Onderweg van Axum naar Debark

De waterfles van onze vriend is leeg!

Geen probleem, we komen onderweg langs een veilige bron dus… even de fles vullen

Wij hebben ook dorst!!

Terwijl we rustig in het Simien gebergte zitten en onze honger stillen met een broodje verschijnt plotsklaps, vlak voor ons, deze vriend. Hij ‘krast’ en hij wil, denk ik, vertellen dat hij ook honger heeft
Maar ondanks dat hij groot en indrukwekkend is, heeft hij pech want wij houden ons aan de regels; dieren mogen niet gevoerd worden in het Simien National Park!
Priesters en monniken zijn over het algemeen in het bezit van een handkruis. Ze zegenen hiermee iedere gelovige die ze passeren. De handkruisen worden geschonken door de parochianen. Het vermogen van de schenker bepaalt de uitvoering; meer of minder dure materialen. Ze hebben verschillende vormen en zijn meestal gebonden aan een stad, dorp of streek.






Priesters en monniken zijn over het algemeen in het bezit van een handkruis. Ze zegenen hiermee iedere gelovige die ze passeren. De handkruisen worden geschonken door de parochianen. Het vermogen van de schenker bepaalt de uitvoering; meer of minder dure materialen. Ze hebben verschillende vormen en zijn meestal gebonden aan een stad, dorp of streek.

We reden in het Noorden van Ethiopië toen wij deze meisjes zagen. Zij zagen ons ook en rende weg en verstopten zich snel achter de struiken. Onze Ethiopische vriend riep ze en zei: ” Jullie hoeven niet bang te zijn”. Schoorvoetend kwamen ze achter de struiken vandaan. Even gepraat en toen wilden ze ineens op de foto. Oké, kan geregeld worden! Tijdens de opname was er een rukwind die het haar van het ene meisje omhoog blies. Onze vriend zei dat komt nog door de schrik! Wij hebben met zijn allen gelachen …de meisjes wel het meest.




Een jonge priester showt, onder een afdakje, een oude Bijbel. (Maryam Tsyon Kathedraal, Axum)