ze hebben onze autospiegels dan ook al vaak gebruikt om zichzelf te bewonderen.

De mais wordt van de kolven verwijderd
De mais wordt gewassen

Daarna wordt het te drogen gelegd
Vliesjes en andere ongerechtigheden worden door de wind verwijderd en de mais wordt fijngestampt

De maispulp wordt bewaard in potten
Melk of water toevoegen, pan op het vuurtje, stevig roeren en de pap is klaar om gegeten te worden!!


Kijk zo vechten wij; we doen dit niet vaak maar soms moet het even!

Jullie kijken toch wel he!