Triomf van de koning (2019)

 

Triomf van de koning

Flaptekst: Caïro, eind negentiende eeuw. Penrod Ballantyne en zijn verloofde Amber lijken een rooskleurige toekomst tegemoet te gaan, maar een jaloerse ex-geliefde gooit roet in het eten. Hun wegen raken van elkaar gescheiden. Terwijl Penrod zijn verdriet probeert te verdoven met opium, vertrekt Amber met haar avontuurlijke zwager Ryder Courtney op een gevaarlijke reis naar Addis Abeda.

Daar dreigt de strijd om Abessinië, het huidige Ethiopië, los te barsten. Het Italiaanse leger bereidt een invasie voor en de koning van Abessinië maakt zich klaar voor de strijd. Penrod bevindt zich aan Italiaanse zijde, maar zijn verloren geliefde Amber staat samen met de Courtneys aan de kant van de koning. Wie staat er aan de goede kant? En kunnen Penrod en Amber elkaar in deze noodlottige situatie nog terugvinden, of is het te laat?

Triomf van de koning zet de machtige families Courtney en Ballantyne lijnrecht tegenover elkaar in dit bloedstollende avontuur vol liefde, verraad, moed en oorlog.

Titel: Triomf van de koning – Auteur: Wilbur Smiyh – Uitgever: Xander Uitgevers – ISBN: 9789401611008

Recensie: Ryder Courtney gaat samen met zijn vrouw Saffron en haar tweelingzus Amber naar het vroegere Abessinië om daar een zilvermijn te openen. Onderweg wordt hun schip met materiaal door sabotage tot zinken gebracht maar toch zetten ze door. De plaatselijke bevolking is soms vijandig en het stamhoofd eist een stevige belasting in ruil voor veiligheid. Er ontstaat een oorlog tussen de Italianen die het gebied als kolonie willen inlijven en de bevolking. De Italianen worden verslagen. Courtney laat de mijn over aan zijn mensen en keert terug naar de beschaafde wereld. Dit is een spannende avonturenroman. Veel acties en dialogen vergemakkelijken het lezen. Doordat de spanning van begin af aan wordt opgevoerd is het boek haast niet weg te leggen. De personen zijn niet meer dan stereotypen, maar dit is geen bezwaar. Historisch gezien kloppen de gebeurtenissen, waardoor het verhaal geloofwaardiger wordt. De afloop is voorspelbaar, maar zeer bevredigend. Liefhebbers van Wilbur Smith en/of avonturenromans zullen ook dit boek zeer waarderen. Langverwachte vervolg op ‘Triumpf van de zon. (Mede naar gegevens van O. van Asselt

In het spoor van de Keizer (2016)

 

In het spoor van de keizerFlaptekst: Wie was Ras Tafari a.k.a. Haile Selassie, de legendarische keizer van Ethiopië? Wat is Rastafari, de voedingsbron van de reggae? Hoe traceerde David Vethaeghe de vorstelijke wortels van zijn moeder? En waarom wil Jah Shakespear (a.k.a. Karel Michiels) dat zo nodig allemaal vertellen?
In het spoor van de keizer verweeft historische en spirituele gebeurtenissen met persoonlijke getuigenissen en impressies. Zo ontvouwt zich niet alleen een prachtig verhaal, doordrongen van muziek, wijsheid en mystiek, maar ook een andere kijk op de geschiedenis, de helft die nooit verteld wordt.

Titel: In het spoor van de keizer – Auteur: Jah Skakespear – Uitgever: De vliegende keeper – ISBN: 9789492 419026

Recensie: Jah Shakespear (de Belgische journalist en rastafari-kenner Karel Michiels) schreef in navolging van zijn eerdere roman en film dit nieuwe boek, op zoek naar de Rasta-roots van zijn landgenoot David Verhaeghe, een vermeend familielid van de Ethiopische keizer Haile Selassie. De zoektocht voerde naar Afrika en Jamaica, maar leverde niet veel meer op dan ‘hearsay’, dus geen sluitend bewijs. Niettemin een reis vol inspirerende ontmoetingen en ervaringen. De auteur geeft hoog op van de kracht, de verlichting en de inspiratie die de muziek van de rasta’s hem geschonken heeft en de historische en sociaal-culturele kennis die hij daardoor verworven heeft. Heden (de zoektocht) en verleden (gedetailleerde rastafari-historie) lopen door elkaar in dit fragmentarisch opgebouwde verhaal. Ruim geïllustreerd, aparte typografie (in de rastakleuren); met een tijdlijn. Dit goed gedocumenteerde boek is een aanrader voor eenieder met interesse voor Reggae en Rastafari. Flinke lezerskring. (Herman Ahaus)

AEthiopia Volkeren van Ethiopië (1996)

 

aethiopia

Titel: AEthiopia Volkeren van Ethiopië – Auteur: meerdere – Uitgever: Koninklijk Museum voor Midden-Afrika Tervuren Gordon & Breach – Arts International – Onder redactie van Cultures &Communications, 1996

Geschiedenis/Bevolking/Geloof/Kunst & Ambacht

Een bundeling van wetenschappelijke bijdrage die door hun leesbaarheid en kwaliteit u zullen aanzetten tot een blijvende belangstelling voor Ethiopië.

Ethiopië, eiland in een continent (1956)

 

ethiopie-brummelkamp

Inleiding…Wat ons aan Ethiopië boeit is allereerst het feit, dat in dit rijk het Christendom is blijven bestaan, terwijl in alle landen rondom Ethiopië de islam zegevierde. Verder treft ons, dat Ethiopië zich, uitgezonderd de vier jaren van de Italiaanse bezetting, de eeuwen door als onafhankelijk rijk heeft kunnen handhaven, terwijl het overige Afrika als koloniaal gebied onder de Europese machten werd verdeeld. Ten derde interesseert ons, hoe zijn laatste grote keizers – Theodorus, Menelik en Haile Selassie – pogingen in het werk hebben gesteld dit ‘minder ontwikkelde land’ met zijn middeleeuwse structuur tot ontwikkeling te brengen; hoe op de twee eerste keizers een terugval volgde en hoe pas onder Haile Selassie de voorwaarden voor een duurzame structuurverandering werden geschapen. Dat Nederland aan de economische ontwikkeling van Ethiopië een bescheiden aandeel heeft, verhoogt in ons land de belangstelling voor de loop der gebeurtenissen in dit rijk…

Titel: Ethiopië, een eiland in een continent – Auteur: J.Brummelkamp – Uitgever: J.A.Boom & Zoon Meppel 1956

Falasja’s (1985)

 

falasjas

Verwondering, bewondering en verontwaardiging wekte het bericht dat Israël in de zg. Operatie Mozes duizenden Ethiopische Joden naar Israël heeft overgebracht. Verwondering, omdat deze operatie al in het geheim aan de gang was, terwijl er door vele Joodse groeperingen kritiek op de Israëlische regering werd uitgeoefend voor wat men zag als ontoelaatbare onverschilligheid jegens mede-Joden. Bewondering, omdat Israël wederom een groete groep Joden van de dreigende ondergang wist te redden en verontwaardiging van de kant van politieke tegenstanders van de Joodse staat. Wie zijn deze Joden, waar komen ze vandaan en waarom was een reddingsoperatie noodzakelijk?

Titel: Falasja’s de zwarte Joden uit Ethiopië – Auteur: Ruth Abram-Rosenthal – Uitgever: Educatieve uitgeverij / AO no 2054 (1985)

Tussen bommen en roovers (1935/36)

 

tussen-bommen-en-rovers

Inleiding: Voor mij ligt een ridderorde van het zuivere, lichtkleurige, Ethiopische goud. De ridderorde is kunstig bewerkt, met er op in emaille de figuren van de drievuldigheid…. Deze ridderorde werd mij namens Keizer Haile Selassie overhandigd in Quoram, kort voor ik de vliegmachine zou bestijgen, die mij naar Addis-Abeba terug zou voeren…

…Wat ik dan ook wil doen, is U slechts vertellen, wat mij wedervoer als chirurg bij de ambulance van het Nederlandsche Roode Kruis in Ethiopië – omdat de weinige maanden in dat land doorgebracht, mij de grootste avonturen uit mijn leven hebben gebracht – gebeurtenissen, waarbij vergeleken mijn tien jaar op Java en de vijf op Curaqao kleurloos te noemen zijn.

Titel: Tusschen bommen en roovers, met de Nederlandsche ambulance in Abyssinie – Auteur: A van Schelven, Arts – Uitgever: scheltens& Giltay Amsterdam, 1935/36

Een continent drijft uiteen (1991)

 

een-continent-drijft-uiteen

Flaptekst: Het tweede boek uit de serie: Aandacht voor onze aarde gaat over de vurige geboorte van onze planeet en haar huidige structuur. De grond onder onze voeten blijkt voortdurend in beweging te zijn. Op breukvlakken in de aardkorst ontwikkelen zich gebergten en vulkanen, en ontstaan nieuwe oceanen. Ook nu nog! Bijvoorbeeld in het Oostafrikaanse slenksysteem met zijn vele meren. Daar bevindt zich tussen twee platen een spletensysteem dat reikt van de Rode Zee tot aan Mozambique. Binnen 50 miljoen jaar zal het Afrikaanse continent daar uiteengeschoven zijn en plaats gemaakt hebben voor een Afrikaanse Zee. Wat daar gebeurt, is een model van hoe water en land zijn ontstaan en nog voortdurend ontstaan. Dit boek geeft een indrukwekkend beeldverslag van een oceaan in wording.

Titel: Een continent drijft uiteen – Auteur: Uwe George – Uitgever: Natuur&Techniek Maastricht/Brussel 1991 – ISBN: 90 73035 11 2

Recensie: Zeer rijk geïllustreerd werk (met foto’s, diagrammen, kaarten, etc.) over allerlei geologische en geofysische processen in de aardkorst, met name in Afrika, dat volgens de auteur uit elkaar valt, waarbij nieuwe oceanen ontstaan. Ook aandacht voor de planten en dieren (ook diep onder de waterspiegel) die zich weten aan te passen aan de uitzonderlijke omstandigheden in de natuur. De vaak wel erg populair geschreven tekst gaat in op allerlei expedities, onderzoekstochten en experimenten, voor een deel door de auteur zelf meegemaakt; de tekst is voor een groot deel in de ik-vorm gesteld. Alles in de traditie van het bekende tijdschrift Geo: nogal overdreven, van alles veel te veel.(Biblion recensie, Drs. W.A.M. van den Dries.)

Lied van de woestijn (2007)

 

lied-van-de-woestijn

Flaptekst: Senait Mehari beschreef haar onthutsende levensgeschiedenis als kindsoldaat in Eritrea in het boek Strijden voor mijn land . Senait heeft weliswaar een thuis gevonden in Europa, maar met haar kindertijd heeft zij ook haar vaderland verloren. Zij besluit om terug te keren naar Afrika, in de hoop haar wortels en haar plaats in de wereld te vinden.

Senait bezoekt andere vrouwen die kindsoldaat zijn geweest en die niet, zoals zijzelf, hun ellende konden ontvluchten. Onvermijdelijk neemt het verleden weer bezit van haar, tot Senait vindt waarnaar ze op zoek is: gemeenschapszin, familiegevoel en vooral veel muziek, die haar leven kleur geeft.

Titel: Lied van de woestijn, een persoonlijke zoektocht naar vrede in een door oorlog verscheurd land – Auteur: Senait Mehari – Uitgever: ArenaAmsterdam 2007 – ISBN: 978 90 6974 832 0

Recensie: De Duitse, uit Eritrea afkomstige zangeres, songwriter en auteur Senait Mehari (+/-1976) schreef eerder de aangrijpende autobiografie ‘Strijden voor mijn land’ (2005)* over haar jeugd en vooral haar tijd als kindsoldaat in ELF, het Eritrese rebellenleger. In dit boek schrijft ze over haar reizen naar Eritrea, Ethiopië en Soedan, op zoek naar haar jeugd en wortels. Ze beschrijft haar bevindingen en ervaringen, haar reizen, het landschap, de mensen, taal, gewoontes, geuren en kleuren, de muziek, de weeshuizen waar ze heeft gezeten, de plaatsen waar ze vroeger heeft gewoond of is geweest, ontmoet (weer) familie van vaders- en moederskant (onder anderen haar oma en broer) en vele andere mensen. Vlot en spontaan geschreven, kleurrijk en vaak ontroerend verslag van een weerzien na jaren met familie, een verscheurd land en een traumatische kindertijd vol chaos en geweld. Met kaartje van Eritrea, Ethiopië en Soedan, een katern met zwart-witfoto’s, en achterin een zeer beknopt overzicht van de geschiedenis van Ethiopië en Eritrea en de situatie daar nu. Tot slot informatie en een aantal adressen van organisaties en acties rondom kindsoldaten. Senait Mehari woont tegenwoordig in Berlijn. (NBD|Biblion Redactie)

Het land van de verbrande gezichten (2007, 2e druk)

 

het-land-van-de-verbrande-gezichten

Flaptekst: De verhalen spelen zich af op en rond een in opbouw zijnde suikeronderneming (1968-1970). Ze beschrijven de dagelijkse gang van zaken met alle facetten zoals: wat moet je doen als je wandluizen in je bed ontdekt, hoe kom je aan verse groenten, hoe is het om bedienden te hebben. Dit alles en veel meer, doorspekt met Ethiopische gewoonten en gebruiken vormen samen de inhoud van dit boek.

Titel: Het land van de verbrande gezichten, Ethiopië, een belevenis – Auteur: Ine Andreoli – Uitgever: Boekenplan 2007, 2e druk – ISBN: 978 90 71794 05 6

Recensie: De schrijfster woonde met haar man van 1968-1970 op de pas opgestarte suikerplantage Metahara in Ethiopië. Keizer Haile Selassie was er nog, de revolutie en de verschrikkingen waren nog niet begonnen. Het leven voor een ‘vrouw-van’ op een Nederlandse suikerplantage was een luizenleventje, zij het een leven met luizen. We lezen over de aankomst, de zwangerschap, de bedienden, de vieze koffie, de ritjes naar de slager in Addis, Sinterklaas op de onderneming enzovoort. Alles opgeschreven als in brieven aan het thuisfront, babbelend, met vreemde punctuatie en spreektaal (‘op zich is daar niets mis mee’, ‘dit was het helemaal’), vol open deuren (‘zonder drinkwater houdt niemand het lang vol’). Gezellig, dus, over het zo goede (bijna koloniale!) leven van toen, dertig jaar geleden. ‘Je kan je je voorstellen hoe of dat er (toen) uitzag.’ Het boekje draagt helaas weinig of niets bij aan wat iemand zal willen weten over Ethiopië. J. Rijsterborgh

Oorlog om Ethiopië (1935)

 

boek-1

Een woord vooraf: De Italianen noemen Abessynie: het laatste onopgeloste probleem van Afrika. In Engeland kent men het bijna uitsluitend als ‘land der slavernij’. En in Frankrijk hoort men, sedert de vriendschap met Rome, dit laatste onafhankelijke rijk van de zwarte werelddeel steeds vaker het ‘tweede Marokko’ noemen. Het is, zoo zegt men, in 1935 precies wat Marokko in 1905 was: een land, waar het staatshoofd nauwelijks gehoorzaamd wordt door zijn vazallen; waar het leger slechts uit ongeordende benden bestaat; waar geen scholen zijn; waar de rechtspraak en een middeleeuwsch karakter draagt en waar alle pogingen tot moderniseering aan buitenlandsch initiatief te danken waren…

Titel: Oorlog om Ethiopië – Auteur: Anton E. Zischka – Uitgever: Het Nederlandse boekhuis Tilburg, 1935

Abbessynie, Het land, het volk en zijn geschiedenis (1935)

 

abessinie

Inleiding …Naast de fragmentarische gegevens uit krantenberichten, artikelen, reisbeschrijvingen en film wil dit trachten eenige kennis bij te brengen van het voorkomen van het land, van de rumoerige geschiedenis die zich op dezen bodem heeft afgespeeld en van de godsdienstige, politieke, maatschappelijke en cultureele toestanden, waaronder de bewoners leven. Natuurlijk kon op de talrijke problemen niet diep worden ingegaan, maar aangestipt zijn er vele, om den lezer in staat te stellen, achter de veelheid der feiten iets aan te voelen van de leidende gedachte…

Titel: Abessynie, het land, het volk en zijn geschiedenis – Auteur: A Broekhuizen – Uitgever: W.J. Thieme & Cie 1935

De roofvogels (1997)

 

de-roofvogels

Flaptekst: De roofvogels is een sublieme avonturenroman van meesterverteller Wilbur Smith waarin we kennismaken met een vroege generatie van het illustere geslacht Courteney.

Het is 1667. Sir Francis Courteney en zijn zoon Henry ‘Hal’ patrouilleren met hun gevechtskarveel voor de kust van kaap Agulhas in het zuiden van Afrika. Ze liggen te wachten op een met schatten beladen galei van de verenigde Oost-Indische Compagnie, die terugkeert uit de Oost. Zo begint een avontuur dat hen voert van de nederzetting De Goede Hoop, op de zuidelijkste punt van het continent, naar de grote Hoorn van Ethiopië in het verre noorden – en dat alles in een periode waarin het internationale zeerecht nog piraterij, verkrachting en moord toelaat…

Titel: De roofvogels – Auteur: Wilbur Smith – Uitgever: De boekerij Amsterdam 1997 – ISBN: 90 225 4173 8

Recensie: In 1667 verovert het Engelse kaperschip de Lady Edwina een Hollands galjoen met schatten uit Oostindië. De vrede tussen Engeland en de Republiek blijkt echter al getekend en de bemanning wordt door de gouverneur van Kaap de Goede Hoop voor piraterij vervolgd. De zoon van de Engelse kapitein ontsnapt met een paar getrouwen, maakt een schip buit op een andere piraat en zeilt naar Ethiopië om de christelijke keizer bij te staan in diens strijd tegen de oprukkende Islam. Nadat de jonge troonopvolger en de Heilige Graal uit handen van de moslims zijn bevrijd, is Henry Courteney’s roeping volbracht. De roofvogels is van begin tot eind een avonturenroman met goeden, zeer goeden, kwaden en zeer kwaden. Wat de roman boven de rest van dit genre verheft, zijn de karaktertekeningen en -ontwikkelingen -alleen de nymfomane, sadistische gouverneursvrouw is m.i. wat karikaturaal en de omslag van de eervolle kolonel Schreuder tot twistzoeker is niet zo geloofwaardig- en de aandacht voor historische en geografische détails. Ik mis bij een zo overtuigend gebracht boek over een zo onbekend onderwerp wel een overzicht van historische feiten en fictie. Een kaart is er wel. De vertaling is vlot. Normale druk. (Biblion recensie, Catharina B.E. de Koster-Schneider.)

Bob Geldof – De popster die miljoenen Ethiopiërs redde van de hongerdood (1990)

 

bob-geldof

Flaptekst: Bob Geldof, weinig beloftevol als jongeman, werd een popster. Dank zij een combinatie van gezond verstand en vasthoudendheid overwon hij de gevaren van de roem, om een van de meest aantrekkelijke persoonlijkheden van onze tijd te worden. Net als wij trok hij zich het lot aan van Ethiopië. Hij trad in aktie. Maand na maand werkte hij zich kapot, elk uur van de dag (en vaak van de nacht!) om Band Aid mogelijk te maken. Daarna kwam Live Aid, de grootsere hulpaktie, het concert waarin hij de sterren uit de popwereld bijeenkreeg voor Ethiopië. En toen ook dat achter de rug was, zocht hij naar de meest efficiënte manier om het verzamelde geld te verdelen. Toch blijft hij een schuchter en eerlijk man, nog steeds verliefd op zijn muziek, nog steeds vol afkeer van schijnheiligheid…maar met de voldoening dat enkele miljoenen mensen die met de dood waren bedreigd, leven en hopen.

Titel: Bob Geldof – De popster die miljoenen Ethiopiërs redde van de hongerdood – Auteur: Charlotte Gray – Uitgever: Infodok/NBLC 1990 – ISBN: 90 6252821 – Serie: Mensen voor mensen.

De Hoorn van Waanzin (1992)

 

de-hoorn-van-waanzin

Flaptekst: De wezenloos wachtende vluchtelingen in geïmproviseerde kampen, de struggle for live bij de voedselbedelingen, de hulpverleners met een grote inzet en schaarse middelen…Soms laten mediabeelden een flits zien van het drama in de Hoorn van Afrika. We kijken er gegeneerd naar, begrijpen het niet.

Els de Temmerman, een jonge Vlaamse journaliste en zelf gedurende een jaar hulpverlener in een Soedanees vluchtelingkamp, trok naar dit verdoemde gebied waar geen enkele verslaggever wil komen en riskeerde haar leven om de waarheid te achterhalen. Als een der eersten berichtte ze de wereld over de val van dictator Syad Barre in Somalië. Ze richtte de aandacht op de ongebreidelde wapenhandel, de religieuze tegenstellingen tussen moslims en christenen, de westerse hongerindustrie, de minder fraaie rol van internationale hulporganisaties. Ze praatte met regerings- en rebellenleiders en ontwarde het kluwen van de zinloze conflicten.

Deze indringende en beklemmende reportage brengt de hel van de Hoorn nabij, geeft duizenden slachtoffers een naam, een stem en een geschiedenis…

Titel: De Hoorn van Waanzin, Soedan, Ethiopië, Somalië – Auteur: Els de Temmerman – Uitgever: Davidsfonds Leuven, 1992 – ISBN: 90 6152 773 2

Recensie:Het boek van de bekende Vlaamse journaliste geeft een onthutsend en inzichtelijk beeld van de moedeloze economische, sociale en menselijke situatie in de landen van de Hoorn van Afrika: Soedan, Ethiopië en Somalië. Het met veel kleurenfoto’s geïllustreerde verhaal probeert de achtergronden van de toestand in dit gebied naar voren te halen. Het toont verbaal de gezichten achter de ondervoeden, hulpelozen, rebellen, soldaten, profiteurs, vluchtelingen en de hulpverleners op een adequate en invoelbare wijze en geeft op indrukwekkende wijze reliëf aan een wanhopige situatie die in westerse kranten slechts af en toe met een hoogtepunt aan de orde komt. Na een inleiding behandelt de schrijfster eerst de Soedan, dan – korter – Ethiopië, en daarna de waanzin in Somalië. Achtergrondinformatie over de drie landen gaat aan de hoofdstukken vooraf. Het boek besluit met een geschiedkundig overzicht en een bibliografie. Geschikt en leesbaar voor elke belangstellende in deze regio.(Biblion recensie, F.C. van Leeuwen.)

Van de Roode Zee naar den Blauwen Nijl (1926)

 

rosita-1

Voorwoord: Dit is geen boek over Abyssinie; Het is slechts het verhaal van mijn tocht, met den filmoperateur Harald Jones, door woestijnen en oerwouden, langs rivieren en over bergen, op zoek naar filmonderwerpen – elfhonderd mijl, op muilezels afgelegd in drie maanden tijds, het verhaalt tevens van onze avonturen, nu een ernstig, dan weer onbeteekenend, van wat wij hoorden en deden tusschen de Roode Zee en den Blauwen Nijl; van Abyssinie geeft het slechts onze indrukken, zooals we dit land zagen vanuit onze tent en ons muilezelzadel. Rosita Forbes.

Titel: Van de Roode Zee naar den Blauwen Nijl – Abyssinische reisavonturen – Auteur: Rosita Forbes – Uitgever: EM. Querido’s uitgeversmaatschappij Amsterdam, 1926

Ethiopië internationaal slagveld (1977)

 

ethiopie

Flaptekst: De voortdurende stroom van – vaak tegenstrijdige – berichten uit Ethiopië maakt het niet gemakkelijk om een oordeel te vormen over de situatie daar. De tijden van weleer, toen Haile Selassie een nog ogenschijnlijk rustig keizerrijk onder zijn hoede had, zijn definitief voorbij. De feodale heersers zijn met de keizer van het toneel verdwenen. Aan de macht is nu een raad van militairen, de Derg, die zich aan het hoofd heeft gesteld van de Ethiopische revolutie. De sympathie die in het buitenland bestaat voor het nieuwe ‘ progressieve’ bewind lijkt meer gebaseerd op de propaganda van de militairen dan op de werkelijkheid. De revolutionaire volksbeweging georganiseerd in de EPRP en andere demokratiese organisaties, werd gedwongen ondergronds te gaan; geen maatregel wordt door het nieuwe bewind geschuwd om zijn gezag te doen gelden. Tegelijkertijd is er in de provincie Eritrea al jarenlang een afscheidingsbeweging aktief, waardoor het behouden van Eritrea als Ethiopische provincie voor de Derg een prakties verloren zaak is. Met de machtswisseling is Ethiopië veranderde ook het invloedspatroon van de supermachten, die vanzelfsprekend ook in deze strategies gelegen Hoorn van Afrika zijn geïnteresseerd. Alle veranderingen in Ethiopië brachten met zich mee, dat buurland Somalië een nieuwe kans zag om nu via gewapende interventie aanspraken op grote delen van Ethiopië, waaronder de Ogaden-woestijn, kracht bij te zetten. Met steun van het Somaliese leger opereert het West-Somaliese Bevrijdingsfront suksesvol in een groot deel van Ethiopië. Niet alleen de afscheidingsbewegingen, maar ook de wirwar van buitenlandse bemoeienissen maakten van dit deel van de wereld een chaos. Een verheldering daarvan is daarom dringend noodzakelijk.

Titel: Ethiopië internationaal slagveld – Auteur: Peter Custers – Uitgever: Ordeman Rotterdam, 1977 – ISBN: 90 6330 033 6

De trein van negus (1996)

 

de-trein-van-de-negus

Flaptekst: Hij ontspoort, stort in een ravijn en wordt soms beroofd en beschoten door rebellen en rovers – de Ethiopische trein is ongetwijfeld de meest waanzinnige trein ter wereld en ook de gevaarlijkste. Desondanks moet deze ‘trein van negus’ zogenoemd omdat negus Menelik hem ooit bij de Fransen bestelde, elke dag het traject Addis-Abeba – Djibouti afleggen, dwars door het christelijke Ethiopië, dat lange tijd gesloten is geweest voor buitenlanders en ondanks de revolutie die er heeft plaats gevonden een geheimzinnig land blijft, waar de invloed van het Westen bijna nihil is. Patrick Forestier ontmoet tijdens zijn expeditie per trein mensen die een leven leiden waarvan men zou denken dat het niet meer bestaat. Op zijn reis in het voetspoor van Arthur Rimbaud en Henry de Monfreid ontdekt de auteur dat er in het Harargebergte en in de Ogadenwoestijn sinds de vorige eeuw niet echt iets veranderd is. Van Addis-Abeba tot aan de oever van de Rode Zee laat Patrick Forestier ons, niet zonder gevoel voor humor, een boeiend avontuur beleven.

Titel: De trein van negus – Auteur: Patrick Forestier – Uitgever: Atlas Amsterdam, 1996 – ISBN: 90 254 0977 6

Recensie: Zeg in Addis Abeba dat je met de Djiboutisch-Ethiopische spoorweg wilt reizen, en je wordt voor gek verklaard. De lijn werd in 1911 door de Fransen aangelegd, is 782 km lang, en voert vanaf 2348 m hoogte (Addis) door hoogvlakten, gebergten en woestijnen naar de oever van de Rode Zee. De trein stopt om de vreemdste redenen, wordt beschoten, vervoert geiten binnen en op het dak, iedereen verkeert in de lichte roes van het qat-kauwen, enz. De tocht is bizar, het verslag ervan wel aardig voor wie het land een beetje kent. Maar de stijl (door de vertaling, misschien?) plaatst de lezer vaak voor raadsels (‘de chauffeur van de trein’; ‘posters van Oromo vrouwen met kleine borsten; twee daarvan (sic) tonen een Afar-vrouw en een Ethiopische’ = drie volkeren; ‘Jammer dat ik niet naar A. kon gaan. Daar kreeg ik alle tijd voor, want…’; een meer krijgt in één alinea twee namen). Zulke verwarrende combinaties komen voortdurend voor. Het verhaal is vanuit Franse optiek geschreven, bevat veel informatie en ontmoetingen, maar opvallend weinig humor.(Biblion recensie, Jan Rijsterborgh.)

Een Honger (2015)

 

een-honger

Flaptekst: Studente Aurélie Lindeboom krijgt de schrik van haar leven als haar geliefde volkomen onverwacht gearresteerd wordt. Hij, de bekende ontwikkelingswerker Alexander Laszlo, zou een van zijn Ethiopische adoptiekinderen hebben misbruikt. Heeft Aurélie werkelijk meer dan een jaar het bed gedeeld met een man die, zonder dat zij het wist, pedofiele voorkeuren had?

Bijna tien jaar later is ze moeder van een jonge dochter en werkzaam als journaliste. Dan benadert Laszlo haar opnieuw, met een voorstel dat ingrijpende gevolgen zal hebben.

Titel: Een honger – Auteur: Jamal Ouariachi – Uitgever: Querido’s 2015 – ISBN: 978 90 214 5679 9

Recensie: Deze vuistdikke roman is de vierde na ‘De vernietiging van Prosper Morèl’ (2010)*, ‘Vertedering’ (2013)** en ’25’ (2013)***. Een rijke moderne roman, zonder twijfel Ouariachi’s (1978) meesterproef, waarover de pers unaniem lovend is. Door het sociale thema, de aanpak en vorm (verschillende stijlen – pastiches van bekende schrijvers – en verhaallijnen) ligt de vergelijking met ‘Max Havelaar’ voor de hand. Tot haar verbijstering wordt Aurélie Lindebooms geliefde, de ontwikkelingswerker Alexander Laszlo, gearresteerd voor kindermisbruik. Tien jaar later, Lindeboom is inmiddels getrouwd, moeder en werkzaam als journalist – vraagt Laszlo haar zijn biografie te schrijven. Zij stemt, ondanks haar afkeer van Laszlo’s pedofiele praktijken, toe. De persoon van Laszlo is gebaseerd is op de Nobelprijswinnaar en veroordeelde pedoseksueel Daniel Carleton Gajdusek. In feite onderzoekt Ouariachi het taboe pedofilie door het vanuit verschillende gezichtspunten en vertelperspectieven te beschrijven. (Jan van Bergen en Henegouwen)

Aan de oever van de woestijn (1992)

 

aan-de-oever-van-de-woestijn

Flaptekst: In dit boek gaat u op ontdekkingsreis door acht landen van de Sahel. Hoe was het er vroeger – voor de hongersnoden? Hoe is het er nu? Tientallen mensen vertellen hun levensgeschiedenis. Van goed en slechte tijden. Van honger en hulpvaardigheid. Van vluchten voor oorlog en droogte en van wederopbouw. Maar vooral van doorzetten, soms met de moed der wanhoop.

Aan de oever van de woestijn is een unieke verzameling van persoonlijke, mondelinge getuigenissen. Over landbouw in extreme omstandigheden. Over de veranderende ecologie en het roeien met de riemen die men heeft. Over verschillen tussen generaties en tussen culturen. De gevarieerdheid en het karakter van de verhalen, anekdotes, meningen en informatie maakt het boek tot een fascinerend geheel voor een ieder die geïnteresseerd is in Afrika en in mondelinge overlevering. Een pakkend boek over veerkracht en vindingrijkheid van de Sahelbewoners.

Titel: Aan de oever van de woestijn – Auteur: Nigel Cross/Rhiannon Barker – Uitgever: Jan Mets/Novib, 1992 – ISBN: 90 5330 060 0

Recensie: Tussen 1989 en 1990 werden, in het kader van een oral history project van de Engelse vrijwilligersorganisatie SOS Sahel, meer dan 500 interviews afgenomen onder Sahel bewoners, in de plaatselijke talen, van Mauretanië tot Ethiopië. Gewone mannen en vrouwen die een groot deel van deze eeuw hebben meegemaakt vertelden van hun eigen leven. In de afgelopen twintig jaar hebben in hun gebied grote klimaatsveranderingen plaatsgevonden. Daarmee gingen volksverhuizingen gepaard, culturele verschuivingen, generatieconflicten. In deze interviews uit acht landen komen traditionele landbouw-, veeteelt- en vismethodes aan de orde, pachtstelsels, waterbeheer, woestijnvorming, familieverhoudingen, ziektebestrijding, vindingrijkheid en doorzettingsvermogen, telkens ingebed in het kader van een persoonlijk levensverhaal. Dit boek geeft een selectie van die verhalen, voorafgegaan door een uiteenzetting van de gebruikte interviewtechniek. Twee woordenlijsten, een van lokale woorden en een met botanische namen, lokaal en officieel, alsook een korte verwijzing naar literatuur over de Sahel besluiten het boek. Boeiend en toegankelijk voor een breed publiek. (Biblion recensie, J. Heijke.)

Van Abessinie tot Hiroshima (1936?) 

 

van-abessinie-tot

Flaptekst: Toen de oorlog van Italië tegen Abessinie begonnen was, werd de jonge arts Dr. Marcel Junod door het internationale Comité van het Rode kruis te Genève aangezocht voor het organiseren van de verzorging der gewonden in het land van de Negus. Dr. Junod kon toen niet vermoeden dat die opdracht het begin zou zijn van een tien jaar durende strijd tegen alles wat in de elkaar opvolgende oorlogen de beginselen van de menselijkheid aantastte.

Hij regelde in Spanje tijdens de burgeroorlog de uitwisseling van de gijzelaars…herstelde in Polen het contact met het Poolse Rode Kruis…kwam in Duitsland op voor de belangen van krijgsgevangenen…hielp in Griekenland bij het lenigen van de ontzettende hongersnood…waagde zich door Sovjet-Rusland heen naar Japan om daar de kampen voor Engelse gevangenen te controleren…was tegenwoordig bij de capitulatie en vergezelde een militaire missie naar het vernietigde Hiroshima…

Hij was de man die als vertegenwoordiger van het Internationale Rode Kruis toegang had waar niemand anders kon doordringen, en die overal achter de schermen kon zien. Zijn tienjarige kruistocht voor de menselijkheid was een aaneenschakeling van avonturen. In dit boek vertelt hij zijn belevenissen met hun achtergronden. Het is een even boeiend als belangrijk historisch document van onze tijd geworden.

Titel: Van Abessinie tot Hiroshima – Auteur: Dr.Marcel Junod – Uitgever: Succes Den Haag, 1936?

Ontbijt met Haile Selassie – Ethiopische wederwaardigheden (1996)

 

ontbijt-met-haile-selassie

Flaptekst: Ethiopië is even groot als Frankrijk en Spanje samen. Het ligt in Oost-Afrika, iets boven de Evenaar. Het lijkt soms meer op Europa dan op Afrika, maar gok daar vooral nooit op. Toerisme is er nog weinig, al hebben ze er wel een mooie slogan voor: ‘dertien maanden zonneschijn’. Dat is dubbel waar! Niet alleen heerst er een mooi, tropisch klimaat, gematigd door een hoogte van 2000 meter en meer, maar ook heeft Ethiopië een andere kalender dan de rest van de wereld: eentje van dertien maanden.

Het is van een boeiende ingewikkeldheid: de bevolking van 50 miljoen is verdeeld over 76 volken die 286 talen spreken. Bovendien stond de wieg van de mensheid er. Het hominide vrouwtje dat bij ons bekend staat als ‘Lucy’, heet eigenlijk ‘Denqenash’ ( dat is: ‘ je bent een wonder’) want het is een Etiopische, net als de koningin van Saba. Met de zoon die de Bijbelse Solomon terloops bij haar verwekte, begon (zeggen ze) de dynastie die 237 ‘negussen’ later eindigde met Haile Selassie. Hij werd afgezet door Mengistu die van het land een marxistisch-leninistische volksrepubliek maakte en op zijn beurt in 1991 werd verjaagd. Haile Selassie’s stoffelijke resten werden toen teruggevonden in de fundamenten van Mengistu nieuwe pied-a-terre in Addis Abeba. Ethiopië is ook een land van duizenden jaren kunst en cultuur: volop ‘heidens’ en judaisch, islamitisch en christelijk (maar dan van eigenzinnige koptische soort) en meteen al postmodern zonder modern te zijn geweest. Het is kortom – het raarste land van Afrika.

Titel: Ontbijt met Haile Selassie – Subtitel: Ethiopische wederwaardigheden – Auteur: Fred van leeuwen – Uitgever: Hadewijch Antwerpen, 1996 – ISBN: 90 5240 335

Recensie: Ethiopië, Abessinië, het land Punt wordt meermalen in de Bijbel genoemd. Het werd nooit gekoloniseerd (al waren de Portugezen er ruim een eeuw, tot 1633, en de Italianen in deze eeuw vijf rampzalige jaren). In de Middeleeuwen zag men het als een paradijselijk land, onder koning Prester Johan. Ethiopië had, tot 1974, de oudste dynastie ter wereld, die rechtstreeks was afgeleid van Salomo en de Koningin van Scheba. Vandaar dat Haile Selassie de Leeuw van Juda werd genoemd. De geschiedenis en cultuur van het land (76 volkeren, 286 talen) zijn zeer gecompliceerd. Ook al door de mengeling van Christenen (Kopten), Mohammedanen, Joden (de Falasha’s), en animistische gelovigen. De schrijver laat in een met persoonlijke belevenissen gelardeerd verhaal de geschiedenis, geografie, natuur en cultuur, volkeren en individuen volop aan bod komen. Een en ander is ietwat onoverzichtelijk door het ontbreken van een lijst van hoofdstukken of een register. Maar dat klinkt zuur: de schijnbaar willekeurige reis door land en geschiedenis levert een boeiend, verrassend en veelzijdig beeld van dit – nog steeds magische (schrijver zegt: rare) – land op. Het helpt wel als je het een beetje kent. Met zwartwitfoto’s.(Biblion recensie, Jan Rijsterborgh.)

Het Nederlandsche Roode kruis in Ethiopië (1936)

 

roode-kruis

Plannen en voorbereiding – In den zomer van 1935 werd de spanning tusschen Italië en Ethiopië duidelijk, en in den herfst, toen het Ethiopische regenseizoen ten einde liep, begonnen de vijandigheden. Het Nederlandsche Roode Kruis kreeg hiermede, na langen tijd van rust op dit gebied, weer eens een kans, daadwerkelijk hulp te verleenen op het oorlogsveld; het Nederlandsche volk, van oudsher internationaal georiënteerd, gaf op ondubbelzinnige wijze blijk, dat het verlangen was, een aandeel te hebben in de verzachting van de ellende der oorlogsslachtoffers. Aan het statige gebouw op de prinsessegracht der residentie, waar ons nationaal Roode Kruis zetelt, kwamen spoedig vele giften binnen, en zoo kwam het hoofdbestuur van dat lichaam voor de vraag te staan: zal het binnengekomen geld besteed worden voor aankoop en verzending van genees- en verbandmiddelen, of zal de geldelijke steun bijzaak worden, zal als hoofdzaak een gezelschap Nederlanders naar Ethiopië trekken, om in dat verre land de Roodekruisgedachten ook persoonlijk uit te dragen?

Titel: Het Nederlandsche Roode kruis in Ethiopië – Auteur: Dr.Ch.W.F.Winckel en Dr.A.Colaqo Belmonte – Uitgever: Van Kampen Amsterdam, 1936 – ISBN:

Anbessa’s dochter (2016)

 

anbessas-dochter

Flaptekst: Anbessa’s dochter is een kleurrijke roman over mensen aan de onderkant van de samenleving. Hoewel het een schokkend verhaal is, gebaseerd op de waarheid van de hoofdpersonen, is het ook een verhaal over mensen die proberen iets moois van hun leven te maken.

Ethiopië 1991, Lasta, een meisje van veertien, woont in Lalibela, het beroemde stadje met de uit rotsen gehakte kerken. Soldaten van het moorddadige communistische regime zoeken haar vader Anbessa, een onderwijzer, die ze aanzien voor een opstandeling. Hij vlucht. Uit wraak wordt Lasta’s moeder door de soldaten verkracht en vermoord. Een hoge officier biedt Lasta een baantje aan als huismeid in Addis Ababa. Ze wordt uitgebuit. Ze vlucht en komt terecht tussen de duizenden mensen die op straat leven. Soms heeft ze een baantje. Meestal gaat het niet goed met haar, vooral niet als ze in verwachting raakt en de vader van het kind haar in de steek laat. Na jaren besluit ze terug te gaan naar Lalibela.

Recensie: Auteur David van Reen (1969-2015) woonde lange tijd in Kenia en Ethiopië. Deze roman is gedeeltelijk op zijn ervaringen in Ethiopië gebaseerd en speelt zich voornamelijk af in de jaren 1991-1997, tijdens de verschrikkingen van het bewind van Haile Mariam. De hoofdpersoon Lasta is een meisje van veertien en woont in Lalibela. Soldaten zoeken haar vader, omdat ze hem als opstandeling zien. Gedwongen door het geweld van de soldaten vlucht Lasta naar Addis Abeba. Daar werkt ze eerst in de huishouding. Ze wordt zo uitgebuit dat ze vlucht en terechtkomt tussen de mensen die op straat leven. De sfeertekening door de auteur is confronterend, maar laat ook zien hoe Lasta er toch steeds weer in slaagt haar leven inhoud te geven. De ervaringen van David van Reen vinden zijn neerslag in het verhaal dat laat zien hoe duizenden ontheemden tot op de dag van vandaag in Ethiopië moeten leven. Toch proberen ze iets moois van hun leven te maken. Een prachtige roman over het leven van mensen aan de onderkant van de samenleving in de Ethiopische samenleving. De auteur publiceerde eerder de roman ‘Engelen der wrake : roman over Kenia’ en het fotoboek ‘Het land van de verbrande gezichten : leven in Ethiopië’. J. Swaen

Titel: Anbessa’s dochter – Auteur: David van Reen – Uitgever: in de Knipscheer – ISBN: 978 90 6265 930 2

De zon toegemoet (2014)

 

de-zon-tegemoet

Flaptekst: De zon tegemoet bevat een verzameling brieven van zendelingsvrouw Else Grabe-Peters (1903-1936). Ongekunsteld schrijft ze over haar bekering, roeping, voorbereidingstijd op het zendingswerk en het leven op de zendingspost. Hier ontvingen weeskinderen een liefdevol thuis en werden vele gasten verwelkomd, van hooggeplaatste mensen tot mensen aan de onderkant van de samenleving. Het kleine zendingsteam waarvan zij samen met haar man deel uitmaakte, stond aan het begin van de opbloei van een christelijke kerk in Ethiopië. Van de ontwikkeling die destijds in gang is gezet, heeft zij zelf niets mogen meemaken. Toen ze op 32 jarige leeftijd stierf, hadden alle zendelingen het land moeten verlaten en leek het of alles op niets was uitgelopen. Toch was Else er vast van overtuigd dat haar leven deel uitmaakte van een groter plan. Zij plaatst het leven steeds in het perspectief van de eeuwigheid. Haar brieven laten zien hoe deze houding in het dagelijks leven gestalte krijgt. Ze verrassen door de levensvreugde die eruit spreekt. Daardoor confronteren ze ook de hedendaagse lezer met de vraag wat nu echte blijdschap geeft in het leven.

Titel: De zon tegemoet – Auteur: Else Grabe-Peters – Uitgever: de Banier, 2014 – ISBN: 9789033616365

Recensie: Kortgeleden is het manuscript van dit boek ontdekt. Het had zeventig jaar in een kast gelegen, omdat er indertijd geen geld was om het uit te geven. Het bevat het levensverhaal van een Duitse vrouw, Else Peters, dat ze vastlegde in brieven aan haar man en haar ouders. Op 26-jarige leeftijd vertrok ze naar Ethiopië om er samen met haar man als zendelingsechtpaar te werken. De teksten over de jaren die daaraan vooraf gingen, laten zien dat deze vrouw een rotsvast geloof in God had en haar leven consequent plaatste in het perspectief van de eeuwigheid. In Ethiopië werken Else en haar man onder primitieve omstandigheden. Na zes jaar wordt Else ziek en ziet het gezin zich genoodzaakt naar Duitsland terug te keren. Daar overlijdt ze op 32-jarige leeftijd. De oorspronkelijke brieven uit de jaren 1929-1934 zijn vrijwel ongewijzigd opgenomen, waardoor het boek in woord- en begripsgebruik een zekere tijdgebondenheid uitstraalt. Maar vooral komt naar voren hoe het geloof van deze jonge zendelinge zich uit in levensvreugde en echte blijdschap. Geïllustreerd met enkele zwart-witfoto’s. (NBD/Biblion, C.M. Manni)

Dubbele Oogst (2001)

 

dubbele-oogst

Een zakenman vertelt hoe hij het geheim van Dubbele winst ontdekte

Flaptekst: In een klein Veluws dorpje woont een man die relaties heeft over de hele wereld. En dat komt niet door zijn intellect, of door kunstvaardigheid, of rijkdom maar door zijn geloof in God. Dit boek gaat over Gert van Putten. maar het gaat vooral over zijn God, die het onmogelijke mogelijk maakt. Het gaat ook over mensen die deze God leren kennen. En zo groeit er iets, dat meer dan winst is. Dubbele winst, dubbele oogst: echte geestelijke rijkdom. Met een onschatbare waarde voor God en mensen. Else Vlug tekende deze levensgeschiedenis op uit de mond van Gert van Putten.

Titel: Dubbele oogst – Auteur: Else Vlug – Uitgever: Medema, 2001 – ISBN: 90 63533772