Fauna

Colobus-apen gespot onderweg van Debark naar Axum

De Colobus ook wel zwart/witte franjeaap genoemd heeft een prachtige zwart-witte vacht met een lange witte franje op de rug. Zijn kop is wit met een zwarte streek die vanaf de ogen naar de bek loopt. Boven op de kop zijn zwarte haren ingeplant als een soort baret. De staart is zwart, lang en heeft een opvallende pluim aan het eind. Ze eten voornamelijk bladeren afgewisseld met fruit en bloesem. Franjeapen hebben slechts vier vingers aan een hand. Ze missen de duim. Soms zit er op de plaats van de duim een klein knobbeltje met een nagel. 

Gelada baboon

Gelada Baboon gespot in het Simiengebergte

Deze bijzondere bavianen komen alleen in Ethiopië voor. In het Amhaars worden ze che’elada genoemd, wat ‘bloedend hart’ betekent. Ze hebben namelijk op hun borst een lichtroze onbehaarde plek in de vorm van een hart, dat in opgewonden toestand felrood wordt. Het mannetje heeft een opvallende harige schoudermantel. Ze leven langs de rotswanden en steile hellingen van het Simiengebergte en gaan nooit ver weg van de bergkammen. Want ’s nachts gaan ze naar beneden en verblijven, vaak dicht tegen elkaar aan (in verband met de kou) in grotten om de kou te trotseren. Als ’s morgens de zon opkomt klimmen ze weer naar boven. Ze leven in groepen met een dominant mannetje dat waakt over zijn harem en nageslacht.

gelada

gelada6Ook bijzonder is dat ze gras eten. Het gras wordt met de handen geplukt terwijl ze op hun billen voortschuifelen.

Fauna

Struisvogel

Struisvogels zijn de grootste vogels die er bestaan. De struisvogel heeft een lange nek en lange, sterke poten. Zijn nek en kop zijn bedekt met korte, haarachtige veren. Het mannetje heeft een zwart verendek, met witte uiteinden van de vleugelveren Het vrouwtje is kleiner en is bruin/grijs van kleur. Met zijn sterke poten kan de struisvogel wel 70 kilometer per uur rennen. Ook gebruikt de struisvogel zijn poten als wapen. Zodra de struisvogel zich bedreigd voelt, trapt hij met zijn sterke poten naar voren. Deze poten lijken meer op een hoef dan op een vogelpoot. Ze hebben namelijk maar twee tenen. Zijn menu bestaat voornamelijk uit gras, wortels, zaden en bladeren. Soms jaagt hij op kleinere dieren, zoals insecten. De struisvogel kan een tijdje zonder water en kan daardoor lang in droge gebieden overleven.

Flora

Kniphofia uvaria

vuurp

De Kniphofia wordt ook wel Vuurpijl of Fakkellelie genoemd. Ze kunnen tijdens de bloei wel 90 centimeter hoog worden. De bloemen zijn aantrekkelijk voor bijen, vlinders en andere insecten. Gespot in het Simien National Park.

vuurp1

 

Flora

Woestijn roos

De Desert Rose is te herkennen aan zijn prachtige rozerode bloemen en zijn grote caudex; een gezwollen verbinding tussen de wortels en de basis van de stam. De stam en takken hebben meestal een grijze kleur, maar kunnen ook een groenachtig grijze of bruine kleur hebben. De boom/struik groeit langzaam en kan de hele jaar doorbloeien.

elephant4

woestijn rose1

Een ontmoeting in Weyto

weytoAls we van Arba Minch naar Turmi reizen stoppen we altijd in Weyto om iets te drinken. Deze keer gingen we op zoek naar de vrouw die we het jaar daarvoor ontmoet hadden om haar de beloofde foto te brengen. Uiteindelijk vonden we haar, ze ging sinds kort, samen met haar zoon, naar school. Ze liet trots haar schoolboek zien!

weyto1De foto vond ze geweldig; ze bleef er naar kijken!

Koereiger

De koereiger is een kleine, actieve, witte reiger met een korte, vaak ingetrokken nek. Normaal gesproken is de vogel volledig wit, met een gele snavel en geel/grijze poten maar in de broedtijd kleurt zijn snavel meer naar het oranje, de poten zijn dan ook lichter en er verschijnen oranje veren op de kruin, borst en mantel. Zijn naam dankt hij aan het feit dat hij veelal te vinden is tussen het grazende vee op de weilanden. Grazend vee jaagt namelijk insecten, kikkers, muizen en andere kleine dieren uit hun schuilplaats en die eet de koereiger graag. Je ziet ze dan ook vaak op de rug van een grazend dier staan zodat ze direct kunnen aanvallen.

Verhalen en foto’s: 1967-1970

Injerra, het hoofdbestandeel van elke maaltijd

Het hoofdbestanddeel van de traditionele maaltijd is de injerra, een licht zurige, sponsachtige grote pannenkoek. De pannenkoek wordt gemaakt van plaatselijk graan tef genaamd. Tef wordt hoofdzakelijk in Ethiopië verbouwd. Het is een van de sterkere graansoorten die goed bestand is tegen klimaatschommelingen. Daarbij is de voedingswaarden groot en heeft het een hoog eiwitgehalte. Het tefmeel wordt vermengd met gist en water zodat een beslag ontstaat. Dit blijft uren, soms enkele dagen, staan om daarna gebakken te worden.

ethennisch.4

Onze’ Ethennisch deed het altijd op een speciale manier: Ze plaatste een grote platte schaal van klei, die ze ingesmeerd had met kamelenboter, op een open houtvuurtje.

ethennisch.5Het beslag zat in een grote bak of emmer en met een oud conservenblik werd de juiste hoeveelheid gemeten.ethennisch.3Ze ging in haar typische gehurkte houding voor het vuur zitten. Het conservenblik werd opgepakt en boven haar hoofd geheven en ze begon van buiten naar binnen spiraalsgewijs te schenken, ondertussen zakte haar hand naar beneden, totdat de plaat geheel bedekt was.ethennisch.2Deksel erop…even wachten!!ethennisch.1Bijna klaar!injerraDe injerra moest er een worden met veel blaasjes en bobbeltjes want dan was de kwaliteit optimaal volgens haar. Ze bakte een tot twee keer in de week. Als we flinke rookpluimen in onze achtertuin zagen wisten we dat er een nieuwe voorraad injerra in aantocht was. Foto’s: ©Lou Andreoli (1968)

Alduba

De kleurrijke markt van Alduba

alduba5

Gezellig met zijn drieën slenteren op de markt…..of

alduba6

met zijn drieën serieus boodschappen doen op de markt!