Dappere Jongen (2018)

 

Dappere JongenFlaptekst: Dappere jongen is het tweede boek van Astrid Lammers. Na Nieuwe bloem schrijft zij over een volgende zoektocht met haar gezin, dat bestaat uit drie dochters uit eigen buik en een zoon uit Ethiopië. Nu Noah weet wie zijn moeder is, is hij ook nieuwsgierig naar zijn vader. Op een dag durft hij zijn moeder te vragen of ze ook naar hem op zoek kunnen gaan.
Astrid kan natuurlijk niet anders dan daar gehoor aan geven.
Het gezin maakt weer een rootsreis naar dit prachtige land en krijgt er nog meer familie bij.

Astrid vertelt eerlijk over de uitdagingen die bij haar jongste kind horen en over de weg naar hulp. Want het leven van haar vriendje is soms best ingewikkeld en Noah zit dan ook af en toe flink in de knel. Gelukkig hoeven ze het niet alleen te doen. Haar motto is niet voor niets: “It takes a village to raise
a child.’

Titel: Dappere jongen – Auteur: Astrid Lammers – Uitgever: Irene – ISBN: 9789492998002

Recensie: Het tweede boek van deze auteur (na ‘Nieuwe bloem’, 2016)*, ditmaal over de zoektocht in Ethiopië naar de vader van haar zoon. Met in het begin dagboekfragmentjes uit het eerste boek. Zo is dit boek heel goed te volgen zonder het eerste gelezen te hebben. Opnieuw gaat het gezin: moeder – door scheiding nu zonder vader – met drie dochters en zoon, naar Ethiopië. Zij vinden hem, ontmoeten ook de Ethiopische moeder die intussen een dochtertje heeft. Leuk, een klein zusje. Naast veel interesse voor de cultuur is die er ook voor flora en fauna. Als blijkt dat door het hechtingsproces nog sprake is van spanningen, zoekt Astrid deskundige steun en komt bij een neuropsycholoog; ze krijgt erkenning en hulp: haar zoon krijgt training en zij ‘tips and tools’. Fijn is het als het dan ook nog goed klikt tussen haar nieuwe vriend en haar zoon. Informatief, openhartig en ontroerend. Het boek geeft niet alleen veel informatie over de situatie in Ethiopië, maar ook over adoptie. Uiterst actueel. Met een korte woordenlijst van het Amhaars. Voor adoptieouders en diegenen die overwegen een kind te adopteren. (Drs. Sytske Breunesse)

Bijzonder Konjo (2018)

 

bijzonder konjoFlaptekst: Ervaringen van een moeder rondom de adoptie van haar zoon en het op afstand adopteren van zijn zusjes in Ethiopie. Als blijkt dat bij een tweede adoptie van een dochter geen familiegegevens bekend zijn, lukt het niet om deze tijdens de reizen door Ethiopie alsnog te vinden. Na verhalen over mistanden rondom adoptie komt de wens te weten of de adoptie juist verlopen is, steeds sterker naar boven. Alleen de biologische moeder kan hier antwoord op geven. Vrienden en familie in Ethiopie zoeken mee….

Titel: Bijzonder Konjo – Auteur: Marja Knegt – Uitgever: Lecturium – ISBN: 9789048443772

Recensie: Als het voor Marja en haar man, Joost, duidelijk wordt dat een kindje krijgen lastig gaat worden, weet Marja dat ze graag wil adopteren. Ondanks dat Joost nog twijfelt, gaan ze het adoptieproces in om zich te oriënteren en al snel wordt hun duidelijk: dit is wat ze willen. Na een lang traject worden ze ouders van een zoon: Tareke, uit Ethiopië. Alles gaat boven verwachting goed en Marja en Joost willen graag een tweede kindje. Dit keer wordt het een meisje: Yesni. Ook met Yesni gaat eigenlijk alles goed. Dan besluiten Marja en Joost ook nog de zusjes van Tareke te adopteren, maar dan wel in een wat andere vorm, want deze twee meisjes adopteren ze op afstand, wat wil zeggen dat ze in Ethiopië blijven. Over alles wat rondom de adopties speelt, gaat dit boek. Het is een persoonlijk verslag van de auteur en geeft een inkijkje in het adoptieproces en het leven van adoptieouders. Dat alles uit eerste hand wordt verteld, maakt het interessant, ook al is het verhaal op zich soms wat langdradig. Dit boek – met enkele kleurenfoto’s van het dagelijks leven in Ethiopië – kan een hulpmiddel zijn voor allen die te maken hebben met adoptie. De auteur (1964) heeft een opleiding in het jeugdwelzijnswerk gevolgd en werkt nu als ontwikkelingsbegeleidster. (D.E. Heerens)

Nieuwe bloem (2016)

 

de-nieuwe-bloem

Flaptekst: Langzaam lopen we zijn kant op. Zijn ogen staan groot en hij heeft een heel afwachtende, bijna angstige blik in zijn ogen. Hij weet het. Ik zie aan zijn ogen dat hij weet wat er gaande is. Hij kijkt alleen maar. De leidster laat hem de bloemen geven door met haar hand zijn hand met de bloemen naar mij te bewegen. ‘Mama’ zegt ze. Ik duw mijn tranen weg door met mijn ogen te knipperen. Ik lach naar hem en raak hem heel voorzichtig even aan. Wat is hij lief. Wat is hij schattig. Ik geef hem de tijd, die hij nog nodig heeft.
Met drie meisjes lijkt het gezin van Astrid compleet, maar in haar hart en in haar hoofd is nog ruimte voor een vierde kindje en ze heeft altijd al willen adopteren. Hij heet Noah en ze halen hem met z’n allen op in zijn geboorteland Ethiopië. Er is hun verteld dat Noah ouders zijn overleden, maar vreemd genoeg krijgen ze geen graf te zien en geen details te horen over het overlijden. Op een avond ziet Astrid een Brandpunt-reportage over een adoptie uit Ethiopië en schrikt enorm. Documentairemaker Aart Zeeman vertelt onder andere over een vrouw die letterlijk gek is geworden omdat haar zoontje, die ze tijdelijk bij familie moest onderbrengen, zonder dat ze ervan wist is geadopteerd naar Nederland. Astrid wil weten of de adoptieprocedure van haar zoon zuiver is gegaan en uit liefde voor haar kind vecht ze om de waarheid boven tafel te krijgen. In haar boek vertelt ze het waargebeurde verhaal van de adoptie, de zoektocht naar Noahs moeder en de turbulente periodes die ze in haar leven kent. Ze sluiten Noah in hun hart en gaan samen de moeizame weg van hechting.

Titel: Nieuwe bloem – Auteur: Astrid Lammers – Uitgever: Elikser Leeuwarden, 2016 – ISBN: 978 90 8954 883 2

Recensie: Het waargebeurde verhaal over de adoptie van een zoon uit Ethiopië door een Nederlands gezin. Astrid, een moeder die na drie eigen dochters een zoon uit Ethiopië heeft geadopteerd, ziet in een Brandpunt-reportage een wanhopige moeder uit Ethiopië die haar zoon mist omdat haar zus hem heeft laten adopteren. De Ethiopische moeder van die jongen zou aan aids zijn overleden. Zou zij de Nederlandse moeder zijn van die bewuste jongen? Tijdens een bezoek aan Ethiopië met de hele familie, blijkt dat de moeder van de jongen nog leeft, dus niet aan aids is overleden. Moeder en zoon zien elkaar weer. Prachtig geschreven, indrukwekkend, realistisch verhaal. Niet alleen aan de familierelaties, de adoptieprocedure, ook aan de cultuur, de gewoonten en gebruiken van het land wordt veel aandacht besteed. Informatief, ontroerend en betrokken. Met name voor adoptieouders en familieleden; voor diegenen die erover denken een kind te adopteren; voor Ethiopiërs in Nederland en hun familie, en diegenen die met hen te maken hebben. (Drs. Sytske Breunesse)

Het wachthuis (2008)

 


het-wachrhuis

Flaptekst: De hoogzwangere Konjit sleept zich voort door Addis Abeba op zoek naar een beschutte plek voor het baren van haar kind. Als op straat de vliezen breken, neemt een onbekende marktvrouw haar mee naar huis om zo hulp te bieden bij de geboorte van een zoon. Enkele dagen later wordt de jongen te vondeling gelegd langs het pad naar de kerk.

Het Nederlandse echtpaar Mara en Eli wacht op een adoptiekind uit Afrika. Eindelijk komt er een voorstel van een dochter maar het wachten duurt nog lang. De rechtelijke papieren blijven uit omdat gedurende de zomer de Ethiopische rechtbanken gesloten zijn. Op een ochtend komt Mara na een slechte nacht beneden en treft haar man aan met de hoorn van de telefoon in zijn hand.

Titel: Het Wachthuis – Auteur: Inge Nicole Bak – Uitgever: In de Knipscheer, 2008 – ISBN: 9789062656271 (Roman)

Recensie: In Ethiopië wordt in ellendige omstandigheden een jongetje, Kokeb, geboren. Zijn doodzieke moeder sterft, hij wordt te vondeling gelegd en belandt in een kinderopvanghuis. In Nederland hebben Mara en Eli, na enkele miskramen, jaren op een adoptiekind gewacht. Nadat ze de hoop al hebben opgegeven – het beloofde meisje sterft – wordt het jongetje Kokeb hun beloofd. Mara beleeft een en ander zeer spiritueel; ze ‘ziet’ en ‘voelt’o.a. het dode meisje, Tsehai. Ze vindt gehoor bij Winfred, de Surinaamse tandarts voor wie ze werkt, en diens ‘heldervoelende’ tante: ze halen Kokeb uit Ethiopië en beginnen aan een ongewis avontuur met het beschadigde kind en de hapering in hun eigen relatie. Een aangrijpend verhaal? Ja – maar wat is er met de taal waarin dat verteld wordt? Al de zijsprongen en spinsels passen niet naadloos in het geheel en storen het leesproces nogal. Niet voor lezers die een recht toe recht aan verhaal zoeken, maar wel voor wie gevoelig is voor spiritualiteit. Normale druk (NBD\Biblion – C.M.Quist)