Tanameer en zijn eilandjes

Eiland Debre Maryam: Debre Maryamkerk

debre

Vanuit Bahir Dar ligt de kerk vlakbij de oostoever. Volgens de legende zou het water voor de voeten van Abuna Thadewos zich hebben teruggetrokken zodat hij het eiland veilig kon bereiken. Hij bouwde de kerk in de eerste helft van de 13de eeuw. 

debre2

In de tweede helft van de 19de eeuw gaf  Tewodros II de opdracht om de kerk te verbouwen.

Er zijn nog vele oudheden te bewonderen zoals: een handgeschreven evangelie uit de 14de eeuw, klokken, kruisen en vele schilderingen.

Tanameer en zijn eilandjes

Eiland Zeghe: Ura Kidane Mehretkerk

z3

Na een klein uurtje varen en 10 minuten lopen via een bospad omgeven door wilde koffiestruiken en onder ‘begeleiding’ van vele kinderen staan we voor de poort. De kerk dateert uit de 16e eeuw. Het klooster werd in de 14e eeuw gesticht door Betre Mariyam.

De kerk heeft prachtige schilderingen veelal verborgen achter gordijnen/doeken of houten luiken. Op het terrein is ook een klein museum waar kronen, prachtige, geborduurde gewaden, kruisen en Bijbels te bewonderen zijn. Deze kostbaarheden worden bewaakt door mannen met Kalashnikovs.

Het Tanameer en zijn eilandjes

Eiland Narga: Narga Selassiekerk

 

Onze boot legt aan op het eilandje Narga, ten zuidwesten van het eiland Dek. We lopen via een smal pad naar de Narga Selassiekerk.  De naam van de kerk betekent ‘Rustplaats van de Drie-eenheid’.

narga3

Volgens de legende heeft koningin Mentwab de plek uitgekozen waar de kerk is gebouwd. Tijdens een reis nam ze even rust; zittend tegen een boom viel ze in slaap. Ze kreeg in haar droom de opdracht van God om op deze plek een kerk te bouwen. Toen ze wakker werd, riep ze: ‘Narga’ (laten wij bouwen). Zij liet alle bouwmaterialen vanuit Gondar hier naartoe brengen. Het verhaal gaat verder dat de deur van de kerk gemaakt is van de boom waartegen de koningin in slaap viel.

 

De vele prachtige schilderingen die de kerk rijk is, zitten verborgen achter houten luiken of kleurrijke lappen stof.

Het Tanameer en zijn eilandjes

Eiland Kebran: Kebran Gabrielkerk

 

De boot meert af aan de steiger van het eiland Kebran; een van de zevenendertig eilandjes in het Tana-meer. De mannen gaan de Kebran-Gabrielkerk bezoeken. Ik ben niet welkom, de kerk is niet toegankelijk voor vrouwen.

De mannen lopen een minuut of tien door een dichtbegroeid bos. Eenmaal bij de kerk die gewijd is aan Gabriel, maken ze een praatje met enkele monniken en krijgen ze een stukje brood dat net gebakken is. De kerk wordt bekeken en ze mogen een blik werpen op alle kostbare dingen die de kerk rijk is

Volgens de legende is de kerk gesticht door Abuna Za Johannes uit Shoa: Op een dag toen hij uit Gondar kwam werd hij door de duisternis overvallen. Een arme visser bood hem onderdak in zijn hut. Toen de heilige de hut binnenliep, voltrok zich een wonder; langzaam vulde de hut zich met voedsel en de lege netten zaten ineens vol vis. De volgende dag wilde de heilige het eiland aan de overkant bezoeken. Ze vertrokken in een papyrusboot. Halverwege stapte de heilige, tot verbijstering van de anderen, de boot uit en vloog over het water naar het eiland. De eilandbewoners kwamen hem tegemoet en vertelden dat er op het eiland een wrede slangen-God woonde aan wie zij mensen moesten offeren. ‘Jesus Christus, is jullie God’ zei Abuna Za Johannes. ‘Hoe kunnen wij dat nu weten’ zeiden de bewoners. ‘Geef ons een bewijs dat Jezus onze God is’. De heilige doodde het monster door het met zijn handkruis aan te raken. Daarna liet hij op het eiland een kerk voor de mannen bouwen, later bouwde hij een kerk voor vrouwen op een naast gelegen eiland.