Samenvatting: Uit een aantal Ethiopische dorpen is vee gestolen. De dorpsbewoners denken dat de Luipaard de schuldige is. Maar de herdersjongen Tibeso heeft sporen gevonden, voetafdrukken van mannen, en hij vermoedt dat er meer achter zit. Een van de voetafdrukken is van een voet met een grootlitteken. Niemand uit Tibesa’s dorp heeft zo’n litteken. En als hij ontdekt wie dat wel heeft, is het te laat…..

Titel: De Luipaard – Auteur: Cecil Bodker – Uitgever: Leopold, ’s-Gravenhage 1970 – ISBN: 90 258 3131 1 – Zilveren griffel 1973

Recensie: Het verhaal speelt zich af in Ethiopië. Van de kudde van de herdersjongen Tibeso wordt een kalf gegrepen door ‘De Luipaard’, een zeer gevreesd dier met bijna bovennatuurlijke eigenschappen. Aan hem wijt men de vele diefstallen van de laatste tijd. Maar Tibeso denkt dat er ook een menselijke veedief in het spel is. Als hij zich daarmee gaat bemoeien, komt hij in grote moeilijkheden. De sfeertekening in het verhaal is heel realistisch Afrikaans. Het taalgebruik is beeldend en duidelijk. Bestemd voor kinderen vanaf ca. 10 jaar.

Het boek, in 1973 bekroond met een Zilveren Griffel, is nu uitgebracht in het kader van ‘De Leespiramide’, een leesbevorderingsproject voor de groepen 7 en 8 van de basisschool.

Flaptekst: Bas (9) verhuist met zijn ouders en zijn zusje van Nederland naar Ethiopië. Zijn vader gaat daar werken in een ziekenhuis voor lepra-patiënten, aan de rand van de hoofdstad Addis Abeba. In het begin moet Bas ontzettend wennen. Vooral op de internationale school heeft hij het moeilijk. Maar alles verandert, wanneer hij eenmaal ontdekt wat er te beleven valt buiten het wereldje van de buitenlanders in de hoofdstad. Hij leert stap voor stap de taal van het land en raakt bevriend met David, een schoenpoetser die in het centrum van de stad zijn brood verdient. Bas zijn moeder ziet niet graag dat hij met David omgaat. Bij een van hun ontmoetingen krijgt Bas van David een brief, die hij pas later mag openmaken. Deze brief brengt hem op een idee.
Auteur: Theo Ruyter heeft jaren lang in Afrika gewoond en gewerkt. Hij woont nu, met vrouw en kinderen, in Amsterdam. Eerder verscheen van hem de verhalenbundel Amins weddingcake. Dit is zijn eerste kinderboek.

Titel: Wit wordt nooit zwart – Auteur: Theo Ruyter – Uitgever: Vijfplus, 1994 – ISBN: 90 802266 1 0

Biblion recensie: Bas (9) verhuist met zijn ouders en zusje naar Ethiopië, omdat zijn vader daar in een lepraziekenhuis gaat werken. Aanvankelijk moet Bas erg wennen. Vooral op de internationale school heeft hij het moeilijk. Pas als hij ontdekt wat er te beleven valt buiten het wereldje van de buitenlanders, wordt het leven wat leuker. Hij krijgt Ethiopische vriendjes en leert de taal (Amhaars). Op de markt in Addis Abeba ontmoet Bas het schoenpoetsertje David, dat al jaren voor zichzelf zorgt. Bas bezoekt Davids geboortedorp. Een realistisch, soms spannend verhaal over het niet altijd even eenvoudige leven van een Nederlands kind dat vrijwel onvoorbereid in een OostAfrikaans land verzeild raakt en daar door familie en school ook niet optimaal opgevangen wordt. Het ziekenhuiswereldje en het leven van de Ethiopiërs worden goed beschreven. Met een aantal eenvoudige schetsmatige pentekeningen; gekleurd omslagje in ‘Afrikaanse’ stijl. Vanaf ca. 9 jaar.( Virgi Smits-Beuken).