Te gast in Ethiopië (2017)

 

ethiopieIn de landenserie TE GAST IN is een nieuwe versie verschenen van Ethiopië.

De landenuitgaven TE GAST IN bevatten artikelen van meerdere auteurs die een speciale band hebben met een land. Zij schrijven op levendige wijze en met kennis van zaken over onderwerpen die hen na aan het hart liggen. Het geeft een opmerkelijk goed inzicht in de levenswijze en omgangsvormen van de bewoners van het land. Bovendien bevat elke uitgave nuttige reistips. Een aanrader voor iedereen die interesse heeft voor verre landen en wil weten wat er achter de schermen gebeurt.

Voor reizigers die avontuurlijk zijn ingesteld en tegen een stootje kunnen is Ethiopie een fantastische bestemming. Ontdek in het noorden de eeuwenoude kerken en kloosters met hun rijkdommen die nauwelijks door de tijd zijn aangetast. Beleef in Gondar het uitbundige Timkat festival. Bezoek een van de vele eilanden in het Tana-meer en zie hoe de Woito kajaks van papyrusriet maken. Maak een wandeltocht door het Simiengebergte en geniet van de formidabele uitzichten en fascinerende gelada bavianen. Verbaas je in het zuidwesten bij de Dorze over hun karakteristieke bijenkorfhutten. Maak in het wonderschone Kafa Biosphere Reserve een wandeling door een woud van van wilde koffiebonen begroeid met baardmossen. Neem na afloop deel aan een koffieceremonie, want het is voor Ethiopiërs de manier om hun gastvrijheid te uiten. En wil je in de ‘laatste wildernis van Afrika’ vrouwen met lipschotels fotograferen? Bereid je dan goed voor, zodat de lange reis naar het zuidoosten meer oplevert dan een paar snapshots.

Titel: Te gast in Ethiopië – Uitgever: Informatie Verre Reizen (www.tegastin.nl)  – Samenstelling en redactie: Ine Andreoli en Kees van Teeffelen – Auteurs: Ine Andreoli, Karin Anema, Ilja Kok, Mieke Kuiters, Piet Hermans, Willem Timmers, Peter Vermaas – ISBN:978-94-6016-066-0 / 5e vernieuwde druk, mei 2017

De zuilen van Axum 2000)

 

zuilen-van-axum

Flaptekst: Op weg naar de zuilen va Axum ontdekt Frank van Rijn al snel dat Ethiopie een mooi land is met mooie marktjes, een mooi klimaat, mooie ruige bergwegen en mooie kinderen die echter op een lelijke manier stenen naar zijn hoofd slingeren, als hij niet snel genoeg voldoet aan hun dwingende eis om geld en pennen uit te delen. Op een lange moeizame klim loopt het, als er in een dorp juist een school uit gaat, nogal uit de hand met de Ethiopische jeugd. Als een alternatieve rattenvanger van Hamelen zwoegt van Rijn voort met horden op pennen en geld beluste ’students’ achter zich aan, maar de rivier uit het sprookje ontbreekt…In deze winterreis door Ethiopië wordt de lezer, bij naar onze maatstaven niet echt winterse temperaturen van 20 a 30°C, meegenomen op een zeventig dagen durende tocht door dit boeiende land. Marktjes met opdringende ‘gidsen’, hotels van twijfelachtige allure, waar de schrijver in zijn argeloosheid zijn intrek neemt, achthonderd jaar oude rotskerken in Lalibela, reuzenvogels bij het Ziwaymeer, een boottochtje naar de oorsprong van de Blauwe Nijl, de beroemde Ethiopische koffieceremonie en het oeroude Axum, waar volgens de legende koningin van Sheba vandaan kwam…Ziehier een kleine greep uit de vele onderwerpen die in dit relaas aan de orde komen. Frank van Rijn beschrijft ze op zijn eigen, nu eens geestige, dan weer ironische, maar soms ook dramatische wijze. Een boek om in een ruk uit te lezen.

Titel: De zuilen van Axum, een winterreis door Ethiopië – Auteur: Frank van Rijn – Uitgever: Elmar 2000 – ISBN: 90389 1080 0

Recensie: Per fiets door Ethiopië? Veel infrastructuur (die te befietsen valt) is er niet. Dat kan natuurlijk en uitdaging zijn. We lezen dan ook veel over de wegen, van asfalt, met (veel) gaten, van steenslag tot steenbrokken, of als rivierbedding. Maar we lezen veel meer over een betrekkelijk nieuw alom aanwezig probleem: stenengooiende kinderen. Nooit gezien in de jaren ’70, maar nu is de rijke westerling een gemakkelijk doelwit als hij niet duidelijk birrs (Ethiopische munt) of Bics (jawel, balpennen) uitdeelt. De schrijver die al veel fietsreizen heeft gemaakt en daarover verschillende boeken heeft geschreven, heeft er veel last van en is niet altijd mild in zijn commentaar. Hij trekt van Addis rechtsom naar Aksoem en Asmara, dan door het Simiengebergte naar Gondar, en via Addis naar het zuiden te gaan: woestenij, bergen, savannes. Maar of we nu als lezer zoveel wijzer worden over het land, de bezochte roemruchte plaatsen, of de wonderlijke geschiedenis, tot op de dag van vandaag? Nee, het gaat vooral over gedachten over van alles en nog wat, over tijdelijke metgezellen, visum, e.d. Met zwart-wit- en kleurenfoto’s, kleine druk.(Biblion recensie, J. Rijsterborgh)

Ethiopië (2004)

 

ethiopie-jos-van-beurden

Landenreeks is her resultaat van samenwerking tussen het Koninklijk Instituut voor de Tropen, Novib en 11.11.11.

Landenreeks: Ethiopië – Mensen . Politiek . Economie . Cultuur . Milieu

Titel: Ethiopië – Auteur: Jos van Beurden – Uitgever: Koninklijk Instituut voor de Tropen Den Haag, 2004 – ISBN: 90 6832 414 4

Recensie: Omdat Ethiopië een andere kalender hanteert, vierde het pas onlangs de millenniumwisseling. In dit kader verscheen dit bijzonder fraai uitgevoerde, groot formaat fotoboek. De kleurenfotografie is van zeer hoge kwaliteit en stijgt door zijn oog voor detaillering uit boven vergelijkbare boeken. De inhoud is breed van opzet en behandelt in een prettig leesbare stijl in korte teksten natuur en geografie, geschiedenis, de drie religies (christendom, islam, natuurgodsdiensten), de diversiteit van de volkeren, middelen van bestaan, natuurgenezers, pelgrimages, oude tradities, en toekomstperspectieven. Een aantrekkelijke vondst van de auteur zijn de interviews met vele mensen, waardoor de problemen en de mogelijkheden van dit land een persoonlijk gezicht krijgen. De teksten zijn informatief en sober, en getuigen van veel deskundigheid. (Harrie M. Leyten)

Dwars door Abbessinie (1935)

 

dwars-door-abbesinie

Baron Binnert Van Harinxma thoe Slooten en bioloog Gerrit Brouwer kregen op 2 november 1930 de unieke kans om de kroning van keizer Haile Selassie in Ethiopië bij te wonen.

De twee Nederlanders vertrokken in oktober 1930 naar Ethiopië om de dierenwereld te bestuderen, maar eerst wachtte hen een week vol feestelijkheden in de hoofdstad Addis Abeba. Ze maakten daar de kroning mee van Haile Selassie, die in 1892 werd geboren als Tafari Makonnen en later naamgever werd van de Rastafaribeweging. Van Harinxma en Brouwer zaten samen met de Nederlandse minister Van Haersma de With op de eerste rang.

Baron Binnert van Harinxma thoe Slooten was diplomaat en had een avontuurlijke inslag. Na een eerdere expeditie naar Centraal-Azië werd Ethiopië zijn tweede reisbestemming. Hij vroeg bioloog Gerrit Brouwer mee omdat vooral de dierenwereld van het Afrikaanse land zijn belangstelling had. De expeditie werd voor hen beiden de reis van hun leven. Van Harinxma schreef na terugkomst het boek ‘Dwars door Abessinië’, Brouwer maakte honderden foto’s en hield een dagboek bij.

Titel: Dwars door Abbessinie – Auteur: B.Ph. van Harinxma thoe Slooten – Uitgever: Bigot en van Rossum, Amsterdam

De reis van mijn leven (2013)

 

de-reis-van-mijn-leven

Flaptekst: In een fourwheeldrive, tent op het dak, trokken Lex Harding en zijn zoons Rein en Rick dwars door donker Afrika, van Noord naar Zuid. Ze doorkruisten 14 landen en reden 20.287 km.

Over deze roadtrip schreef Lex Harding een uniek en persoonlijk boek. Hierin beschrijft hij zijn bijzondere belevenissen in een immens continent dat corruptie, armoede, wreedheid en verdriet even makkelijk blootgeeft als cultuur, schoonheid, geur en kleur. Lex Hardings boek is daarnaast een opmerkelijk reisverslag van een vader die voor het eerst langdurig met zijn zonen optrekt, met vele, vaak humoristische details, maar ook treffende filosofische gedachten. Voor Lex harding was het de reis van zijn leven.

Titel: De reis van mijn leven – Auteur: Lex Harding – Uitgever: Just Publishers, 2013 – ISBN: 97890 8975 2406

Recensie: Reisverslag in woord en beeld van een vier maanden durende autotocht van Egypte naar de zuidpunt van Afrika. De reizigers zijn de bekende ex-diskjockey van Radio Veronica Lex Harding en zijn twee zonen. Hun route voert vanuit Alexandrië (Egypte) naar Soedan, Ethiopië, Kenia, Oeganda, Rwanda, Tanzania, Malawi, Zambia, Botswana, Namibie en Zuid-Afrika. Na inleidingen over zijn vroegere reislust en keuze voor Afrika beschrijft de auteur elk land in een apart hoofdstuk. Daarin vooral aandacht voor ongemakken met hotels, visa en geldwisselaars en korte beschrijvingen van toeristische highlights. Echte contacten met Afrikanen zijn er nauwelijks. De tekst is dagboekachtig, vlot, maar clichématig en soms neerbuigend. De ex-diskjockey is hoofdauteur, een zoon verzorgt de losse teksten over sportieve activiteiten. Tussen de tekst drie katernen met vakantiefoto’s, voornamelijk van de reizigers zelf. Korte bronverantwoording. Een snel geschreven, oppervlakkige reisbeschrijving van een onvergetelijke tocht van een bekende Nederlandse vader met zijn twee volwassenen zonen. (Frits Baarda)

Op de tractor naar de Zuidpool (2007)

 

op-de-tractor-naar-de-zuidpool

Flaptekst: Dromen moet je doen! Een openhartig verhaal over een reis die nooit eerder is gemaakt. Tijdens haar studie aan de theaterschool in Amsterdam besluit Manon Ossevoort (1976) een theatervoorstelling te maken over het realiseren van dromen. De voorstelling het begin van een reis naar ‘het einde van de wereld’: de Zuidpool. Op een tractor, symbool van kracht, humor en doorzettingsvermogen, vertrekt Manon vanaf het Oerolfestival op Terschelling voor een tocht door (voormalige) oorlogsgebieden, door de woestijn, door verlaten streken, door rijke steden en door sloppenwijken. Ze vraagt aandacht voor de mensen die ze ontmoet en voor hun verhalen. ‘Op de tractor naar de Zuidpool’ ontstijgt het reisverslag. Het is een intiem en opbeurend boek over bewustwording en zelfkennis. Over waar mensen de moed vandaan halen om ondanks tegenslagen door te gaan en om te blijven zeggen: ‘Wat is de wereld toch mooi!’

Titel: Op een tractor naar de Zuidpool – Auteur: Manon Ossevoort – Uitgever: De geus, 2007 – ISBN: 978 90 445 0859 8

Recensie: De Twentse Manon Ossevoort (1976) studeerde theater in Amsterdam en maakte verschillende voorstellingen over het realiseren van dromen. Daarbij nam haar eigen droom om met een tractor naar de Zuidpool te gaan reizen vastere vorm aan en na een jarenlange voorbereiding, een proefrit naar Parijs en het werven van sponsors startte ze met de trekker vanaf Oerol, het festival op Terschelling. In deze ruim geïllustreerde uitgave doet ze verslag van het verloop van haar tocht, de obstakels en tegenslagen maar vooral de bijzondere ontmoetingen met mensen. Ze benadrukt het positieve. In kleurenkaternen zijn zo’n honderd foto’s opgenomen van de tocht. Het einde van het boek is niet het einde van de reis: het verhaal stopt in Noord-Oeganda. Voor het verdere verloop moet de lezer wachten op een volgend deel: wel kan de lezer alvast meer verder lezen op http://www.tractortractor.org waar een weblog te vinden is. Een inspirerend verslag van een bevlogen vrouw.(Redactie/AD)

Het gulle continent (1997)

 

het-gulle-continent

Flaptekst: ‘ Er is iets mis als datgene wat fascinerend is niet langer fascinerend lijkt.’ Ik raak niet gefascineerd door Lodwar, waar het nooit regent, terwijl je elke namiddag, op luttele kilometers van de stad, hele badkuipen uit de hemel ziet plenzen; de goudzoekers worden uit hun tenten gespoeld en de lokale rivier zwelt aan alsof de zondvloed is aangebroken. Niemand stelt daar vragen bij – dat is nu eenmaal altijd zo geweest. Ik wordt niet gefascineerd door de vrouwen die hun onderlip hebben doorboord om er een zwaar sieraad door te trekken, en die me korven proberen aan te praten of hun illegaal vergaarde houtskool. Ik weet niet waar te kijken. Ik wordt niet echt gefascineerd dor de asfaltweg die exact eindigt op de plaats waar de minister woont, geen ene meter verder, al is de elektriciteit – om geen verdenking te wekken, wordt me gezegd – nog enkele kilometers aanwezig.’

Er bestaat alleen nog maar clichés over Afrika, en er is een volstrekt originele reiziger als Rudi Rotthier voor nodig om ons een beeld te schetsen van een continent dat er misschien toch wel beter voor staat dan wij denken.

Titel: Het gulle continent, een reis door Oost-Afrika – Auteur: Rudi Rotthier – Uitgever: Atlas Amsterdam, 1997 ISBN: 90 254 2112 1

Recensie: Deze verhalenbundel bevat vier columns die eerder verschenen in ‘De Morgen.’ De verhalen zijn geschreven naar aanleiding van ervaringen die werden opgedaan tijdens een reis door Oost Afrika. Met gevoel voor humor en al relativerend krijgen we vooral een beeld van de gewone mensen en de dingen die hen bezighouden. Op een verrassende en creatieve manier geeft de auteur blijk van zijn engagement wanneer hij kritische noten zet bij gebeurtenissen die zich onderweg voordoen. Al met al is het een leerzame kennismaking met een immer fascinerend continent. Hoewel hij tijdens de reis liever geen sporen zou na laten, is dit boek toch een onuitwisbaar spoor. Eerder verschenen van deze auteur: Het recht op dwaling, en Kinderen van de krokodil (resp. a.i. 94-28-272-2 en a.i. 95-48-185-0). Een verzorgde uitgave die zeker een aanwinst is binnen een gevoelige categorie; Europeanen over Afrika. De auteur maakt een integere indruk door zichzelf nadrukkelijk niet op de voorgrond te willen plaatsen. Bovendien geeft hij blijk van liefde voor en kennis van dit continent. ‘Het gulle continent’ is zowel interessant voor leken als voor hen die beroepsmatig in Afrika zijn geïnteresseerd.(Biblion recensie, S.M.J. Angenent.)

Op avontuur in Abessinie (1952?)

 

op-avontuur-in-abbes

We leren het geheimzinnige keizerrijk van de Negus van heel dichtbij kennen. We gaan jagen op allerlei dieren, waarvan we het bestaan nauwelijks kennen. We steken over naar een vogeleiland. We bezoeken dorpen, waar de bewoners in zeer primitieve omstandigheden leven. En als we het boek uit hebben is het alsof we werkelijk in Abessinië zijn geweest.

Titel: Op avontuur in Abessinie – Auteur: Helmut Knorr – Uitgever: Bosch&Keuning Baarn, 1952?)

De weg naar het Avondland (2011)

 

de-weg-naar-het-avondland

Flaptekst: Eeuwenlang waande Europa zich superieur. In het verlichte Avondland, zo vonden we, had de menselijke beschaving haar toppunt bereikt. Maar vandaag lijkt het zelfvertrouwen te wankelen, en ook in de rest van de wereld liggen westerse waarden en idealen onder vuur. Welke aantrekkingskracht gaat er nog uit naar het oude continent? Op zoek naar een antwoord maakte Jan Leyers een lange reis van Ethiopië naar Europa, van het land waar het menselijke avontuur begon naar de plek waar hijzelf vandaag woont.

De weg naar het Avondland is het indringende en meeslepende verslag van een tocht door woestijnen en miljoenensteden, door arme en rijke landen, door democratieën en dictaturen. Jan Leyers beschrijft hoe mensen langs de route naar hun verre neven uit Europa kijken, waar ze het Westen om benijden en welke westerse verworvenheden ze liever aan zich voorbij zien gaan. Tegelijk ontdekt hij wat wijzelf zijn kwijtgespeeld op onze lange weg naar het Avondland.

Titel: De weg naar het Avondland, een reis van Ethiopië naar Europa – Auteur: Jan Leyers – Uitgever: van Halewyck 2011 – ISBN:978 94 6131 001 9

Recensie: Aangename aanvulling op de gelijknamige documentairereeks van Canvas en VPRO, die op zoek gaat naar de oorsprong van de mensheid. Het verhaal start in het natuurhistorisch museum in Addis Abeba, waar het stoffelijk overschot van de oudste vrouw ter wereld ligt. Hoewel we allemaal van haar afstammen, zijn we door omzwervingen van elkaar afgedwaald, en het is net die afstand die de auteur wenst te begrijpen. Wat kunnen die vreemde culturen ons bijbrengen? Een grondige dosis zelfreflectie is nodig. De reis leidt ons van Ethiopië naar Egypte, Israël, Turkije, Rusland en Oost-Europa, en uiteindelijk naar België. Interviews met de lokale bevolking tonen mogelijke voedingbodems aan voor latere hervormingen, maar geven tegelijkertijd een pessimistisch beeld van de toekomst. In elk land merken we een markant verschil tussen het jeugdig enthousiasme en de oude garde. De auteur vreest dat het Westen een stervende beschaving is door een gebrek aan zelfreflectie. Zijn reportage is een oproep tot zelfreflectie en leren van anderen. Een vlot geschreven boek, verlucht met kaartjes en mooie reisfoto’s in kleur. (Redactie Vlabin-VBC)

Wat hebben we weer genoten (2012)

 

wat-hebben-we-weer-genoten

Flaptekst: Wat hebben we weer genoten is een verslag van een tocht door de Hoorn van Afrika, Reizend per boot, bus en pick-up truck door Sudan, Ethiopië, Somalieland Djibouti en Eritrea ontmoet Vloemans enkele spelende ramptoeristen, Ethiopische intellectuelen en vraagt hij zich af waarom schrijvers als Evelyn Waugh en Gustave Flaubert door deze streken aangetrokken werden.

Wat hebben we weer genoten is een persoonlijke impressie, maar analyseert ook de romantiek van reisgidsen en de universele verlangens van de reiziger. Het is een boek voor iedere lezer die zich niet wil laten leiden door de highlights uit de Lonely Planet en die, onderweg of thuis op de bank, de pijnlijke dilemma’s van reizen onder ogen wil zien.

Titel: Wat hebben we weer genoten – Auteur: Pepijn Vloemans – Uitgever: Em. Querido’s Uitgeverij BV, 2012 – ISBN:978 90 214 4260 0

Recensie: Over ‘Wat hebben we weer genoten’ denk je qua titel dat het om een doorsnee reisverhaal gaat. Maar nee, het is eerder een onderkoeld relaas van wat reizen met een vaag doel, zonder voorbereiding, teweegbrengt. Vloeimans blijkt een meester in het vertellen over eigen gevoelens die hij paart aan reizigers die hem voorgingen. Hij doet dat met een gevoel voor humor die verrast: van ironisch tot cynisch. Zijn boek is een vertelling van de wens om naar Sudan te reizen en heel weinig van het land of de bevolking te weten. Zijn relaas kluistert je; het is typisch zo’n boek dat je in een ruk uitleest. Zeker voor rugzakreizigers die massatoerisme willen mijden, is dit boek een belevenis. Citaat: ‘Georganiseerd reizen is georganiseerde verveling’ of, in de voetsporen van Thesinger, ‘reizen is zelfkastijding’. En ‘reizen is een aardige ontsnapping aan de logica van comfort’. ‘Wat hebben we weer genoten’ is daardoor alleen al een absolute aanrader. Met getekende kaartjes in zwart-wit. (Drs. F.A.M. Welman)

Ethiopië, Betam konjo (2018)

 

Betam-Konjo

Flaptekst: Na 33 jaar zet de auteur samen met haar man en vrienden weer voet op Ethiopische bodem. Ze reizen door het noorden en het zuiden van het veelzijdige land. Er wordt opnieuw kennis gemaakt met ‘Het land van de verbrande gezichten’.

In het noorden varen ze op het Tanameer en bezoeken het eiland Zeghe, ze bewonderen de Tis Isat, lopen rond in de Koningsstad in Gondar en zijn onder de indruk van de serafijnenkopjes in de Debre Birhan Selassie kerk, nemen een kijkje bij de Falasha’s en spotten de Gelada-baboon, de Walia ibex en de Simien fox in het Simien National Park. In Aksum wordt het Stèleveld, de Maryam Tsyson kathedraal en meer bekende en onbekende bezienswaardigheden bekeken. Het Debre Damo klooster wordt aangedaan; de rots kerken in Tigré bekeken en ze begeven zich in de mysterieuze sfeer van het ‘achtste wereldwonder’ in Lalibela. In het zuiden is het genieten op en om de meren met de prachtige vogels, krokodillen en Nijlpaarden. Daarnaast worden verschillende bevolkingsgroepen en stammen zoals: Rastafari, Sidama, Borana, Konso, Hamar, Banna, Mursi, Dorze enzovoort met een bezoekje vereerd. Ook worden herinneringen opgehaald; zij bezoeken de  Metahara Sugar Factory en omgeving waaronder het Awash National Park en maken opnieuw kennis met de bevolkingsgroep Afar.

Betam Konjo is de herziene druk van het eerder verschenen boek Konjo Nö! Het verhaal is aangepast en uitgebreid en de info is vernieuwd en geactualiseerd. Betam Konjo is een boek voor reizigers die graag lezen en voor lezers die graag reizen maar ook voor lezers die meer willen weten over het oeroude land Ethiopië. Het is een compleet geheel en bevat: een interessant en boeiend reisverhaal, uitgediepte thema’s, achterliggende geschiedenis en legenden, beschrijvingen van volkeren, weetjes, praktische informatie en tips.

Titel: Ethiopië Betam konjo – Auteur: Ine Andreoli – Uitgever: Mosae Mondo Maastricht, 2016 – ISBN: 978 90 8666 392 7

Recensie: De auteur die van 1967-1970 vanwege haar mans werk in Ethiopië woonde, bleef altijd verlangen naar Ethiopië, maar bezoekt het land pas weer begin 21ste eeuw. Haar latere belevenissen tekent zij op in het boek ‘Konjo Nö! Ethiopië, een belevenis’ (2004). Inmiddels is dit boek herzien en kan de lezer genieten van een herziene versie ‘Betam konjo’ (=’heel mooi’): het verhaal is uitgebreid en aangepast en de informatie geactualiseerd. De auteur neemt je in haar reisverslag mee naar diverse steden, dorpen, nationale parken, culturele pracht en gastvriendelijkheid en bezoekt ook nog haar vroegere woonomgeving. En passant krijgt de lezer veel interessante informatie over de bonte mengeling van volkeren, de natuurpracht, gewoontes, gebruiken en geloof. Ongeveer dertig kleurenfoto’s, een kaart en bijna vijftig pagina’s met wetenswaardigheden, tips en praktische informatie completeren dit boek. De auteur schreef talloze boeken, waaronder diverse boeken over Ethiopië. Een prettig leesbaar reisverslag, informatief en interessant voor degenen die het willen bezoeken of die in het land geïnteresseerd zijn, maar zeker ook voor degenen die al in Ethiopië geweest zijn. (NBD/Biblion – Babette Hagedoren)