De roofvogels (1997)

de-roofvogelsTitel: De roofvogels – Auteur: Wilbur Smith – Uitgever: De boekerij Amsterdam 1997 – ISBN: 90 225 4173 8 

Flaptekst: De roofvogels is een sublieme avonturenroman van meesterverteller Wilbur Smith waarin we kennismaken met een vroege generatie van het illustere geslacht Courteney.

Het is 1667. Sir Francis Courteney en zijn zoon Henry ‘Hal’ patrouilleren met hun gevechtskarveel voor de kust van kaap Agulhas in het zuiden van Afrika. Ze liggen te wachten op een met schatten beladen galei van de verenigde Oost-Indische Compagnie, die terugkeert uit de Oost. Zo begint een avontuur dat hen voert van de nederzetting De Goede Hoop, op de zuidelijkste punt van het continent, naar de grote Hoorn van Ethiopië in het verre noorden – en dat alles in een periode waarin het internationale zeerecht nog piraterij, verkrachting en moord toelaat…

Recensie: In 1667 verovert het Engelse kaperschip de Lady Edwina een Hollands galjoen met schatten uit Oostindië. De vrede tussen Engeland en de Republiek blijkt echter al getekend en de bemanning wordt door de gouverneur van Kaap de Goede Hoop voor piraterij vervolgd. De zoon van de Engelse kapitein ontsnapt met een paar getrouwen, maakt een schip buit op een andere piraat en zeilt naar Ethiopië om de christelijke keizer bij te staan in diens strijd tegen de oprukkende Islam. Nadat de jonge troonopvolger en de Heilige Graal uit handen van de moslims zijn bevrijd, is Henry Courteney’s roeping volbracht. De roofvogels is van begin tot eind een avonturenroman met goeden, zeer goeden, kwaden en zeer kwaden. Wat de roman boven de rest van dit genre verheft, zijn de karaktertekeningen en -ontwikkelingen -alleen de nymfomane, sadistische gouverneursvrouw is m.i. wat karikaturaal en de omslag van de eervolle kolonel Schreuder tot twistzoeker is niet zo geloofwaardig- en de aandacht voor historische en geografische détails. Ik mis bij een zo overtuigend gebracht boek over een zo onbekend onderwerp wel een overzicht van historische feiten en fictie. Een kaart is er wel. De vertaling is vlot. Normale druk. (Biblion recensie, Catharina B.E. de Koster-Schneider.)

Een Honger (2015)

een-hongerTitel: Een honger – Auteur: Jamal Ouariachi – Uitgever: Querido’s 2015 – ISBN:978 90 214 5679 9

Flaptekst: Studente Aurélie Lindeboom krijgt de schrik van haar leven als haar geliefde volkomen onverwacht gearresteerd wordt. Hij, de bekende ontwikkelingswerker Alexander Laszlo, zou een van zijn Ethiopische adoptiekinderen hebben misbruikt. Heeft Aurélie werkelijk meer dan een jaar het bed gedeeld met een man die, zonder dat zij het wist, pedofiele voorkeuren had?

Bijna tien jaar later is ze moeder van een jonge dochter en werkzaam als journaliste. Dan benadert Laszlo haar opnieuw, met een voorstel dat ingrijpende gevolgen zal hebben.

Recensie: Deze vuistdikke roman is de vierde na ‘De vernietiging van Prosper Morèl’ (2010)*, ‘Vertedering’ (2013)** en ’25’ (2013)***. Een rijke moderne roman, zonder twijfel Ouariachi’s (1978) meesterproef, waarover de pers unaniem lovend is. Door het sociale thema, de aanpak en vorm (verschillende stijlen – pastiches van bekende schrijvers – en verhaallijnen) ligt de vergelijking met ‘Max Havelaar’ voor de hand. Tot haar verbijstering wordt Aurélie Lindebooms geliefde, de ontwikkelingswerker Alexander Laszlo, gearresteerd voor kindermisbruik. Tien jaar later, Lindeboom is inmiddels getrouwd, moeder en werkzaam als journalist – vraagt Laszlo haar zijn biografie te schrijven. Zij stemt, ondanks haar afkeer van Laszlo’s pedofiele praktijken, toe. De persoon van Laszlo is gebaseerd is op de Nobelprijswinnaar en veroordeelde pedoseksueel Daniel Carleton Gajdusek. In feite onderzoekt Ouariachi het taboe pedofilie door het vanuit verschillende gezichtspunten en vertelperspectieven te beschrijven. (Jan van Bergen en Henegouwen)

Anbessa’s dochter (2016)

anbessas-dochterTitel: Anbessa’s dochter – Auteur: David van Reen – Uitgever: in de Knipscheer – ISBN: 978 90 6265 930 2

Flaptekst: Anbessa’s dochter is een kleurrijke roman over mensen aan de onderkant van de samenleving. Hoewel het een schokkend verhaal is, gebaseerd op de waarheid van de hoofdpersonen, is het ook een verhaal over mensen die proberen iets moois van hun leven te maken.

Ethiopië 1991, Lasta, een meisje van veertien, woont in Lalibela, het beroemde stadje met de uit rotsen gehakte kerken. Soldaten van het moorddadige communistische regime zoeken haar vader Anbessa, een onderwijzer, die ze aanzien voor een opstandeling. Hij vlucht. Uit wraak wordt Lasta’s moeder door de soldaten verkracht en vermoord. Een hoge officier biedt Lasta een baantje aan als huismeid in Addis Ababa. Ze wordt uitgebuit. Ze vlucht en komt terecht tussen de duizenden mensen die op straat leven. Soms heeft ze een baantje. Meestal gaat het niet goed met haar, vooral niet als ze in verwachting raakt en de vader van het kind haar in de steek laat. Na jaren besluit ze terug te gaan naar Lalibela.

Het heetst van de strijd (1999)

het-heetst-van-de-strijdTitel: Het heetst van de strijd – Auteur: Wilbur Smith – Uitgever: De Boekerij Amsterdam 1999 – ISBN: 90 225 09 79 6 vijfde druk

Tekst achterflap: Winter ’35 – ’36. De legers van Italië dreigen het Ethiopische volk onder de voet te lopen.

Jake Barton, een mecanicien uit Texas, en de gelukzoeker Gareth Swales sluiten een winstgevende overeenkomst om het verzet van Ethiopië wapens leveren. Ze binden de strijd aan de blokkade te land en ter zee om een stel oude pantserwagen naar het belegerde volk te brengen. Ook moeten ze Vicky, een jonge Amerikaanse journaliste, op sleeptouw nemen. Jake, Gareth en Vicky worden door een golf van avontuur en gevaar meegesleurd naar een gewelddadige confrontatie in de bergen van Ethiopië… ( Eerder verschenen onder de naam ( Waar wolven huilen 1989)

Recensie: Super romantisch verhaal over de oorlog in Italië in 1935/36 ontketend tegen Abessynië, het huidige Ethiopië. Twee avonturiers, een Amerikaan uit Texas en een nette Engelsman uit Eton, die de Abessijnen wapens komen leveren en een journaliste die verslag doet van de oorlogshandelingen, kiezen de zijde der overrompelde Abessijnen. De journaliste kan niet alleen schrijven, maar ook tanks besturen, schieten en vliegen. Ook de mannen zijn niet voor de poes. De verhouding tussen de dame en de heren op de voorgrond en vaag opwindende oorlogshandelingen op de achtergrond, zorgen voor enkele uren lees-ontspanning. Kleine druk, volle bladspiegel.(Biblion recensie, Redactie.) 

Sporen van Sandelhout (2007)

sporen-van-sandelhoutTitel: Sporen van sandelhout – Auteur: Anna Soler-Pont en Asha Miro – Uitgever: De Geus, 2007 – ISBN: 978 90 445 1113 0

Flaptekst: Muna, een Indiaas weesmeisje, kan haar zusje Sita maar niet vergeten, die op jonge leeftijd van haar is gescheiden. De zesjarige Sita, in een weeshuis in dezelfde stad, kan zich haar oudere zus echter niet meer herinneren en droomt dagelijks van een echte familie. De achtjarige Solomon woont ondertussen in de Ethiopische hoofdstad Addis Abeba. Wanneer de revolutie uitbreekt vlucht hij naar Cuba in de hoop op een beter bestaan. Na vele omzwervingen over drie continenten vinden Solomon, Muna en Sita uiteindelijk ieder voor zich hun bestemming in het leven en familiegeluk waar de drie al zo lang naar hebben verlangd.

Recensie: De gezamenlijke debuutroman van Asha Miro en Anna Soler-Pont. Geinspireerd door hun eigen levens en personen die zij kennen, gebruiken ze fictie om onrecht aan de kaak te stellen. De titel duidt op een herinnering aan sandelhout. In het eerste deel vertellen ze het verhaal van Solomon, een jongen uit Ethiopië die naar Cuba gaat voor een studie dankzij de hulp van Cuba aan Ethiopië in deze periode; van Muna, een weesmeisje uit India dat kleden knoopt en droomt van werk in het Hollywood van India; en van Sita, het zusje van Muna die niets meer wenst dan het hebben van ouders. In het tweede deel van het boek kruisen het leven van Solomon, Muna en Sita zich dertig jaar later in Addis Abeba, Mumbai en Barcelona. Door het verhaal van deze kinderen leren we de moeilijkheden kennen in de derde wereldlanden. Maar ook de volharding van deze kinderen om dat te bereiken wat voor hun ouders onmogelijk leek. Het lot ligt in onze eigen handen. Wat de schrijfsters wilden bereiken, is gelukt: lezers meenemen in een gepassioneerd en optimistisch verhaal en meteen een boodschap meegeven. Vrij kleine druk. (NBD/Biblion, W.H.A. Bulnes-Coenders)

De Abessijn (1997)

de-abessijnTitel: De Abessijn – Auteur: Jean-Christophe Rufin – Uitgever: Atlas, 1997 – ISBN: 90 450 0123 3

Flaptekst: Aan dit boek ligt een historisch feit ten grondslag: tijdens zijn regering zocht Lodewijk XIV, de zonnekoning, toenadering tot de keizer van Abessinie, de negus. De Abessijn is een roman over deze opmerkelijke diplomatieke zending naar de schimmigste, meest legendarische van alle grote vorsten uit de Oriënt. Jean Batiste Poncet, een jonge geneesheer die de pasja’s van Caïro tot zijn patiënten mag rekenen, wordt door een buitengewone samenloop van omstandigheden de held van dit even barokke als poetische epos, dat de lezer door de woestijnen van Egypte, de Sinaï en de bergen van Abessinie meevoert van het hof van de koning der koningen naar Versailles en weer terug: een duizelingwekkende reis vol avontuur, vriendschap, liefde en ontdekkingen. Achter de eenvoud, warmte en humor van deze avonturenroman gaat echter een tragische fabel schuil. Na het onbekende rijk en zijn beschaving te hebben ontdekt, moet Jean Batiste alles in het werk stellen om het te behoeden voor de bekeringsijver van de jezuïeten, de kapucijnen en andere vrome fanaten. Dankzij hem zal Ethiopië gespaard blijven voor vreemde overheersing en zijn trots en mysterie behouden. Hoewel de sfeer en stijl doen denken aan de meesterwerken van Alexandre Dumas is De Abessijn een uiterst actuele roman, een parabel die fanatisme aan de kaak stelt, laat zien wat vrijheid vermag en aantoont dat geluk te verwezenlijken is.

Recensie: De hoofdpersoon van deze roman is een jonge Franse apotheker rond 1700 in Cairo, die verliefd wordt op de dochter van de Franse consul aldaar. Om kans op een huwelijk te maken moet hij eerst in de adelstand verheven worden. Dat lijkt alleen te lukken als hij als officieel gezant van de keizer van Ethiopië -die hem om medische hulp heeft gevraagd- naar het Franse hof kan gaan. Alle plannen worden doorkruist door de pogingen van Jezuïeten en andere geestelijke orden om het koptisch-christelijke Ethiopië rooms-katholiek te maken. Eigenbelang van edellieden en de geborneerdheid van Parijse geleerden doen de rest. Uiteindelijk vlucht de apotheker met zijn geliefde naar Perzië waar zij rust vinden. De avonturen, die in hun kern op ware gebeurtenissen berusten, worden spannend weergegeven en de karaktertekening van de personen is amusant-scherp. Dat maakt het geheel tot een prettig leesbaar boek, zonder dat het nu bepaald een meesterwerk is. Men krijgt een redelijk hoewel niet diepgaand beeld van tijd en plaats. De vertaling is doorgaans goed. Vrij kleine druk. Op de omslag een fraaie afbeelding van een Ethiopiër uit de 18e eeuw.(NBD,Biblion, A.P.G.Spamer.)

Het zwarte zwijgen (1982)

Het zwarte zwijgenTitel: Het zwarte zwijgen – Auteur: Elly van Wijmen – Uitgever: Leopold, 1982 – ISBN: 90 258 47 84 6

Flaptekst: Tilly Vos heeft als verpleegster op een afgelegen ziekenpost in Ethiopië net het vertrouwen van de bevolking gewonnen, wanneer de oorlog tussen Somalië en Ethiopië uitbreekt. De revolutionaire regering haalt haar over om achter het front te gaan werken onder de Ethiopische arts Melkah Gelatah. Ze bewondert hem als arts, maar als mens weet zij geen raad met hem. Hun culturen en opvattingen liggen zover uit elkaar, dat beiden zeer wantrouwend tegenover hun liefde staan. Intriges, het harde frontleven, onmacht als westerse vrouw binnen het Afrikaanse leefpatroon, lijken te grote hindernissen voor een relatie, die Tilly met al haar goede wil niet forceren kan.

Recensie: Een Nederlandse verpleegster, in dienst van de Ethiopische regering, krijgt opdracht samen met een arts naar een veldhospitaal te gaan. Guerrilla en oorlog beïnvloeden hun activiteiten. Familieleden van de vroegere verloofde van de Ethiopische arts bedreigen – vergeefs – zijn leven. Aan het einde besluit de verpleegster haar leven met dat van de arts te delen. De titel slaat op de honger van de bevolking. Het verhaal dat episodisch uit verschillende elementen is opgebouwd, laat zich vlot lezen. Het taalgebruik is soms gewild populair. De situering in Ethiopië is nogal accidenteel: verwijzingen naar zeden en gewoonten worden niet uitgewerkt. De politieke oorzaak van oorlog en guerrilla wordt niet aangegeven, evenmin als de tijd waarin het verhaal speelt (1977/1978?). Het in het verhaal vertolkte standpunt is dat van de niet democratisch functionerende regering in Addis Abeba. Vanaf 14 jaar. ((NBD|Biblion, A. Freeman-Smulders) 

Een richel bij Lalibela (1997)

Eeen richel bij lalibelaTitel: Een richel bij Lalibela – Auteur: Elsbeth Klein – Uitgever: Kok, 1997 – ISBN: 90 242 6056 6

Flaptekst: ‘In onze tuin, in het park, kleurden de bladeren en brak mijn hart dat jij  het nooit meer zou zien, nooit meer herfst en de lente, nooit meer de sneeuw, verrassing van de winterdag, nooit meer het oude huis in Frankrijk en het blauw van de lavendelvelden, nooit meer boekwinkels van Oxford en Cambridge, de roeiers op het water, nooit meer Ethiopië. Waarom moest je doodgaan, liefste?’ Om los te komen van haar verdriet reist een vrouw naar Ethiopië, een land dat haar man fascineerde, en raakt verstrikt in de intriges van een groep Amhaarse dissidenten.

Een richel bij Lalibela, is een verhaal van rouw en herinnering, dreiging en gevaar, van een poging tot vluchten in een geweldig hooggebergte dat beangst, boeit en troost. Door haar ontmoetingen onderweg, door de plaatsen waar ze zich verschuilt, wordt de vrouw een ander beleven van het heilige gewaar, een andere omgang met God.

Recensie: Dit is de vierde roman van deze Nederlandse schrijfster. En tegelijk ook haar meest overtuigende. Het boek is recht uit het hart geschreven, vol spanning, drama en oprecht doorvoelde emoties. Een vrouw van middelbare leeftijd heeft niet lang geleden haar man verloren aan longkanker. Door zijn werk voor het Ministerie van Ontwikkelingssamenwerking had de man nauwe banden met Ethiopië. De vrouw besluit op reis te gaan naar het land waar ze zo gelukkig was met haar man. Tijdens een excursie wordt de vrouw ontvoerd door militante leden van de Amhaarse vrijheidsbeweging. De vrouw weet uiteindelijk te ontsnappen. Het verhaal is een combinatie van hartverscheurende verlangen naar haar overleden man, een zoektocht naar de God waar haar man zoveel steun aan had en een zeer spectaculaire en spannend beschreven ontsnappingstocht door het onherbergzame gebergte rondom Lalibela. In tegenstelling tot de vorige romans van Klein lees je dit boek in een ruk uit en voel je als lezer voortdurend een diep medeleven en respect voor de vrouwelijke hoofdpersoon. Vrij kleine druk. (Biblion recensie, Roos-Marie Tummers).

De leeuw en de keizer (2010)

De leeuw en de keizerTitel: De leeuw en de keizer – Auteur: Maaza Mengiste – Uitgever: Anthos,2010 – ISBN: 978 90 414 1432 8

Flaptekst: Dit hartverscheurende verhaal speelt zich af in 1974, Addis Abeba, Ethiopië, aan de vooravond van en tijdens de revolutie. Hailu, een vooraanstaand arts, heeft een man geholpen die door de staat is veroordeeld tot de marteldood, en moet zich daarvoor bij de autoriteiten verantwoorden. Zijn jongste zoon Dawit heeft zich aangesloten bij het ondergronds verzet, een beweging die zorgt voor nog meer onrust en bloedvergieten in het verscheurde Ethiopië. Zoon Yonas smeekt God een einde te maken aan het geweld dat zijn land en zijn familie aanricht.

De leeuw en de keizer is een aangrijpend vertelling over een familie, liefde en vriendschap. In een tijd en een land waarover nog weinig is geschreven. Nietsontziende vrijheidsdrang en de tol die een revolutie eist spelen een belangrijke rol. De buitengewoon krachtige en poëtische debuutroman beschrijft de intense en onafwendbare tragiek waarmee deze geschiedenis gepaard gaat.

Recensie: Het jaar 1974. De plaats Addis Abeba. Het platteland van Ethiopië wordt geteisterd door vreselijke hongersnood, volgens sommige door de aanhoudende droogte. volgens een groeiend aantal critici door corruptie binnen de overheid. Dan barst de bom. In een staatsgreep wordt de keizer afgezet, talloze politici en intellectuelen worden zonder proces geëxecuteerd. Chaos en volledige anarchie overspoelen het land. Deze roman zoomt in op de familie van een succesvol chirurg, die sympathiseert met de status quo. Zijn zonen gaan in het ondergronds verzet, spelen een leidende rol in de staatsgreep en raken ongewild betrokken bij de bandeloosheid van de Derg (het anti-imperialistische nieuwe bewind): martelingen, verdwijningen. Ook hun vader wordt gepakt en gemarteld, omdat hij de bijna dood gefolterde dochter van de nieuwe leider heeft laten sterven. Deze roman beschrijft in een meesterlijke combinatie van werkelijkheid en fictie het bij ons nauwelijks bekende drama van een vreselijke ‘regime change’ in Ethiopië. Een boek van uitzonderlijke emotionele en poëtische kwaliteit. Een buitengewoon geslaagde debuutroman van deze jonge Ethiopische-Amerikaanse schrijfster. Paperback; kleine druk. (NBD/Biblion, Harrie M. Leyten)

Een ochtend in Irgalem (2009)

Een ochtend in IrgalemTitel: Een ochtend in Irgalem – Auteur: Davide Longo – Uitgever: De Geus 2009 – ISBN: 978 90 445 1247 2 –  Vertaler: Pieter van der Drift

Flaptekst: 1937. De jonge legeradvocaat Pietro Bailo is voor een netelige kwestie van Turijn naar Addis Ababa gestuurd, de hoofdstad van Ethiopië. Hij moet een sergeant verdedigen, maar nog voor het proces is begonnen lijkt iedereen er al van overtuigd dat deze Prochet ter dood moet worden veroordeeld. In het dossier leest Piedro gruwelijke verhalen over verdwijning, afslachtingen en het platbranden van dorpen. Hij probeert achter de waarheid te komen, maar krijgt zo weinig medewerking dat hij zich serieus afvraagt waarom ze hem in godsnaam op deze zaak hebben gezet, vijfduizend kilometer van huis, ver weg van zijn liefje in Turijn.

Recensie: De jonge legeradvocaat Pietro Bailo is in 1937 uit Turijn naar het door de Italianen gekoloniseerde Ethiopië vertrokken om sergeant Prochet te verdedigen. Prochet stond aan het hoofd van een groep verkenners die gemoord en geplunderd hebben. Voor sommigen is hij een van de oorlogshelden die Italië een nieuw imperium hebben gegeven. Maar voor de meesten is hij een moordenaar die zo snel mogelijk uit de weg moet worden geruimd. In feite is hij een speelbal in de handen van zijn superieuren: ze hebben hem en zijn gewelddadige karakter gebruikt toen ze hem nodig hadden, maar nu laten ze hem vallen als een baksteen. Hij is de zondebok voor alles wat verkeerd ging tijdens de kolonisering van Ethiopië. Maar er is ook een tweede verhaallijn: de persoonlijk geschiedenis van Pietro, die niets liever zou doen dan terugkeren naar Turijn en naar Clara, de vrouw van wie hij houdt. Toch heeft hij in Afrika een relatie met de mooie Teferi; ook anderen hebben een oogje op haar…Een intense roman die zich beperkt tot het essentiële zonder enige vorm van folklore. Debuut van de Italiaanse auteur, filmer en tv-maker (1971) Ook zijn tweede roman, ‘De Steeneter’ verscheen in vertaling. Gebonden, kleine druk (NBD\Biblion, Bernard Huyvaert)

De geschiedenis van Rasselas Prins van Abessinie

De geschiedenis van RasselasTitel: De geschiedenis van Rasselas prins van Abessinie. – Auteur: Samuel Johnson – Uitgever: Het Spectrum 1983 ( 1759) ISBN: 90 9163 1 (Klassieken)  In het Nederlands vertaald door Wim Tigger.

Flaptekst: Samuel Johnson (1709-1784) verhaalt in deze wijsgerige roman de geschiedenis van een jonge Abessijnse prins. Deze prins leeft ongelukkig als gevangene in een aards paradijs en ontsnapt met drie andere ontevredenen naar De Buitenwereld. Met zijn zuster, haar hofdame en een wijze dichter onderzoekt hij alle levenswijzen en maatschappelijke situaties die geacht worden naar het geluk te leiden. Na enige leerzame avonturen en overtuigd van de zinloosheid van hun speurtocht, besluiten zij terug te keren, wijzer, maar niet zekerder over de juiste ‘levenskeuze’. De oosterse  achtergrond van het verhaal onderstreept de algemeenheid van de ijdelheid van het menselijk verlangen. Het geluk in deze wereld is kortstondig en van toevalligheden afhankelijk. Slechts de mens blijft zoeken en hopen, en daarbij het oog op de eeuwigheid gericht houdt, kan wellicht enige bevrediging vinden in het leven. Een der grootste prozaschrijvers uit de Engelse literatuur stelt de vraag naar de zin van het bestaan en haalt daarbij zeer actuele aspecten aan.

Recensie: Een jonge Abessijnse prins, ongelukkig als een gevangene in een aards paradijs, ontsnapt met drie andere ontevredenen naar de buitenwereld, waar hij alle levenswijzen en maatschappelijke situaties onderzoekt, die geacht worden naar het geluk te leiden. Na enige leerzame avonturen (gepaard gaande met vele filosofische bespiegelingen) komt een ieder van het gezelschap tot de conclusie dat zijn eigen ideaalbeeld niet te verwezenlijken is. De 18e eeuwse, nog zeer leesbare en vaak actuele novelle, wordt gevolgd door een lang gedicht “De IJdelheid van het Menselijk Verlangen” (naar een satire van Juvenalis). De vertaler, die het oorspronkelijke taalgebruik goed in het Nederlands heeft weten te handhaven, heeft aan het boek een zinnig nawoord toegevoegd. (NBD|Biblion recensie, Willem Bilderbeek) 

Het vuurkind

Het vuurkindTitel: Het vuurkind – Auteur: Herman Portocarero – Uitgever: Manteau Antwerpen/Amsterdam 1993 – ISBN: 90 223 1292 5

Flaptekst: Een geoloog arriveert in Issat om er opgravingen te doen. Issat is een gekoloniseerd stadje in de woestijn en vormt een geïsoleerde wereld waartoe smokkelaars, vluchtelingen en misdadigers zich aangetrokken voelen. Centrum is het bordeel van Mme Alemnesh, die al in Door de naamloze vlakte haar opwachting maakte. De geoloog raakt niet alleen in de ban van het mysterieuze Issat, maar ook in die van Azaya, de nieuwste aanwinst in het ‘hotel’ Van Mme Alemnesh. De rust in Issat is evenwel bedrieglijk, want als er in de getto’s rellen uitbreken, doet de legerleiding een greep naar de macht. Vreemdelingen en andersdenkenden worden uitgewezen, terwijl de slogan van de militaire bevelhebbers luidt: Issat eerst! Rassenrellen, aanslagen, onverdraagzaamheid en etnische zuiveringen zijn het gevolg van de nieuwe politiek. Het hoofdpersonage raakt er ongewild bij betrokken. Het vuurkind kan worden gelezen als een moderne parabel over goed en kwaad, macht, corruptie en uitbuiting, maar ook als een fantasierijke avonturenroman vol spanning en erotiek.

Auteur: Herman Portocarero (1952) woonde van 1979 tot 1982 in Ethiopië.

Recensie: In deze nieuwe roman van de internationale georiënteerde Vlaamse Portocarero (1952) is de plaats van handeling het geheimzinnige Issat. In dit toevluchtsoord van misdadigers en vluchtelingen arriveert een geoloog, die weggevlucht is uit de westerse wereld. Hij doet onderzoekingen en ontdekt dat bij Issat een meteoriet ingeslagen moet zijn. Dit moet de goddelijke steen geweest zijn, het bewustzijn is hier ontstaan; zijn hier ook immers niet de oudste sporen van voorlopers van de mens gevonden? Tegen de achtergrond van smokkelaffaires, terreur, rellen en een staatsgreep ontwikkelt zich in het bordeel van Mme Alemnesh een relatie tussen de geoloog en het vuurkind Aazaya. Om bevrijd te worden moet Aazaya zwanger worden. Voor de geoloog betekent dit een omslag in zijn denken. Afwisselend worden hoofdstukken in een ik-perspectief (van de geoloog) een auctoriaal verteld. In dit exotische avontuur, dat, hoewel intrigerend, niet gemakkelijk leest( mede door de niet altijd even vlotte stijl en de veelheid aan motieven, in kort bestel gepresenteerd) krijgt uiteindelijk de tegenstelling tussen eeuwigheid en tijdelijkheid gestalte. (NBD\Biblion, Jos Radstake) 

Door de naamloze vlakte

Door de naamloze vlakteTitel: Door de naamloze vlakte – Auteur: Herman Portocarero – Uitgever: Manteau Antwerpen, 1985 – ISBN: 90 223 0998

Flaptekst: Door de naamloze vlakte is ogenschijnlijk het relaas van een tocht door Ethiopië in de voetspoor van de dichter Arthur Rimbaud. Tegelijkertijd kan men het boek echter ook als een filosofische detective en literair cryptogram lezen: in de loop van het traject – de tekst – identificeert de auteur zich in toenemende mate met de dichter, terwijl de lezer ondertussen een tocht maakt door een collage van echte en verzonnen, verborgen en expliciete Rimbaud-citaten. Zelfs de taal van de auteur heeft zich aan dit spel aangepast. Zijn beknopte en poëtische stijl, vol archaïsmen en neologisme, verwijst nadrukkelijk naar de eigenlijke hoofdpersoon van het boek: de dichter. Maar wie niet thuis in het oeuvre van Rimbaud kan Door de naamloze vlakte ook als een avonturenverhaal tout court lezen.

Auteur: Herman Portocarero (1952) woonde van 1979 tot 1982 in Ethiopië. Door de naamloze vlakte sluit in verscheidene opzichten aan bij zijn debuut Het anagram van de wereld, maar vormt een zelfstandig verhaal.

Recensie: In 1984 debuteerde Portocarero met ‘ Het anagram van de wereld’ een roman die ondanks zijn ingewikkeldheid en zijn belgicismen allerlei positieve kenmerken bezat. Tegen zijn tweede roman zijn die bezwaren nauwelijks meer aan te voeren: de ingewikkelde vorm en het typish Belgische taalgebruik zijn totaal afwezig in dit boek dat een letterlijke en literaire speurtocht bevat naar het verblijf van Rimbaud in de stad Harar in Ethiopië, aan de hand van enkele teksten die op allerlei manieren tot leven worden gebracht. Potocarero slaagt erin ‘Une saison en enfer’ te beleven en te laten beleven zonder het ‘te veel aan opsmuk’ dat zijn vorige boek nog bevatte. De sobere, sombere wereld van de woestijn rondom Harar waarin de erotiek gedempt doorklinkt, biedt heel wat meer doorleefdheid dan ‘ Het anagram’ dat de auteur in zijn vorige boek van de wereld gaf. In ‘Door de naamloze vlakte’ wordt aan die wereld pas echt naam gegeven. Na zijn opmerkenswaardig debuut heeft Portocarero een meer dan waardig ‘vervolg’ geschreven. (NBD\Biblion, Aldert Waldrecht)

Koffie uit Kaffa, De verloren plantage, De koffietuin zal bloeien

 

koffie-uit-kaffaAuteur: Go Verburg – Uitgever: Zomer & Keunings, Wageningen (jaar??)

Koffie uit Kaffa (deel 1)Op de dag dat de koffie bloeide, ontwaakte Jonas Lowet vroeg in de morgen, omdat een vreemde geur door de open ramen binnendreef.”De koffie”! fluisterde hij verrukt. “De koffie bloeit!” Dit is, in een paar zinnen, een van de aangrijpendste belevenissen van de Nederlandse koffieplanter Jonas Lowet, die zijn geboorte stad Maastricht verlaten had, toen zijn vaderland hem in de vooroorlogse dagen geen bestaan bood, hoewel hij doctor in de handelswetenschappen was. In ‘Koffie uit Kaffa’ volgen we deze ondernemende Limburger op zijn tocht naar het mysterieuze land van de Negus: Abessinie (het huidige Ethiopië). Het is de persoonlijke gunst van de keizer die hem zijn weg effent, zodat hij een dal krijgt toegewezen in de landstreek Kaffa, waar de wilde koffie zomaar opschiet tussen de eucalyptusbossen. In dit woeste land ontmoet hij de koptische priester Johannes, die hem met open armen verwelkomt, omdat hij voor zijn volk de beschaving van het Westen wenst… en Mariam, die als zoveel vrouwen uit haar land, een opvallende lichte huid heeft en die door de priester is onderwezen in de Franse taal. Jonas lukt het, in enkele jaren een goede plantage op te bouwen. Hij is energiek. Maar is hij niet te idealistisch als hij zijn economisch voordeel wil vergeten terwille van het heil van Kaffa’s bevolking met zijn vele noden? En is hij blind voor de buitenlandse spionage om hem heen? Want de Italiaanse majoor Enrico Ferrari is bezig zijn netten te spannen en de Duitsers spelen een vreemd spel, ze zijn allerminst te vertrouwen… Een catastrofe nadert, langzaam maar zeker. ‘Koffie uit Kaffa’ is geschreven door Go Verburg. Het is een boeiend verhaal opgebouwd op een werkelijk origineel gegeven. Het boek is het eerste deel van een (oude) driedelige serie. Ze worden nog regelmatig tweedehands aangeboden. Zeer de moeite waard om te lezen!

De verloren plantage (deel2) De energieke Jonas Lowet, een Nederlander, afkomstig uit Maastricht, is het gelukt in de landstreek Kaffa in Abessinie (het huidige Ethiopië) een veel belovende koffieplantage op te bouwen. Als het boek begint, verwelkomt hij zijn broer Don, die hem komt helpen bij zijn reuzetaak. Al spoedig blijkt dat de karakters van de broers sterk uiteenlopen en dat ze een zeer verschillende kijk hebben op het leven. Don heeft een westers-materialistische mentaliteit, terwijl Jonas, hoewel van origine econoom, idealist is en in leniging van de noden der bevolking een grootse taak ziet, die hem meer waard is dan zijn economische belangen. Maar erger is, dat Don in de persoon van Enrico Ferrari onwetend een spion in de vallei van Lomita geïntroduceerd heeft. Als de ware bedoelingen van Ferrari duidelijk zijn geworden, ontwikkelen de gebeurtenissen zich op dramatische wijze. De broers worden het volkomen eens over hun toekomstige houding als door de slinkse plannen van Farrari de plantage en de gehele vallei en haar bevolking bedreigd worden. Zij aan zij staan ze voortaan, en als de Italianen oprukken, verrichten zij een heldhaftige daad, die hun plantage niet kan redden van de ondergang maar gekenmerkt wordt door trouw aan de Negus en zijn volk. Een boek vol spannende gebeurtenissen en rijk aan beschrijvingen van het land en volk van Negus. Het is een ‘oud’ boek maar boeiend om te lezen. ‘De verloren plantage’ geschreven door: Go Verburg leest als een roman en wordt nog regelmatig tweedehands aangeboden Voor wie het boek in een adem uitleest, er is nog een derde deel te weten: ‘De koffietuin zal bloeien’.

Kadootjes uit Holland

Kadootjes uit HollandTitel: Kadootjes uit Holland – Auteur: Hans Wilmink – Uitgever: Servo – ISBN: 978957860751 (2007)

Flaptekst: Kadootjes uit Holland is een vertelling over een jonge Nederlandse piloot die een baan krijgt bij een hulporganisatie in het Ethiopië van de beginjaren tachtig. Naast de dagelijkse werkzaamheden, waarin de piloten bizarre opdrachten krijgen om in onherbergzame gebieden de hongerende bevolking van voedsel te voorzien, heeft de hoofdrolspeler er een baantje bij. Het uitdelen van in Holland aangeschafte kadootjes voor kinderen, volwassenen en dieren. Het boek is een vrolijk, recht voor zijn raap verhaal, met daarin met veel humor beschreven belevenissen tijdens niet-alledaags werk in een niet-alledaags land, opgetekend met een knipoog naar de luchtvaart. Er valt veel te glimlachen in dit verhaal, maar de ellende van de Afrikaanse bevolking wordt niet geschuwd en zal u zeker niet onberoerd laten. Kortom een heerlijk boekje voor bij de haard, tijdens het reizen of op vakantie.

Auteur: Hans Wilmink  is zich, na een luchtvaartcarrière van bijna twintig jaar, gaan toeleggen op het schrijven van verhalen en boeken, alsook toneelstukjes en filmscenario’s.

Recensie: Dat er oorlogen zijn waar humanitaire hulp wordt geboden, weet iedereen. De berichtgeving daarover blijft echter bijna altijd erg algemeen. Het gezicht van de hulpverlening en de omstandigheden waarin die hulp wordt gegeven, blijven daardoor meestal onbekend. Ex-piloot Hans Wilmink doet in dit eenvoudige en pretentieloze, maar met veel enthousiasme en gevoel voor humor geschreven boekje nu echter eens het relaas van die werkelijkheid aan de hand van zijn persoonlijke ervaringen als hulpmissiepiloot in Afrikaans oorlogsgebied (Sudan, Ethiopie en omliggende gebeiden). Daarmee biedt het boek een vrij unieke inkijk in een realiteit die anders achter de krantenkoppen en journaalbeelden schuilgaat . Normale druk (NBD\Biblion, Drs. Maurits Groen) 

Goud!

GoudTitel: Goud – Auteur: Herman Portocarero – Uitgever: van Halewyck Leuven 2004 – ISBN:90 5617 578 5

Flaptekst: Burgeroorlog breekt uit in Ethiopië. De Europese machten dreigen het land binnen te vallen onder het voorwendsel de orde te herstellen. Intriges aan het hof van de Ethiopische Regent veranderen de burgeroorlog en de dreigende invasie in een alles verslindende goudkoorts.

Een jonge en sensuele neef van de Regent, de vertellende Prins, wordt door de Italiaanse gezant Baratieri onder zijn hoede genomen. Baratieri heeft zijn eigen plannen. De overige Europese gezanten onderschatten hem. De Regent zelf, een wrede maar ook grootse figuur, is tot alles bereid om zijn macht te bestendigen.

Gesitueerd in het mythische en tijdloze Abessinië , waar Portocarero meer dan twintig jaar geleden zijn persoonlijke en politieke omzwervingen begon, is GOUD! een universele parabel over macht, rijkdom en machiavellisme, barbaars en geraffineerd als het land zelf.

Auteur: Herman Pottorero is zowel schrijver als diplomaat. Zijn loopbaan als diplomaat is even indrukwekkend als zijn (vele) boeken die hij op zijn naam heeft staan. De auteur heeft jarenlang in Ethiopië gewoond. Zelf zei hij ooit in een interview “Tussen het schrijven en het diplomaat zijn is een grote interactie. Ik ben altijd allergisch geweest voor schrijvers die schrijven om het schrijven. Ik heb ervaringen nodig om te schrijven”

Resencie: Het Ethiopië in deze roman wordt geregeerd door een wereldvreemde keizer die Regent genoemd wordt. De verteller van het verhaal is een neef, die zich Prins Ik noemt en baadt in weelde, omgeven door concubines. Een aantal buitenlandse gezanten wordt ten tonele gevoerd, ieder met zijn stereotiepe landsaard en dubbele agenda, want het boek staat vol van de intriges. Het meest opmerkelijke aan het boek is de lengte van de hoofdstukken, de meeste beslaan slechts een halve bladzijde. Ieder hoofdstuk is een verhaal op zich, poëtisch, beeldend. De aaneenschakeling van deze losstaande hoofdstukken wordt tot een fascinerend mozaïek, dat ten slotte een verhaal openbaart dat deels historisch deels fictief is: een invasie van het land door Italiaanse legers. De auteur heeft jarenlang in Ethiopië gewoond en geeft blijk van een diep inzicht in land en cultuur. (NBD\Biblion, Harrie M. Leyten) 

Winter in Ethiopië

Winter in EthiopieTitel: Winter in Ethiopië – Auteur: Elsbeth Klein – Uitgever: de Prom, Baarn (1989) – ISBN: 90 6801 211 8 

Flaptekst: ‘U heeft de revolutie meegemaakt, de dood van de keizer, de periode van terreur: nogal schokkende gebeurtenissen, dunkt me,’ zei de vrouw van de Nederlandse ambassadeur. ‘Waarom bent u gebleven?’ Op deze vraag, die me geregeld door buitenlanders gesteld wordt, varieert mijn antwoord naar gelang de vragensteller en mijn stemming; een antwoord dat mijzelf en de ander geheel overtuigt, schijn ik nooit te kunnen geven. ‘Ik houd van Ethiopië, de bergen, de mensen, de oude christelijke cultuur. Bovendien is het klimaat verrukkelijk, vindt u niet?’ zei ik. ‘Dat wel, maar het politieke klimaat allerminst.’

Winter in Ethiopië, is het boeiende verhaal van Paula Munters, docente Frans aan de universiteit in Addis Abeba. Ze heeft gekozen voor het vreemdelingschap en is blijven werken in een land dat haar fascineert, maar waarvan ze het marxistisch bewind verafschuwt. Door de komst van Marieke Verbeek, een jonge Nederlandse, en de terugkomst van de Amerikaan Timothy Graham wordt ze geconfronteerd met de achtergronden en de consequenties van haar keuze. De roman ontleent zijn spanning mede aan de realiteit van het huidige Ethiopië: de sfeer van een Oostblokland in een Afrikaanse setting.

Auteur: Elsbeth Klein studeerde Franse taal- en letterkunde en werkte tien jaar in ontwikkelingslanden, waarvan vier jaar in Ethiopië.

Recensie: Dit debuut speelt zich vnl. af in Ethiopië waar een Nederlandse vrouw van 50 jaar werkt als docente Frans. Ze is onvrijwillig kinderloos en gescheiden. Met haar twee bediendes leeft ze kalm tot ze een loge krijgt: een studente die voor het eerst van huis is. Een bezoek van haar ex-minnaar ontregelt het leven van de vrouw totaal. De spanning stijgt als de studente en de ex-minnaar beiden verdwijnen. De speurtocht van de vrouw door Ethiopië naar haar gasten is bijna thrillerachtig maar beslaat alleen de laatste pagina’s. Het verhaal is boeiend, maar niet evenwichtig geschreven. Soms wordt er teveel op details ingegaan, andere keren beschrijft de ik-figuur haar belevenissen nogal onhandig. Bv.(..) ik had geen hond meer. (..) ze lag zwaar te hijgen (..) Toch blijkt de hond dood te zijn. Deze onvolkomenheden daargelaten is dit een spannende roman waarbij verhaalgegeven verweven is met de politieke gebeurtenissen van de laatste decennia in Ethiopië. Het zwaartepunt ligt echter bij de vraag wat het is dat de vrouw in het onvrije land houdt. Op de omslag een Ethiopisch miniatuur. (NBD\Biblion, Roos-Marie Tummers) 

De Heelmeesters

De heelmeestersTitel: De Heelmeesters – Auteur: Abraham Verghese – Uitgever: De Bezige Bij,2009 –  ISBN: 9789023440581 (Roman)

Flaptekst: De heelmeesters beweegt zich tussen twee continenten en bestrijkt de levens van de tweelingbroers Marion en Shiva, die hun leven lang op zoek zijn naar de reden waarom hun vader hen in de steek heeft gelaten. De Heelmeesters is een indrukwekkend verhaal vol verbeeldingskracht dat de lezer diep raakt. Een onvergetelijk portret van twee boers, een ode aan de geneeskunst en een familiesaga over vaders en zonen, macht en compassie, vertrouwen en verraad.

Auteur: Abraham Verghese (1947) zoon van Indiase ouders groeit op in Addis Ababa, waar hij onder meer de val van keizer Haile Selassie en de opkomst van het communistische regime meemaakte. Na een tussenstop in Madras begon hij in de jaren tachtig in de Verenigde Staten aan zijn carrière als arts en werkte jaren als aidsbestrijder op het platteland. Hij schreef eerder twee non-fictieboeken. De Heelmeesters is zijn eerste roman.

Recensie: De 50-jarige chirurg Marion Stone kijkt, vanuit een wat eigenaardig perspectief als alwetende ik-verteller, terug op zijn veelbewogen leven. Hij werd geboren in Ethiopië als deel van een tweeling, kinderen van een Indiase non die de geboorte niet overleefde en een Engelse chirurg die bij de bevalling bijna een fatale fout maakte en op de vlucht sloeg. Marion en broer Shiva worden grootgebracht door een Indiaas artsenpaar in een land vol politieke onrust. Liefde voor dezelfde vrouw maakt dat de broers tegenover elkaar komen te staan, waarna Marion noodgedwongen Ethiopië ontvlucht en naar Amerika trekt. Ook daar laten het verleden en de familiebanden hem niet los. Verghese, beroemd medicus en professor aan Stanford University, schreef een omvangrijke debuutroman die een bij vlagen pakkend maar nogal dik aangezet verhaal vertelt. De heftige gebeurtenissen, die wat voorspelbaar zijn – volgen elkaar snel op en worden afgewisseld met van vaktermen vergeven beschrijvingen van medisch stuntwerk. Een monumentaal boek, in veel landen vertaald, dat uiteindelijk teleurstelt. Kleine druk.(NBD\Biblion, F.Hockx)

‘De terugkeer van Lilly

De terugkeer van LilyTitel: De terugkeer van Lilly, Auteur: Gamilla Gibb, Uitgever:Anthos, Amsterdam 2005, ISBN: 90 414 09 831

Flaptekst: Lilly wordt in de jaren vijftig als dochter van onconventionele Britten in Noord-Afrika geboren. Nadat haar beide ouders zijn omgekomen groeit ze op bij vrienden in Ethiopië. In de jaren tachtig vlucht ze naar Londen waar ze als blanke moslim een ongemakkelijk bestaan leidt. Steeds meer gevluchte Ethiopiërs komen in haar omgeving wonen. Met hen deelt ze haar heimwee naar Afrika en het verhaal van haar hartbrekende zoektocht naar haar geliefde, van wie ze door de politieke ontwikkelingen in Ethiopië wreed gescheiden werd. 

Camilla Gibb schets een rijk en levendig beeld van de religie, de cultuur en de geschiedenis van Ethiopië. Ze ontroert en overtuigt met haar beschrijving van de gemoedstoestand van een vrouw die door het verlies van haar geliefde emotioneel verlamd geraakt is, maar dankzij de hulp van vrienden langzaam weer een nieuw bestaan weet op te bouwen.

Auteur: Camilla Gibb werd geboren in Londen en groeide op in Toronto. Ze studeerde antropologie in Oxford en deed veldwerk in Ethiopië. Eerder schreef ze twee romans die in achttien landen gepubliceerd werden. Haar naam staat op de lijst van eenentwintig veelbelovende schrijvers die door de jury van de prestigieuze Orange Prize werd samengesteld.

Recensie: Lilly, de ik-figuur, is de dochter van Britse ouders, die na omzwervingen in Marokko belanden, waar ze overlijden. Het meisje wordt geparkeerd bij een Soefi-geleerde, groeide op als moslima, reist naar Ethiopië en komt daar terecht is een arme familie in een sloppenwijk, waar ze als blanke vreemdeling vijandig wordt ontvangen. Ze leert te leven als een Ethiopische en ondanks alles een plekje te veroveren voor zichzelf.Ze komt in aanraking met het ziekenhuis, waar een arts verliefd wordt op haar. De keizer wordt afgezet, revolutie breekt uit, vele vluchten. Lilly komt in Londen terecht, waar zij zich inzet voor vluchtelingen en asielzoekers uit Ethiopië, steeds hopend dat zij haar geliefde onder hen zal vinden. Ook nu wordt een arts verliefd op haar. Het spannend geschreven boek is fraai gecomponeerd. De auteur heeft de ervaring van haar antropologische veldwerk in deze roman verwerkt. Voor een breed publiek met interesse in Afrika en politieke vluchtelingen. Kleine druk (NBD\Biblion, Harrie M. Leyten)

‘Kinderen van de revolutie’

Kinderen van de revolutieTitel: Kinderen van de Revolutie – Auteur: Dinaw Mengestu – Uitgever: Nieuw Amsterdam, Amsterdam 2007 – ISBN: 978 90 468 0103 1

Flaptekst: Zeventien jaar geleden is Sepha Stephanos gevlucht uit Ethiopië vanwege de revolutie die zijn vader het leven kostte. Sindsdien leidt hij een rustig bestaan als eigenaar van een aftands kruidenierswinkeltje in een achterstandswijk in Washington. Zijn enige twee vrienden, Joseph en Kenneth, zijn net als Sepha Afrikaanse emigranten. Ze brengen samen de avonden door in de winkel, whisky drinkend en grappen makend over Afrika’s lange geschiedenis van dictators en revoluties. Sepha’s buurt wordt grondig gerenoveerd en ook zijn eigen leven is aan verandering onderhevig – hij probeert een relatie aan te knopen met zijn nieuwe, blanke buurvrouw Judith via haar dochtertje Naomi. Maar alles loopt anders en als ook zijn winkel hem dreigt te worden ontnomen, maakt hij een tocht door zijn wijk. Hij herbeleeft momenten uit zijn verleden en probeert de balans op te maken van zijn huidige bestaan. 

Auteur: Dinaw Mengestu (1978) is geboren in Addis Abeba. In 1980 vertrok hij met zijn moeder en zus naar de Verenigde Staten, om herenigd te worden met zijn vader, die Ethiopië ontvluchtte tijdens de Rode Terreur. Mengestu is schrijver en journalist en woont in New York. Kinderen van de revolutie is zijn eerste roman.

Recensie: Hoofdpersoon Sepha is een alleenstaande vluchteling die in Washington DC een noodlijdend kruidenierswinkeltje runt in een buurt die steeds meer in verval raakt. De avonden brengt hij in zijn winkel door met twee Afrikaanse vrienden, met wie hij over Afrika praat en whisky drinkt. Hij knoopt een vriendschap aan met zijn nieuwe buurvrouw: een blanke, welgestelde, erudiete, alleenstaande moeder wier dochter Naomi hem vaak bezoekt in zijn winkel en die hij voorleest uit onder anderen Dostojevski. As de ontluikende liefde tussen hem en de buurvrouw in zijn ogen onmogelijk blijkt te zijn, raakr hij steeds meer de grip op zijn winkel en zijn leven kwijt en begint hij aan een lange wandeling door de stad die hem langs plekken voert die allerlei herinneringen bij hem oproepen. Zo wordt stukje bij beetje duidelijk wat het betekent om je vaderland te moeten ontvluchten en een nieuw bestaan te moeten opbouwen in een vreemd land. Prachtige, melancholieke debuutroman van een jonge Amerikaanse schrijver van Ethiopische afkomst. Normale druk. (NBD\Biblion, Drs.M.H. Langelaan)

De buik van de hyena

De buik van de hyenaTitel: De buik van de hyena, een jeugd in Ethiopië – Auteur: Nega Mezlekia – Uitgever: Atlas, 2002 – ISBN: 90 450 0573 5

Flaptekst: In De buik van de hyena haalt Nega Mezlekia op meeslepende wijze herinneringen op aan zijn jeugd in Ethiopië. Met gevoel voor humor en relativering beschrijft Mezlekia hoe hij van jongen tot man opgroeit. Hierbij kruist een wonderlijk gezelschap van kleurrijke personen zijn pad.: Wondwossen zijn beste vriend en medestander in de misdaad; meneer Alula, hun veelgeplaagde docent; meneer Tadesse, fulltime schooldirecteur en parttime stroper; mevrouw Yetaferu, de orthodox-christelijke pensiongast die er iedere dag wel in slaagt een nieuwe heilige te aanbidden en zo op succesvolle wijze weet te voorkomen ooit een baan te vinden; en Yeneta, de plaatselijke priester die bekend is met de talen van de hemel en de hel.

Daarnaast beschrijft Mezlekia de donkere periode die Ethiopië doormaakt na de val van de keizer Haile Selassie, tijdens de opkomst van de macht van de communistische junta, waarvan de genadeloze Rode Terreur 100.000 Ethiopische jongeren afslachtte. Mezlekia werd destijds op achttienjarige leeftijd gedwongen zich aan te sluiten bij een guerrillaleger; als door een wonder slaagde hij erin de gruwelijkheden waarmee hij werd geconfronteerd te overleven. 

Recensie: De schrijver groeit op in Jijiga, in het oosten, heet, stoffig, een stad als een labyrint, met een Amhaarse (christelijke) en Somalische (moslim) bevolking. We maken kennis met hem en zijn omgeving, met hyena’s, gieren, boze geesten, tovenaars, en figuren als de moraal-docent met zijn bullenpees, of de tante die nooit gewerkt heeft: elke dag is er een heilige tot wie gebeden moet worden. De toon slaat om wanneer hij een jaar of 15 is. De leerlingen nemen het op voor de kleine boeren (lees: lijfeigenen). Dit protest is het zaad waaruit de maatschappelijke onrust, de revolutie, de mensonterende onderdrukking en tyrannie, de moorden, martelingen en doodsangst van de jaren ’70 en begin ’80 voortkomen. Hij kan tenslotte vertrekken uit de hel, via Nederland naar Canada. Een gruwelijk verslag, waarin we de schrijver als jonge student, op de voet volgen. Een beklemmend boek dat zich goed laat vergelijken met Jung Chan’s ‘Wilde zwanen’, over vergelijkbaar, uiterst bloedig onderdrukt volksverzet. Het eindigt in 1984 waarna nog zoveel volgde! Kleine druk (NBD\Biblion,J. Rijsterborgh)

Het einde van de regentijd

Het einde van de regentijdTitel: ‘Het einde van de regentijd’- Auteur: Brigitte Beil – Uitgever: Karakter – ISBN 90 6112 344 5 (2004)

Flaptekst: Katrina Bernbacher, studente te München, ontdekt op zolder een doos met vergeelde foto’s van haar overgrootouders en hun kinderen in een exotische setting. Het blijken afbeeldingen van een stuk familiegeschiedenis te zijn waar zij niets van weet, reden genoeg dus om haar grootmoeder Eva met vragen te bestormen. Eva vertelt haar fascinerend verhaal dat in 1906 in Berlijn begint. Als de jonge architect Carl Haertel zich verloofd met ziekenzuster Anna stelt die laatste zich een toekomst voor van theaterbezoek en ander elegant vertier. Totdat Carl haar vertelt dat hij een opwindend aanbod heeft gekregen: keizer van Abessinië (Ethiopië) heeft hem gevraagd om mee te helpen aan de grootste bouwplannen die hij voor zijn land heeft…  Na enig aarzelen besluit Anna haar geliefde te volgen naar deze onbekende verten. Ze reizen af naar Addis Abeba, waar ze voor talloze verrassingen komen te staan, maar waar ze uiteindelijk veertig jaar zullen blijven, als vertrouwelingen van de keizerlijke familie. Totdat de tweede Wereldoorlog hen dwingt afstand te doen van dit leven. Carl ontwerpt en bouwt monumenten van nationale allure en Anna wordt uiteindelijk de hofdame van keizerin Menen, de vrouw van de latere keizer Haile Selassie. Hun drie dochters Wilma, Edith en Eva groeien met de prinsen en prinsesjes op. Het leven gaat gepaard met ups en downs: als Anna met de dochters op familie bezoek in Duitsland gaat, kan ze jarenlang niet terugkeren vanwege de oorlog 1914-1918; en als hun nichtje Lucy zich bij hen voegt en een relatie begint met een inlander, heeft dit verregaande en dramatische gevolgen…

Recensie: In haar nawoord zegt de schrijfster dat ze niet de pretentie heeft dat haar roman historisch helemaal correct is. Het lijkt haar bijna onmogelijk de historisch waarheid vast te leggen. Maar het verhaal is met zo’n uitgebreide kennis van zaken geschreven en met zoveel liefde, dat het land Ethiopië voor veel lezers een openbaring zal zijn. De auteur is dan ook uitgegaan van een familiegeschiedenis als authentieke kern. En verder heeft zij zich terdege laten informeren door alle mogelijke deskundigen. In een eenvoudige romanvorm, waarin een oma haar kleinkind vertelt over haar leven in dit wonderlijke land, komt de lezer veel verrassingen tegen, feiten, die nieuw moeten zijn. Verder wordt er in het laatste deel van het verhaal veel verteld over de oorlog, waarin Italie het laatste onafhankelijke staatje van Afrika overrompelde en het zichzelf toe-eigende. Voor de liefhebbers van een eenvoudig, maar interessant verhaal.Normale druk (NBD\Biblion, T.van Oirschot-Sparla)

Zij maakt het verschil

zij-maakt-het-verschil

Titel: Zij maakt het verschil – Subtitel: De dappere strijd van een vrouw in Afrika – Auteur: Melissa Fay Greene – Uitgever: Archipen, 2006 – ISBN: 90 6305 248 0

Flaptekst: ‘Zij maakt het verschil’ is het hoopvolle verhaal van de Ethiopische Haregewoin Teferra, een vrouw die in haar eentje tientallen baby’s en jonge kinderen verzorgt die hun ouders verloren hebben aan aids. Melissa Fay Greene raakte gefascineerd door deze vrouw die zich niet laat ontmoedigen door de onthutsende cijfers, maar ‘gewoon’ probeert zoveel mogelijk kinderen te redden. Het boek vertelt haar bijzondere levensverhaal en bevat vele ontroerende portretten van de kinderen die op de compound van Haregewoin wonen, verhalen over verlies, pijn en hoop. Melissa Fay Greene slaagt erin om een van de grootste maatschappelijke rampen terug te brengen tot de menselijke maat.

Auteur: Melissa Fay Greene is schrijfster en journaliste en schrijft voor The New York Times, Newsweek en Parenting. Melissa is getrouwd en heeft zeven kinderen, onder wie twee geadopteerde uit Ethiopië. Ze deelt haar inkomen met Haregewoin en zet zich in voor veel projecten voor aidswezen in Afrika.

Recensie: ‘Zij maakt het verschil’ is het verhaal van de Ethiopische Haregewoin Teferra, een vrouw die in haar eentje tientallen baby’s en jonge kinderen verzorgt die hun ouders verloren hebben aan aids. Het boek vertelt haar levensverhaal en bevat portretten van de kinderen die bij haar wonen. De auteur, Melissa Fay Greene, is een Amerikaanse schrijfster en journaliste. Zij zet zich in voor veel projecten voor aidswezen in Afrika. Ze kwam in contact met Haregewoin en raakte gefascineerd door deze vrouw die ‘gewoon’ probeert zoveel mogelijk kinderen te redden en die daarmee een van de grootste maatschappelijke rampen van dit moment terugbrengt tot de menselijke maat. De auteur heeft door het persoonlijke verhaal van Haregewoin ook veel informatie geweven over de gezondheidssituatie en de politieke situatie in Ethiopie en Afrika. Met een katern kleurenfoto’s, een lijst van instellingen en organisaties, en een aantal eindnoten. (NBD\Biblion-Jannetta van der Zee)