Ethiopië, Betam konjo!

Ethiopia 400

Beschrijving zoals op de omslag

Na 33 jaar zet de auteur samen met haar man en vrienden weer voet op Ethiopische bodem. Er wordt opnieuw kennis gemaakt met ‘Het land van de verbrande gezichten’.
In het noorden varen ze op het Tanameer en bezoeken het eiland Zeghe, ze bewonderen de Tis Isat, lopen rond in de Koningsstad in Gondar en zijn onder de indruk van de serafijnenkopjes in de Debre Birhan Selassie kerk, nemen een kijkje bij de Falasha’s en spotten de Gelada-baboon, de Walia ibex en de Simien fox in het Simien National Park. In Aksum wordt het Stèleveld, de Maryam Tsyson kathedraal en meer bekende en onbekende bezienswaardigheden bekeken. Het Debre Damo klooster wordt aangedaan; de rotskerken in Tigré bekeken en ze begeven zich in de mysterieuze sfeer van het ‘achtste wereldwonder’ in Lalibela.
In het zuiden is het genieten op en om de meren met de prachtige vogels, krokodillen en Nijlpaarden. Daarnaast worden verschillende bevolkingsgroepen en stammen zoals: Rastafari, Sidama, Borana, Konso, Hamar, Banna, Mursi, Dorze enzovoort met een bezoekje vereerd. Ook worden herinneringen opgehaald; zij bezoeken de Metahara Sugar Factory en omgeving waaronder het Awash National Park en maken opnieuw kennis met de bevolkingsgroep Afar.
Betam Konjo is de herziene druk van het eerder verschenen boek Konjo No! Het verhaal is aangepast en uitgebreid en de info is vernieuwd en geactualiseerd. Betam Konjo is een boek voor reizigers die graag lezen en voor lezers die graag reizen maar ook voor lezers die meer willen weten over het oeroude land Ethiopië. Het is een compleet geheel en bevat: een interessant en boeiend reisverhaal, uitgediepte thema’s, achterliggende geschiedenis en legenden, beschrijvingen van volkeren, weetjes, praktische informatie en tips.

Titel: Ethiopië, Betam Konjo – Auteur: Ine Andreoli – Foto’s: Lou Andreoli – Uitgever: Mosae Mondo, Maastricht 2016/2018 – ISBN: 9789086663927 –  E-book ISBN: 978 90 8666 379 2

Recensie:
(NBD/Biblion): De auteur die van 1967-1970 vanwege haar mans werk in Ethiopië woonde, bleef altijd verlangen naar Ethiopië, maar bezoekt het land pas weer begin 21ste eeuw. Haar latere belevenissen tekent zij op in het boek ‘Konjo Nö! Ethiopië, een belevenis’ (2004). Inmiddels is dit boek herzien en kan de lezer genieten van een herziene versie ‘Betam konjo’ (=’heel mooi’): het verhaal is uitgebreid en aangepast en de informatie geactualiseerd. De auteur neemt je in haar reisverslag mee naar diverse steden, dorpen, nationale parken, culturele pracht en gastvriendelijkheid en bezoekt ook nog haar vroegere woonomgeving. En passant krijgt de lezer veel interessante informatie over de bonte mengeling van volkeren, de natuurpracht, gewoontes, gebruiken en geloof. Ongeveer dertig kleurenfoto’s, een kaart en bijna vijftig pagina’s met wetenswaardigheden, tips en praktische informatie completeren dit boek. De auteur schreef talloze boeken, waaronder diverse boeken over Ethiopië. Een prettig leesbaar reisverslag, informatief en interessant voor degenen die het willen bezoeken of die in het land geïnteresseerd zijn, maar zeker ook voor degenen die al in Ethiopië geweest zijn.

Tadijas? (Kinderboekenweek)

tadijas

Titel: Tadijas? –  Auteur: Ine Andreoli –Foto’s: Lou Andreoli – Uitgever: Boekenplan, Maastricht –ISBN: 978.90.8666.143.5 (2010)

Product beschrijving zoals op de omslag

Dit boekje is geschreven voor kinderen en hun ouders die belangstelling hebben voor Ethiopië. Het is gemakkelijk te lezen en is informatief. De verhalen zijn afwisselend eenvoudig tot iets moeilijker. Het is duidelijk met de bedoeling geschreven dat kinderen op een leuke manier iets te weten komen over het land, de mensen, de kinderen en hun leefgewoonten. Vragen over dagelijkse dingen zoals: gaan de kinderen in Ethiopië naar school, hoe wonen ze, houden ze van patat en waar spelen ze mee. Antwoorden worden in de vorm van gedichtjes en verhalen gegeven. Ook zijn enkele legenden en verhalen uit Ethiopië opgenomen en worden op een eenvoudige manier gebracht.

Ine Andreoli heeft samen met haar man drie jaar in Ethiopië gewoond en gewerkt. Eerder verschenen van haar boeken over Afrikaanse landen voor volwassen, waaronder drie over Ethiopië. Dit is haar eerste kinderboek.

Recensie: Eenvoudige, liefdevol samengestelde bundel met beknopte en algemene informatie over Ethiopië  gestoffeerd met allerlei verhalen en gedichten over Ethiopië  Bij de informatie wordt ingegaan op leven, wonen, gebruiken, geloof, gewoonten, kinderen en onderwijs. Dit is aangevuld met legendes, verhalen en informerende gedichten uit de Ethiopische historie en uit het Ethiopische ‘hier-en-nu’. Tal van kleuren- en zwart-wit-foto’s vullen de tekst aan. Er wordt ook aandacht besteed aan de Ethiopische taal: zo betekent ‘Tadijas?’ Hallo, hoe gaat het? in ‘Ethiopië’ Het land van de verbrande gezichten. Ook kunnen kinderen in het Ethiopisch leren tellen tot tien. Het taalgebruik is goed op de doelgroep afgestemd; tekst in grote letter. De auteur en haar man hebben in Ethiopië gewoond en al eerder over de Ethiopische levenswijze gepubliceerd voor volwassenen. Met name in cultuur en aardrijkskunde geïnteresseerde kinderen zullen in dit sober vormgegeven boekje, door de laagdrempelige, warme benadering, veel informatie van hun gading kunnen vinden. Handig bij spreekbeurten en/of werkstukken. Maar ook belangstelling opwekkend in zijn algemeenheid. Interessant is ook het gegeven dat veel van het alleroudste leven op aarde waarschijnlijk in of om Ethiopië is begonnen. Vanaf ca. 10 jaar. (NBD|Biblion, Mart Seerden)

Nieuw… Te gast in Ethiopie

ethiopieIn de landenserie TE GAST IN is een nieuwe versie verschenen van Ethiopië.

De landenuitgaven TE GAST IN bevatten artikelen van meerdere auteurs die een speciale band hebben met een land. Zij schrijven op levendige wijze en met kennis van zaken over onderwerpen die hen na aan het hart liggen. Het geeft een opmerkelijk goed inzicht in de levenswijze en omgangsvormen van de bewoners van het land. Bovendien bevat elke uitgave nuttige reistips. Een aanrader voor iedereen die interesse heeft voor verre landen en wil weten wat er achter de schermen gebeurt.

Voor reizigers die avontuurlijk zijn ingesteld en tegen een stootje kunnen is Ethiopie een fantastische bestemming. Ontdek in het noorden de eeuwenoude kerken en kloosters met hun rijkdommen die nauwelijks door de tijd zijn aangetast. Beleef in Gondar het uitbundige Timkat festival. Bezoek een van de vele eilanden in het Tana-meer en zie hoe de Woito kajaks van papyrusriet maken. Maak een wandeltocht door het Simiengebergte en geniet van de formidabele uitzichten en fascinerende gelada bavianen. Verbaas je in het zuidwesten bij de Dorze over hun karakteristieke bijenkorfhutten. Maak in het wonderschone Kafa Biosphere Reserve een wandeling door een woud van van wilde koffiebonen begroeid met baardmossen. Neem na afloop deel aan een koffieceremonie, want het is voor Ethiopiërs de manier om hun gastvrijheid te uiten. En wil je in de ‘laatste wildernis van Afrika’ vrouwen met lipschotels fotograferen? Bereid je dan goed voor, zodat de lange reis naar het zuidoosten meer oplevert dan een paar snapshots.

Titel: Te gast in Ethiopië – Uitgever: Informatie Verre Reizen (www.tegastin.nl)  – Samenstelling en redactie: Ine Andreoli en Kees van Teeffelen – Auteurs: Ine Andreoli, Karin Anema, Ilja Kok, Mieke Kuiters, Piet Hermans, Willem Timmers, Peter Vermaas – ISBN: 978-94-6016-066-0 / 5e vernieuwde druk, mei 2017

Vrouwenverhalen (1995)

vrouwenverhalenTitel: Vrouwenverhalen –  Fotograaf: Shanta Rao –  Tekst: Charles-Henri Favrod / Selim Nassib – Uitgever: European Publishers Award for Fhotography 1995 – ISBN: 90 75244 05 3

Stichting Fragment Foto

Recensie: Fotoboek met portretten van vrouwen in Ethiopië en Mauretanië. Shanta Rao portretteerde de vrouwen in de intimiteit van hun eigen woonomgeving, bij dagelijkse bezigheden of in verstilde momenten. De prachtige zwart-witfoto’s (ca. 90 in totaal) vormen samen de ‘vrouwenverhalen’. Veel van Rao’s grofkorrelige foto’s hebben iets mysterieus, door de grote donkere partijen en bewust onscherpe delen. De jonge Franse fotografe van Indiase origine kreeg voor deze foto’s de ‘European Publishers Award for Photography 1995’. De geportretteerde vrouwen stralen rust en zelfbewustzijn uit. Hierdoor vormt dit mooie en interessante kijkboek een positief tegenwicht voor de vele publikaties over de negatieve kanten van Afrika. Behalve twee korte, literair getinte inleidingen bevat het boek geen tekst. Hoewel de beelden veelzeggend zijn is het toch jammer dat geen enkele achtergrondinformatie over de geportretteerde vrouwen wordt gegeven.(Biblion recensie, M. Verhoeven.)

AEthiopia Volkeren van Ethiopië (1996)

aethiopiaTitel: AEthiopia Volkeren van Ethiopië – Auteur: meerdere – Uitgever: Koninklijk Museum voor Midden-Afrika Tervuren Gordon & Breach – Arts International – Onder redactie van Cultures &Communications, 1996

Geschiedenis/Bevolking/Geloof/Kunst & Ambacht

Een bundeling van wetenschappelijke bijdrage die door hun leesbaarheid en kwaliteit u zullen aanzetten tot een blijvende belangstelling voor Ethiopië.

Ethiopië, eiland in een continent (1956)

ethiopie-brummelkampTitel: Ethiopië, een eiland in een continent – Auteur: J.Brummelkamp – Uitgever: J.A.Boom & Zoon Meppel 1956

Inleiding…Wat ons aan Ethiopië boeit is allereerst het feit, dat in dit rijk het Christendom is blijven bestaan, terwijl in alle landen rondom Ethiopië de islam zegevierde. Verder treft ons, dat Ethiopië zich, uitgezonderd de vier jaren van de Italiaanse bezetting, de eeuwen door als onafhankelijk rijk heeft kunnen handhaven, terwijl het overige Afrika als koloniaal gebied onder de Europese machten werd verdeeld. Ten derde interesseert ons, hoe zijn laatste grote keizers – Theodorus, Menelik en Haile Selassie – pogingen in het werk hebben gesteld dit ‘minder ontwikkelde land’ met zijn middeleeuwse structuur tot ontwikkeling te brengen; hoe op de twee eerste keizers een terugval volgde en hoe pas onder Haile Selassie de voorwaarden voor een duurzame structuurverandering werden geschapen. Dat Nederland aan de economische ontwikkeling van Ethiopië een bescheiden aandeel heeft, verhoogt in ons land de belangstelling voor de loop der gebeurtenissen in dit rijk…

Ethiopië: Kracht en Kwetsbaarheid

ethiopie-kracht-en-kwetsbaarheidTitel: Ethiopië: Kracht en Kwetsbaarheid – Auteur: Jos van Beurden e.a. – Fotograaf: George Terberg e.a. – Uitgever: Stichting Dharma – ISBN: 978 90 812187 1 9

Flaptekst: In de boezem van Afrika ligt het verrassende, mysterieuze Ethiopië. Wie zich erin verdiept wordt gegrepen door de rijke natuur, cultuur en geschiedenis, die zovele bindingen hebben met de westerse en de islamitische wereld. Ethiopië is een bakermat; de overblijfselen van de oudste mens werden hier gevonden, en koffie en qat vinden er zijn oorsprong. In het westen ontspringt de Blauwe Nijl, het noorden herbergt eeuwenoude rotskerken die de hand van God lijken te verraden. In het oostelijke Harar, stad van de honderd moskeeën, is de islam in al zijn glorie te bewonderen. En het zuiden biedt natuurparken, grazige weiden en glinsterende meren. Hier leven de vele kleine, kleurrijke volkeren met eeuwenoude tradities. Maar ook in Ethiopië is de modernisering ingezet, waardoor een spannende dynamiek is ontstaan. Ethiopië: Kracht en Kwetsbaarheid toont de prachtige, onverwachte kanten van een fascinerend land in Afrika.

Recensie: Omdat Ethiopië een andere kalender hanteert, vierde het pas onlangs de millenniumwisseling. In dit kader verscheen dit bijzonder fraai uitgevoerde, groot formaat fotoboek. De kleurenfotografie is van zeer hoge kwaliteit en stijgt door zijn oog voor detaillering uit boven vergelijkbare boeken. De inhoud is breed van opzet en behandelt in een prettig leesbare stijl in korte teksten natuur en geografie, geschiedenis, de drie religies (christendom, islam, natuurgodsdiensten), de diversiteit van de volkeren, middelen van bestaan, natuurgenezers, pelgrimages, oude tradities, en toekomstperspectieven. Een aantrekkelijke vondst van de auteur zijn de interviews met vele mensen, waardoor de problemen en de mogelijkheden van dit land een persoonlijk gezicht krijgen. De teksten zijn informatief en sober, en getuigen van veel deskundigheid. (Harrie M. Leyten)

Het land van de verbrande gezichten (2008)

het-land-van-de-verbrande-gezichten-davidTitel: het land van de verbrande gezichten, Leven in Ethiopië – Auteur: David van Reen – Uitgever: De Geus 2008 – ISBN: 978 90 445 1263 2

Flaptekst: Wat we van Ethiopië, het land van de verbrande gezichten, weten is gefilterd door de media en wordt bepaald door vaak treurige gebeurtenissen die nieuwswaarde hebben. Ook voor toeristen en mensen op doorreis blijft het dagelijkse leven voor een groot deel verborgen. Davis van Reen reist, woont en werkt al jarenlang in Kenia en Ethiopië. Het stelt hem in staat scherp waar te nemen. Voor en achter de camera. Aan zijn vermogen vast te leggen wat anderen misschien ontgaat, voegt hij op een of andere geheimzinnige manier zijn betrokkenheid toe. Dat maakt zijn beelden bijzonder.

Dit boek is een weerslag van zijn visie op Ethiopië. In de portretten en landschappen kan de lezer van alle facetten van het leven ontdekken.

Recensie: David van Reen woont in Kenia en Ethiopië; hij heeft daar een reisbureau. Hij werkt ook voor een organisatie die schooltjes e.d. heeft opgezet. Uit dit boek, met 137 veelal pagina-grote kleurenfoto’s spreekt duidelijk zijn warme liefde voor Ethiopië, het volk en het land. Hij schrijft een aantal korte teksten, over enkele mensen en plaatsen, zoals Lalibela, Addis, Gondar, Debre Damo. Dit zijn wat meditatieve, impressionistische teksten, waarin hij in ongekunstelde taal vertelt over leven van de mensen, en over de omgeving en omstandigheden waarin zij leven: een arm en hard bestaan, maar ‘aan de weldaden van de hemel wordt niet getwijfeld’. Deze toon overheerst in de teksten: ‘alles aan de mensen is echt’. De foto’s van mensen en hun leven zijn prachtig. De toon van de teksten is wat onbestemd en de informatie is weinig expliciet, soms feitelijk onjuist. Vooral een warm eerbetoon aan een prachtig en sterk volk. J. Rijsterborgh

De zuilen van Axum 2000)

zuilen-van-axumTitel: De zuilen van Axum, een winterreis door Ethiopië – Auteur: Frank van Rijn – Uitgever: Elmar 2000 – ISBN: 90389 1080 0

Flaptekst: Op weg naar de zuilen va Axum ontdekt Frank van Rijn al snel dat Ethiopie een mooi land is met mooie marktjes, een mooi klimaat, mooie ruige bergwegen en mooie kinderen die echter op een lelijke manier stenen naar zijn hoofd slingeren, als hij niet snel genoeg voldoet aan hun dwingende eis om geld en pennen uit te delen. Op een lange moeizame klim loopt het, als er in een dorp juist een school uit gaat, nogal uit de hand met de Ethiopische jeugd. Als een alternatieve rattenvanger van Hamelen zwoegt van Rijn voort met horden op pennen en geld beluste ’students’ achter zich aan, maar de rivier uit het sprookje ontbreekt…In deze winterreis door Ethiopië wordt de lezer, bij naar onze maatstaven niet echt winterse temperaturen van 20 a 30°C, meegenomen op een zeventig dagen durende tocht door dit boeiende land. Marktjes met opdringende ‘gidsen’, hotels van twijfelachtige allure, waar de schrijver in zijn argeloosheid zijn intrek neemt, achthonderd jaar oude rotskerken in Lalibela, reuzenvogels bij het Ziwaymeer, een boottochtje naar de oorsprong van de Blauwe Nijl, de beroemde Ethiopische koffieceremonie en het oeroude Axum, waar volgens de legende koningin van Sheba vandaan kwam…Ziehier een kleine greep uit de vele onderwerpen die in dit relaas aan de orde komen. Frank van Rijn beschrijft ze op zijn eigen, nu eens geestige, dan weer ironische, maar soms ook dramatische wijze. Een boek om in een ruk uit te lezen.

Recensie: Per fiets door Ethiopië? Veel infrastructuur (die te befietsen valt) is er niet. Dat kan natuurlijk en uitdaging zijn. We lezen dan ook veel over de wegen, van asfalt, met (veel) gaten, van steenslag tot steenbrokken, of als rivierbedding. Maar we lezen veel meer over een betrekkelijk nieuw alom aanwezig probleem: stenengooiende kinderen. Nooit gezien in de jaren ’70, maar nu is de rijke westerling een gemakkelijk doelwit als hij niet duidelijk birrs (Ethiopische munt) of Bics (jawel, balpennen) uitdeelt. De schrijver die al veel fietsreizen heeft gemaakt en daarover verschillende boeken heeft geschreven, heeft er veel last van en is niet altijd mild in zijn commentaar. Hij trekt van Addis rechtsom naar Aksoem en Asmara, dan door het Simiengebergte naar Gondar, en via Addis naar het zuiden te gaan: woestenij, bergen, savannes. Maar of we nu als lezer zoveel wijzer worden over het land, de bezochte roemruchte plaatsen, of de wonderlijke geschiedenis, tot op de dag van vandaag? Nee, het gaat vooral over gedachten over van alles en nog wat, over tijdelijke metgezellen, visum, e.d. Met zwart-wit- en kleurenfoto’s, kleine druk.(Biblion recensie, J. Rijsterborgh)

Daily bread (2011)

daily-breadTitel: Daily bread – Auteur: Arja van Dijk e.a. – Uitgever: Pictures Publishers i.s.m. Stichting Dharma 2011  ISBN: 978 90 73187 70 2

Mijn liefde voor Ethiopië is ontstaan in 1996. Een land van uitersten. Met een boeiende geschiedenis, prachtige cultuur, aardige trotse bewoners, maar tegelijkertijd ook een van de armste landen ter wereld. Een land waar tachtig miljoen mensen wonen. Met een beroerd imago van honger, hitte, conflicten, oorlog en droogte. Eind 2010 ontstond het idee om een boekje te maken waarin de Ethiopische vrouwen centraal staan. In al hun kwetsbaarheid en met al hun veerkracht…

Dit boekje is een ode aan al die prachtige, krachtige Ethiopische vrouwen zoals mijn vriendinnen Alem Desta en Debritu M. Lusteau. Die zich al jaren inzetten om het beeld van de Ethiopische vrouw als slachtoffer te veranderen. Door te laten zien hoe dapper deze vrouwen zijn in tijden van voor- en tegenspoed. Hoe ze in alle tijden een grote bijdrage leveren aan de vooruitgang van het land…

Living Art, Volken van de Omo Vallei Ethiopië (2009)

live-artTitel: Living Art Volken van de Omo Vallei Ethiopië – Fotograaf: Bertie en Dos Winkel – Tekst: Matthijs Blonk – Uitgever: Elmar Rijswijk 2009 – ISBN: 978 90 389 1937 9

Flaptekst: Nog maar kort geleden was de Omo Vallei in het zuidwesten van Ethiopië een geïsoleerd gebied waar mensen konden leven volgens hun eeuwenoude tradities. De huidige wereld staat echter geen onontdekte gebieden meer toe. Het concept van authentiek levende mensen zal binnenkort verleden tijd zijn, ook in de Omo Vallei, die in hoog tempo wordt ontsloten.

Wat is er zo bijzonder aan traditioneel levende volken? De foto’s in dit boek geven daar antwoord op. Wie oog heeft voor details kan eindeloos blijven kijken naar de uitbundig versierde mensen. Hun persoonlijke expressie richt zich al eeuwen op het eigen lichaam. Littekenpatronen, lichaamsbeschildering, arm- en enkelbanden, ingenieuze vlechtkapsels, kralen en lipschotels, het zijn kunstzinnige uitingen met de huis als platvorm voor hun ’levende kunst’.

Ethiopië (2004)

ethiopie-jos-van-beurdenTitel: Ethiopië – Auteur: Jos van Beurden – Uitgever: Koninklijk Instituut voor de Tropen Den Haag, 2004 – ISBN: 90 6832 414 4

Landenreeks is her resultaat van samenwerking tussen het Koninklijk Instituut voor de Tropen, Novib en 11.11.11.

Landenreeks: Ethiopië – Mensen . Politiek . Economie . Cultuur . Milieu

Recensie: Omdat Ethiopië een andere kalender hanteert, vierde het pas onlangs de millenniumwisseling. In dit kader verscheen dit bijzonder fraai uitgevoerde, groot formaat fotoboek. De kleurenfotografie is van zeer hoge kwaliteit en stijgt door zijn oog voor detaillering uit boven vergelijkbare boeken. De inhoud is breed van opzet en behandelt in een prettig leesbare stijl in korte teksten natuur en geografie, geschiedenis, de drie religies (christendom, islam, natuurgodsdiensten), de diversiteit van de volkeren, middelen van bestaan, natuurgenezers, pelgrimages, oude tradities, en toekomstperspectieven. Een aantrekkelijke vondst van de auteur zijn de interviews met vele mensen, waardoor de problemen en de mogelijkheden van dit land een persoonlijk gezicht krijgen. De teksten zijn informatief en sober, en getuigen van veel deskundigheid. (Harrie M. Leyten)

Falasja’s (1985)

falasjasTitel: Falasja’s de zwarte Joden uit Ethiopië – Auteur: Ruth Abram-Rosenthal – Uitgever: Educatieve uitgeverij / AO no 2054 (1985)

Verwondering, bewondering en verontwaardiging wekte het bericht dat Israël in de zg. Operatie Mozes duizenden Ethiopische Joden naar Israël heeft overgebracht. Verwondering, omdat deze operatie al in het geheim aan de gang was, terwijl er door vele Joodse groeperingen kritiek op de Israëlische regering werd uitgeoefend voor wat men zag als ontoelaatbare onverschilligheid jegens mede-Joden. Bewondering, omdat Israël wederom een groete groep Joden van de dreigende ondergang wist te redden en verontwaardiging van de kant van politieke tegenstanders van de Joodse staat. Wie zijn deze Joden, waar komen ze vandaan en waarom was een reddingsoperatie noodzakelijk?

Langs de oevers van de Nijl, van oorsprong tot Middellandse Zee (1990)

de-nijlTitel: Langs de oevers van de Nijl van oorsprong tot Middellandse Zee – Fotograaf: Kazuyoshi Nomachi –  Tekst: Geoffrey Moorhouse –  Uitgever: Elmar 1990  – ISBN: 906120 7711

Flaptekst: De luister van de Egyptische Nijl – van Aswan en Luxor tot Cairo en Alexandrië – behoort tot de meest gefotografeerde en dus bekende plekken ter wereld. Echter in dit buitengewone boek wordt deze beeldvorming geheel overschreden. In de eerste plaats volgde de fotograaf de Nijl tot zijn bovenste regionen, langs zijn aanvoerrivieren, de Blauwe en de Witte Nijl, tot in Soedan en Ethiopië en daar voorbij, tot een van zijn bronnen in het Ruwenzori Bergmassief. Enkele beroemde reizigers hebben deze route getraceerd, onder wie Herodotus in de vijfde eeuw v.Chr., Burton, Speke, Livingstone en Stanley in de negentiende eeuw en Alan Moorehead in onze tijd. Kazuyoshi Nomachi is in hun voetsporen getreden, maar heeft hier verslag gedaan van zijn eigen persoonlijke odyssee en zijn unieke visie op deze mysterieuze plaatsen…

Recensie: Een werkelijk prachtig fotoboek met circa tweehonderd kleurenfoto’s van de bekende Japanse fotograaf Nomachi. De inleiding werd geschreven door de bekende reisboeken-auteur Moorhouse. Welhaast zonder uitzondering vertellen de foto’s een eigen, indringend verhaal. Zodoende wordt een intrigerend beeld geschetst van landschappen en vooral van de bewoners en hun wijze van leven. Het boek begint bij de bronnen van de Witte en Blauwe Nijl in Centraal-Afrika tot de samensmelting van beide rivieren in Khartoem en behandelt daarna de Nijl tot aan Caïro in Egypte toe. De bronnen van de Nijl, diep in Afrika ontsprongen, verschaffen Nomachi de gelegenheid de kijker veel meer over de rivier te tonen dan menig ander boek. De erg korte inleiding van Moorhouse is verhelderend en de bijschriften bij de foto’s geven zinvolle informatie. Een prachtig kijkboek voor reizigers en voor hen die werk willen zien van een fantastisch fotograaf.(Biblion recensie, F.C. van Leeuwen.)

Tussen bommen en roovers (1935/36)

tussen-bommen-en-roversTitel: Tusschen bommen en roovers, met de Nederlandsche ambulance in Abyssinie – Auteur: A van Schelven, Arts – Uitgever: scheltens& Giltay Amsterdam, 1935/36

Inleiding: Voor mij ligt een ridderorde van het zuivere, lichtkleurige, Ethiopische goud. De ridderorde is kunstig bewerkt, met er op in emaille de figuren van de drievuldigheid…. Deze ridderorde werd mij namens Keizer Haile Selassie overhandigd in Quoram, kort voor ik de vliegmachine zou bestijgen, die mij naar Addis-Abeba terug zou voeren…

…Wat ik dan ook wil doen, is U slechts vertellen, wat mij wedervoer als chirurg bij de ambulance van het Nederlandsche Roode Kruis in Ethiopië – omdat de weinige maanden in dat land doorgebracht, mij de grootste avonturen uit mijn leven hebben gebracht – gebeurtenissen, waarbij vergeleken mijn tien jaar op Java en de vijf op Curaqao kleurloos te noemen zijn.

Dwars door Abbessinie (1935)

dwars-door-abbesinieTitel: Dwars door Abbessinie – Auteur: B.Ph. van Harinxma thoe Slooten – Uitgever: Bigot en van Rossum, Amsterdam

Baron Binnert Van Harinxma thoe Slooten en bioloog Gerrit Brouwer kregen op 2 november 1930 de unieke kans om de kroning van keizer Haile Selassie in Ethiopië bij te wonen.

De twee Nederlanders vertrokken in oktober 1930 naar Ethiopië om de dierenwereld te bestuderen, maar eerst wachtte hen een week vol feestelijkheden in de hoofdstad Addis Abeba. Ze maakten daar de kroning mee van Haile Selassie, die in 1892 werd geboren als Tafari Makonnen en later naamgever werd van de Rastafaribeweging. Van Harinxma en Brouwer zaten samen met de Nederlandse minister Van Haersma de With op de eerste rang.

Baron Binnert van Harinxma thoe Slooten was diplomaat en had een avontuurlijke inslag. Na een eerdere expeditie naar Centraal-Azië werd Ethiopië zijn tweede reisbestemming. Hij vroeg bioloog Gerrit Brouwer mee omdat vooral de dierenwereld van het Afrikaanse land zijn belangstelling had. De expeditie werd voor hen beiden de reis van hun leven. Van Harinxma schreef na terugkomst het boek ‘Dwars door Abessinië’, Brouwer maakte honderden foto’s en hield een dagboek bij.

De reis van mijn leven (2013)

de-reis-van-mijn-levenTitel: De reis van mijn leven – Auteur: Lex Harding – Uitgever: Just Publishers, 2013 – ISBN: 97890 8975 2406

Flaptekst: In een fourwheeldrive, tent op het dak, trokken lex harding en zijn zoons Rein en Rick dwars door donker Afrika, van Noord naar Zuid. Ze doorkruisten 14 landen en reden 20.287 km.

Over deze roadtrip schreef Lex Harding een uniek en persoonlijk boek. Hierin beschrijft hij zijn bijzondere belevenissen in een immens continent dat corruptie, armoede, wreedheid en verdriet even makkelijk blootgeeft als cultuur, schoonheid, geur en kleur.Lex Hardings boek is daarnaast een opmerkelijk reisverslag van een vader die voor het eerst langdurig met zijn zonen optrekt, met vele, vaak humoristische details, maar ook treffende filosofische gedachten. Voor Lex harding was het de reis van zijn leven.

Recensie: Reisverslag in woord en beeld van een vier maanden durende autotocht van Egypte naar de zuidpunt van Afrika. De reizigers zijn de bekende ex-diskjockey van Radio Veronica Lex Harding en zijn twee zonen. Hun route voert vanuit Alexandrië (Egypte) naar Soedan, Ethiopië, Kenia, Oeganda, Rwanda, Tanzania, Malawi, Zambia, Botswana, Namibie en Zuid-Afrika. Na inleidingen over zijn vroegere reislust en keuze voor Afrika beschrijft de auteur elk land in een apart hoofdstuk. Daarin vooral aandacht voor ongemakken met hotels, visa en geldwisselaars en korte beschrijvingen van toeristische highlights. Echte contacten met Afrikanen zijn er nauwelijks. De tekst is dagboekachtig, vlot, maar clichématig en soms neerbuigend. De ex-diskjockey is hoofdauteur, een zoon verzorgt de losse teksten over sportieve activiteiten. Tussen de tekst drie katernen met vakantiefoto’s, voornamelijk van de reizigers zelf. Korte bronverantwoording. Een snel geschreven, oppervlakkige reisbeschrijving van een onvergetelijke tocht van een bekende Nederlandse vader met zijn twee volwassenen zonen. (Frits Baarda)

Een continent drijft uiteen (1991)

een-continent-drijft-uiteenTitel: Een continent drijft uiteen – Auteur: Uwe George – Uitgever: Natuur&Techniek Maastricht/Brussel 1991 – ISBN: 90 73035 11 2

Flaptekst: Het tweede boek uit de serie: Aandacht voor onze aarde gaat over de vurige geboorte van onze planeet en haar huidige structuur. De grond onder onze voeten blijkt voortdurend in beweging te zijn. Op breukvlakken in de aardkorst ontwikkelen zich gebergten en vulkanen, en ontstaan nieuwe oceanen. Ook nu nog! Bijvoorbeeld in het Oostafrikaanse slenksysteem met zijn vele meren. Daar bevindt zich tussen twee platen een spletensysteem dat reikt van de Rode Zee tot aan Mozambique. Binnen 50 miljoen jaar zal het Afrikaanse continent daar uiteengeschoven zijn en plaats gemaakt hebben voor een Afrikaanse Zee. Wat daar gebeurt, is een model van hoe water en land zijn ontstaan en nog voortdurend ontstaan. Dit boek geeft een indrukwekkend beeldverslag van een oceaan in wording.

Recensie: Zeer rijk geïllustreerd werk (met foto’s, diagrammen, kaarten, etc.) over allerlei geologische en geofysische processen in de aardkorst, met name in Afrika, dat volgens de auteur uit elkaar valt, waarbij nieuwe oceanen ontstaan. Ook aandacht voor de planten en dieren (ook diep onder de waterspiegel) die zich weten aan te passen aan de uitzonderlijke omstandigheden in de natuur. De vaak wel erg populair geschreven tekst gaat in op allerlei expedities, onderzoekstochten en experimenten, voor een deel door de auteur zelf meegemaakt; de tekst is voor een groot deel in de ik-vorm gesteld. Alles in de traditie van het bekende tijdschrift Geo: nogal overdreven, van alles veel te veel.(Biblion recensie, Drs. W.A.M. van den Dries.)

Op de tractor naar de Zuidpool (2007)

op-de-tractor-naar-de-zuidpoolTitel: Op een tractor naar de Zuidpool – Auteur: Manon Ossevoort – Uitgever: De geus, 2007 – ISBN: 978 90 445 0859 8

Flaptekst: Dromen moet je doen! Een openhartig verhaal over een reis die nooit eerder is gemaakt. Tijdens haar studie aan de theaterschool in Amsterdam besluit Manon Ossevoort (1976) een theatervoorstelling te maken over het realiseren van dromen. De voorstelling het begin van een reis naar ‘het einde van de wereld’: de Zuidpool. Op een tractor, symbool van kracht, humor en doorzettingsvermogen, vertrekt Manon vanaf het Oerolfestival op Terschelling voor een tocht door (voormalige) oorlogsgebieden, door de woestijn, door verlaten streken, door rijke steden en door sloppenwijken. Ze vraagt aandacht voor de mensen die ze ontmoet en voor hun verhalen. ‘Op de tractor naar de Zuidpool’ ontstijgt het reisverslag. Het is een intiem en opbeurend boek over bewustwording en zelfkennis. Over waar mensen de moed vandaan halen om ondanks tegenslagen door te gaan en om te blijven zeggen: ‘Wat is de wereld toch mooi!’

Recensie: De Twentse Manon Ossevoort (1976) studeerde theater in Amsterdam en maakte verschillende voorstellingen over het realiseren van dromen. Daarbij nam haar eigen droom om met een tractor naar de Zuidpool te gaan reizen vastere vorm aan en na een jarenlange voorbereiding, een proefrit naar Parijs en het werven van sponsors startte ze met de trekker vanaf Oerol, het festival op Terschelling. In deze ruim geïllustreerde uitgave doet ze verslag van het verloop van haar tocht, de obstakels en tegenslagen maar vooral de bijzondere ontmoetingen met mensen. Ze benadrukt het positieve. In kleurenkaternen zijn zo’n honderd foto’s opgenomen van de tocht. Het einde van het boek is niet het einde van de reis: het verhaal stopt in Noord-Oeganda. Voor het verdere verloop moet de lezer wachten op een volgend deel: wel kan de lezer alvast meer verder lezen op http://www.tractortractor.org waar een weblog te vinden is. Een inspirerend verslag van een bevlogen vrouw.(Redactie/AD)

Lied van de woestijn (2007)

lied-van-de-woestijnTitel: Lied van de woestijn, een persoonlijke zoektocht naar vrede in een door oorlog verscheurd land – Auteur: Senait Mehari – Uitgever: ArenaAmsterdam 2007 – ISBN: 978 90 6974 832 0

Flaptekst: Senait Mehari beschreef haar onthutsende levensgeschiedenis als kindsoldaat in Eritrea in het boek Strijden voor mijn land . Senait heeft weliswaar een thuis gevonden in Europa, maar met haar kindertijd heeft zij ook haar vaderland verloren. Zij besluit om terug te keren naar Afrika, in de hoop haar wortels en haar plaats in de wereld te vinden.

Senait bezoekt andere vrouwen die kindsoldaat zijn geweest en die niet, zoals zijzelf, hun ellende konden ontvluchten. Onvermijdelijk neemt het verleden weer bezit van haar, tot Senait vindt waarnaar ze op zoek is: gemeenschapszin, familiegevoel en vooral veel muziek, die haar leven kleur geeft.

Recensie: De Duitse, uit Eritrea afkomstige zangeres, songwriter en auteur Senait Mehari (+/-1976) schreef eerder de aangrijpende autobiografie ‘Strijden voor mijn land’ (2005)* over haar jeugd en vooral haar tijd als kindsoldaat in ELF, het Eritrese rebellenleger. In dit boek schrijft ze over haar reizen naar Eritrea, Ethiopië en Soedan, op zoek naar haar jeugd en wortels. Ze beschrijft haar bevindingen en ervaringen, haar reizen, het landschap, de mensen, taal, gewoontes, geuren en kleuren, de muziek, de weeshuizen waar ze heeft gezeten, de plaatsen waar ze vroeger heeft gewoond of is geweest, ontmoet (weer) familie van vaders- en moederskant (onder anderen haar oma en broer) en vele andere mensen. Vlot en spontaan geschreven, kleurrijk en vaak ontroerend verslag van een weerzien na jaren met familie, een verscheurd land en een traumatische kindertijd vol chaos en geweld. Met kaartje van Eritrea, Ethiopië en Soedan, een katern met zwart-witfoto’s, en achterin een zeer beknopt overzicht van de geschiedenis van Ethiopië en Eritrea en de situatie daar nu. Tot slot informatie en een aantal adressen van organisaties en acties rondom kindsoldaten. Senait Mehari woont tegenwoordig in Berlijn. (NBD|Biblion Redactie)

Het land van de verbrande gezichten (2007, 2e druk)

het-land-van-de-verbrande-gezichtenTitel: Het land van de verbrande gezichten, Ethiopië, een belevenis – Auteur: Ine Andreoli – Uitgever: Boekenplan 2007, 2e druk – ISBN: 978 90 71794 05 6

Flaptekst: De verhalen spelen zich af op en rond een in opbouw zijnde suikeronderneming (1968-1970). Ze beschrijven de dagelijkse gang van zaken met alle facetten zoals: wat moet je doen als je wandluizen in je bed ontdekt, hoe kom je aan verse groenten, hoe is het om bedienden te hebben. Dit alles en veel meer, doorspekt met Ethiopische gewoonten en gebruiken vormen samen de inhoud van dit boek.

Recensie: De schrijfster woonde met haar man van 1968-1970 op de pas opgestarte suikerplantage Metahara in Ethiopië. Keizer Haile Selassie was er nog, de revolutie en de verschrikkingen waren nog niet begonnen. Het leven voor een ‘vrouw-van’ op een Nederlandse suikerplantage was een luizenleventje, zij het een leven met luizen. We lezen over de aankomst, de zwangerschap, de bedienden, de vieze koffie, de ritjes naar de slager in Addis, Sinterklaas op de onderneming enzovoort. Alles opgeschreven als in brieven aan het thuisfront, babbelend, met vreemde punctuatie en spreektaal (‘op zich is daar niets mis mee’, ‘dit was het helemaal’), vol open deuren (‘zonder drinkwater houdt niemand het lang vol’). Gezellig, dus, over het zo goede (bijna koloniale!) leven van toen, dertig jaar geleden. ‘Je kan je je voorstellen hoe of dat er (toen) uitzag.’ Het boekje draagt helaas weinig of niets bij aan wat iemand zal willen weten over Ethiopië. J. Rijsterborgh

Oorlog om Ethiopië (1935)

boek-1Titel: Oorlog om Ethiopië – Auteur: Anton E. Zischka – Uitgever: Het Nederlandse boekhuis Tilburg, 1935

Een woord vooraf: De Italianen noemen Abessynie: het laatste onopgeloste probleem van Afrika. In Engeland kent men het bijna uitsluitend als ‘land der slavernij’. En in Frankrijk hoort men, sedert de vriendschap met Rome, dit laatste onafhankelijke rijk van de zwarte werelddeel steeds vaker het ‘tweede Marokko’ noemen. Het is, zoo zegt men, in 1935 precies wat Marokko in 1905 was: een land, waar het staatshoofd nauwelijks gehoorzaamd wordt door zijn vazallen; waar het leger slechts uit ongeordende benden bestaat; waar geen scholen zijn; waar de rechtspraak en een middeleeuwsch karakter draagt en waar alle pogingen tot moderniseering aan buitenlandsch initiatief te danken waren…

Het gulle continent (1997)

het-gulle-continentTitel: Het gulle continent, een reis door Oost-Afrika – Auteur: Rudi Rotthier – Uitgever: Atlas Amsterdam, 1997 ISBN: 90 254 2112 1

Flaptekst: ‘ Er is iets mis als datgene wat fascinerend is niet langer fascinerend lijkt.’ Ik raak niet gefascineerd door Lodwar, waar het nooit regent, terwijl je elke namiddag, op luttele kilometers van de stad, hele badkuipen uit de hemel ziet plenzen; de goudzoekers worden uit hun tenten gespoeld en de lokale rivier zwelt aan alsof de zondvloed is aangebroken. Niemand stelt daar vragen bij – dat is nu eenmaal altijd zo geweest. Ik wordt niet gefascineerd door de vrouwen die hun onderlip hebben doorboord om er een zwaar sieraad door te trekken, en die me korven proberen aan te praten of hun illegaal vergaarde houtskool. Ik weet niet waar te kijken. Ik wordt niet echt gefascineerd dor de asfaltweg die exact eindigt op de plaats waar de minister woont, geen ene meter verder, al is de elektriciteit – om geen verdenking te wekken, wordt me gezegd – nog enkele kilometers aanwezig.’

Er bestaat alleen nog maar clichés over Afrika, en er is een volstrekt originele reiziger als Rudi Rotthier voor nodig om ons een beeld te schetsen van een continent dat er misschien toch wel beter voor staat dan wij denken.

Recensie: Deze verhalenbundel bevat vier columns die eerder verschenen in ‘De Morgen.’ De verhalen zijn geschreven naar aanleiding van ervaringen die werden opgedaan tijdens een reis door Oost Afrika. Met gevoel voor humor en al relativerend krijgen we vooral een beeld van de gewone mensen en de dingen die hen bezighouden. Op een verrassende en creatieve manier geeft de auteur blijk van zijn engagement wanneer hij kritische noten zet bij gebeurtenissen die zich onderweg voordoen. Al met al is het een leerzame kennismaking met een immer fascinerend continent. Hoewel hij tijdens de reis liever geen sporen zou na laten, is dit boek toch een onuitwisbaar spoor. Eerder verschenen van deze auteur: Het recht op dwaling, en Kinderen van de krokodil (resp. a.i. 94-28-272-2 en a.i. 95-48-185-0). Een verzorgde uitgave die zeker een aanwinst is binnen een gevoelige categorie; Europeanen over Afrika. De auteur maakt een integere indruk door zichzelf nadrukkelijk niet op de voorgrond te willen plaatsen. Bovendien geeft hij blijk van liefde voor en kennis van dit continent. ‘Het gulle continent’ is zowel interessant voor leken als voor hen die beroepsmatig in Afrika zijn geïnteresseerd.(Biblion recensie, S.M.J. Angenent.)