De beloofde foto

weyto

Als we van Arba Minch naar Turmi reizen stoppen we altijd in Weyto om iets te drinken. Deze keer gingen we op zoek naar de vrouw die we het jaar daarvoor ontmoet hadden om haar de beloofde foto te brengen. Uiteindelijk vonden we haar, ze ging sinds kort, samen met haar zoon, naar school. Ze liet trots haar schoolboek zien!  

weyto

De foto vond ze geweldig; ze bleef er naar kijken! Foto’s:©Lou Andreoli

Een boottochtje

bume

Er is nog plaats voor ons in de boot die naar de overkant vaart

bume

We willen een bezoekje te brengen aan de Nyangatom (Bume)

bume

We hebben verleden jaar foto’s gemaakt in het dorp en beloofd ze dit jaar te brengen.

We waren al ‘los’ maar de politievrouw moest mee. De bootsman kreeg een dringend  bevel dat hij moest wachten. Een van de knullen nam haar op zijn rug zodat ze geen natte voeten zou krijgen maar halverwege viel hij…dus ook de politievrouw. Woedend was ze en het onderdrukte, stiekeme lachen van de anderen versterkte haar woede. Gelukkig kon ze later weer lachen. Foto’s:©Lou Andreoli

Gidole…Derashe-bevolking

derashe3

Gidole…er is markt vandaag!

derashe

Ook hier, zoals op iedere Ethiopische markt, wordt van alles verkocht

derashe-2

De laatste restjes

derashe5

De Derashe leven ten zuiden van het Chamomeer in Zuid-Ethiopië.

derashe5

Lachen, nu gaan wij eens op de foto! Deze studente was een weekje terug in haar dorp met haar smartphone! (Foto’s:©Lou Andreoli) 

Het paleis van Aba Jifar II (Jimma)

paleisHet paleis van Aba Jifar II bij Jiren, ligt ongeveer 8 kilometer van het centrum van Jimma. Eind 1860 werd het gebouwd. De kosten bedroegen: 400 kg goud en 65.000 zilveren Maria Theresa dollars. Het paleis heeft 66 deuren, 45 ramen en 39 kamers.  

In verbinding met het paleis staan nog vier andere gebouwen; een publieke moskee, de persoonlijke moskee van Abba Jifar, residentieel paleis van Aba Jifar, residentieel gebouw van Aba Jobir en AbaDula (de kleinzoon van Aba Jifar)

Het paleis is leeg op enkele voorwerpen na. De inboedel en het persoonlijke historisch materiaal van  Abba Jifar, hij regeerde van 1878-1932,  zijn te zien in het Museum van Jimma. Ook zijn er culturele objecten van de lokale Oromo mensen en andere etnische groepen rond Kafa te bewonderen.aba-jifarAba Jifar viel op o.a. doordat hij, vergeleken bij de andere mensen, zeer groot en stevig was.

Op de zolder  van het paleis had men rondom ramen deze deden dienst als beveiliging. Op deze manier konden de wachters het grondgebied goed in de gaten houden. Ook vanaf het doorlopend balkon op de eerste verdieping is er mooi zicht op de omgeving.

De Yemrehana-Krestoskerk (Lalibela)

De Yemrehana-Krestoskerk (Christus wijst ons de weg) is gesticht in de eerste helft van de twaalfde eeuw door koning Yemrehanna Krestos. Deze vrome koning wordt ook wel ‘Priester-koning’ genoemd en is door de de kerk van Ethiopië als heilige erkend.Hij droeg veertig jaar lang iedere dag de H. Mis op en consacreerde het brood en de wijn, die volgens de overlevering door engelen werden gebracht. Het kerkje bevindt zich in een grot op de berg Abuna Yosef op ongeveer 24 kilometer van Lalibela.

kerk

De overhangende grot is afgeschermd door een muur met een poort. Als je de poort passeert kom je op de binnenplaats waar het kerkje staat. Het mausoleum van koning Yemrehana Krestos ligt schuin achter het kerkje en aan de achterzijde, tegen de basaltlagen aan, is een soort kerkhof ontstaan.

kerk

priester-krestos

Het kerkje is opgebouwd met balken van olijfhouten en steen. De vierkante ramen geven het gebouw door de verschillende ingezette bewerkte kruisvormen een bijzonder aanzien. Er zijn drie ingangen: een voor priesters, een voor mannen en een voor vrouwen. De muren zijn voorzien van prachtige schilderingen. Als je iets van het mausoleum wilt zien heb je een zaklamp nodig want het is daar aardedonker.

kerk

Het ‘kerkhof’ bestaat uit skeletten, beenderen en andere stoffelijke resten van pelgrims die hier de hongerdood zijn gestorven. Alles ligt als een onordelijke bende door elkaar. Het doet enigszins luguber aan omdat botten en beenderen goed herkenbaar zijn. Zo steekt een hand omhoog met een wijzende vinger naar boven. Bijzonder om te zien, maar je moet dan wel even vergeten dat dit alles aan mensen heeft toebehoord.

De kerk wordt bezocht door vele pelgrims. Voordat ze aan de lange terugtocht beginnen wordt er een rustpauze ingelast.

De Naakuto-Laabkerk (Lalibela)

kerkjeDe Naäkuto-Laäbkerk, gewijd aan Maria, ligt in een grot onder een waterval. In het kleine rechthoekige kerkje wordt dit water opgevangen in stenen bekkens. kerkjeEr worden geneeskrachtige eigenschappen aan toegekend. Pelgrims, overal vandaan, komen speciaal voor dit heilige water hiernaartoe. Het kerkje heeft een vreemde, ongrijpbare sfeer. De oude stenen bekkens met het druppende en spetterende heilige water stralen oudheid en vroomheid uit. Dat wordt teniet gedaan door de priester, die met een felgekleurd plastic bekertje het water opschept om het vervolgens in een vies, oud keteltje te gieten, waarmee de flessen en andere voorwerpen worden gevuld, die de gelovigen mee naar huis nemen. Afhankelijk van wat ze te besteden hebben, gaan de pelgrims met een grote of kleine hoeveelheid heilig water op weg naar huis.

In de grot liggen liggen hier en daar kleden op de grond en er staan allerlei kerkattributen zoals kerktrommels, sistra’s, standaards voor geschriften en leunstokken. De priester van het kerkje is ontzettend trots en enthousiast als hij ons alles laat zien.

kerk

Lappen stof worden van de schilderijen weggeschoven of verwijderd.Volgen oud gebruik worden belangrijke schilderingen afgedekt met ‘gordijnen’ zodat ze onzichtbaar worden voor oneerbiedige blikken. Oude bijbels worden te voorschijn gehaald, het processiekruis wordt getoond, een oude kroon wordt opgezet en trommels worden bespeeld. Het kerkje en de priester laten een bijzondere indruk bij ons achter. Foto’s:©Lou Andreoli

Dikdik, een kleine antiloop

dikdik

We hebben ze vaak gespot deze kleine antilopen; de schouderhoogte is ongeveer 38 cm en ze wegen tussen de vijf en zeven kilo.

dikdik

Het mannetje heeft kleine hoorntjes. Zowel het mannetje als het vrouwtje heeft een korte pluim op hun kop. Deze gaat rechtop staan als ze schrikken. Bijzonder is de ietwat verlengde neus die zeer bewegelijk is. Foto’s:©Ine Andreoli

Het Abijata-Shala National Park

abijata

Abijatameer   

flamingo

Flamingo’s  

Het Abbijatameer heeft een oppervlakte van 230 vierkante kilometer en is 14 kilometer diep. Tot voor kort lag het verscholen achter dichte acaciastruiken. De herders die met hun vee in het park wonen, kappen de bomen en struiken om hout voor kookvuurtjes; de oorzaak van de ontbossing. Het meer is zeer vis- en vogelrijk. Pelikanen, flamingo’s, visarenden, eenden- en ganzensoorten, witnekken, aalscholvers, reigers en pluvieren zijn vogels die worden waargenomen. Ook wordt de plaats door vogels gebruikt als overwinteringsplaats. Het waterpeil  van het meer is wisselend. Dit wordt veroorzaakt door de sodawinning die in het noorden plaats vindt. De regenval, die hevig kan zijn in de maanden juni tot september, brengt het geheel meestal weer in evenwicht.

wassen

Bedrijvigheid rond en in het water

abijata

Ook de runderen komen een slokje drinken

Het Shalameer heeft ongeveer dezelfde oppervlakte als het Abijatameer, maar is veel dieper (266 meter). Er zit vrijwel geen vis in. Wel leven er duizenden pelikanen, die broeden op het Pelikaneneiland aan de westkant van het meer. De dagelijkse portie vis halen ze uit het Abijatameer. Om daar te komen moeten ze de hoge bergruggen rondom het meer worden overwonnen. Dit kost veel tijd en energie, maar de pelikanen hebben hier iets op gevonden. Ze maken gebruik van warme stijgende winden aan weerszijden van de berg. Halverwege de berg wachten ze op wind die hen in een kurkentrekkersbeweging omhoog over de bergwand brengt. Na het vissen keren ze op dezelfde manier terug, om daarna zwevend, met klapperend vleugels en gestrekte poten te landen.

bronnen

Warmwaterbron

Langs de oevers van het meer zijn meerdere warmwaterbronnen die kokend water en stoom produceren. De plaatselijke bevolking maakt veelvuldig gebruik van de bronnen. Zij zijn ervan overtuigd dat aandoeningen als reuma door het hete water genezen. Ook worden maiskolven in het kokende water gaargekookt.

bronnen

Foto’s:©Lou Andreoli

In het zuidwestelijk punt van het park ligt een klein kratermeertje: het ChituHorameer. Het heeft een doorsnede van ongeveer twee kilometer en er zijn vaak grote flamingo’s te zien. (fragment uit ‘Ethiopië Betam konjo’)

Wondo Genet

 

Wondo Genet ligt op een beboste heuvel, ongeveer 16 km zuidoost van Shashamene. De aanwezige warmwaterbronnen zorgen voor water in het zwembad en …warme douches. Er kan gewandeld worden. Het gebied is rijk aan vogels. Franje apen, bavianen en een enkele antiloop kunnen worden gespot. Het aanwezige hotel (ooit gebouwd voor Haile Selassie) heeft eenvoudige kamers.  Foto’s:©Lou Andreoli

Simien Mountains National Park

semienHet Simien Mountains National Park is in 1969 opgericht, ter bescherming van drie inheemse dieren: de Walia Ibex, de Gelada baboon, en de Ethiopian wolf. Ook is de streek van mondiaal belang voor het behoud van biodiversiteit. De UNESCO heeft het nationale park op de lijst van mondiaal beschermde natuurgebieden geplaatst. Het park heeft een oppervlakte van ongeveer 179 vierkante kilometer en de hoogte varieert van 1900 tot 4430 meter. De temperatuur schommelt overdag tussen de 11,5 en de 18 ̊ C en ’s nachts kan het tot onder het vriespunt dalen.

semienHet landschap is prachtig. Miljoenen jaren erosie op het plateau van de Simien bergen creëerde het bijzonder landschap van gekartelde bergruggen, diepe valleien en steile afgronden van wel 1.500 meter diep. Het bergmassief is opgebouwd uit diverse gesteente: zandsteen, kristalrotsen en vulkanisch gesteente. Simien heeft steile bergen. De hoogste piek, de Ras Dashen (4543 meter) ligt net buiten de grens van het park.  Ook is er een prachtige canyon die 60 kilometer lang is. Deze wordt wel eens vergeleken met de Grand Canyon in Amerika.

Er zijn drie vegetatiezones. De laagste zone (tot drieduizend meter) bestaat voornamelijk uit bouwland en weilanden. Vroeger was de zone dichtbegroeid met jeneverbessen en olijfbomen. De afgelopen jaren is er flink gekapt, waardoor ontbossing is ontstaan. Op de middelste hoogte (drieduizend tot zesendertighonderd meter) groeit sint-janskruid en reuzenheide. De hoogvlakte (boven de zesendertighonderd meter) is bedekt met verschillende soorten gras en (soms) grote velden gele en rode strobloemen. Ook komt de prachtige reuzenlobelia hier voor.

Naast de beschermde dieren komen er meer dan 20 soorten grote zoogdieren en 130 soorten vogels in het park voor. Echter, menselijke verstoring heeft het aanbod van habitats beschikbaar voor wilde dieren in het park verminderd. semienEen gedeelte van het park is door mensen in gebruik, dorpjes, landbouwgronden en branden vormen een bedreiging voor het park. Het is moeilijk om de mensen uit het park te verhuizen. Begrijpelijk want hun verre voorvaderen woonden hier al en…moeten ze (zo denken de parkbewoners) nu wijken voor planten en dieren; zijn die belangrijker dan wij? Toch is er al een duidelijke verandering zichtbaar zo hebben natuurbeschermingsorganisaties samen met de regering de boeren betrokken bij de bescherming van de natuur en het wild. Boeren werken als scout of gids en de Gelada’s worden niet meer, zoals vroeger, met stenen van de landbouwgronden verjaagd maar jongens bewaken de oogsten.

simien-n-pEen gravelweg brengt je in het park. Deze goed berijdbare weg gaat tot ver in de bergen. Smalle bergpaden verbinden de verspreid liggende dorpjes die in het park liggen. Deze zijn alleen te voet of met een paard of ezel te betreden. Er wonen voornamelijk Amharen in het park, zij proberen in hun bestaan te voorzien door het verbouwen van gewassen en het houden van vee. Een kleine groep moslims heeft naast landbouw en veeteelt, weverijen waar ze omslagdoeken en gekleurde mutsen maken; op meerdere plaatsen worden deze hangend in de bomen, wapperend in de wind, aangeboden.

In 2003 hebben wij in het nabij gelegen plaatsje Debark en in het Sankaberkamp overnacht en de wandeling langs de canyon gedaan (te lezen in ‘Ethiopië-Betam Konjo).

Zowel in 2009-2010 als 2014 was ‘Simien Lodge’ ons overnachtingsadres. De schitterende locatie ligt op 3260 meter hoogte en wordt aangeduid als hoogst gelegen hotel in Afrika.