(9)Verhalen en foto’s (1967/1970)

Lou met collega in de watertoren

Lou kwam tijdens zijn werk naar huis om zijn zwembroek aan te trekken. Een vreemde zaak, wat was er aan de hand? Er bleek iets met de watertoren te zijn! De watertoren was een van de belangrijkste voorzieningen op de onderneming. Naast het gewone drinkwater was er ook een extra voorziening voor ‘kinderwater’ er zat namelijk van nature veel fluor in het drinkwater en dat kan op den duur schadelijk zijn voor de gezondheid. Fluor bindt zich namelijk in het lichaam aan de kalk die in de beenderen en tanden zit zodat die heel hard en bros worden. Vooral bij opgroeiende kinderen waar botten en tanden nog groeien, krijgt het teveel aan fluor een kans. Meestal zie je dit het eerste aan de gele en bruine vlekken die op het definitieve gebit verschijnen. Om dit dus te voorkomen was er speciaal water dat door zwangere vrouwen en kinderen gebruikt werd. Er waren een paar kranen op de onderneming waaruit we dit water konden tappen.

Eigenlijk hadden we drie verschillende soorten water. Het water uit de kraan voor dagelijks gebruik en het kinderwater, daarbij kwam nog het water dat we gebruikten voor de tuin. Het laatste kwam rechtstreeks uit de Awash rivier. Watertoren,

Maar waarom kwam Lou thuis om zijn zwembroek aan te trekken? Er was iets mis met de vlotterindicatie van de watertoren. Deze gaf geen goede indicatie. Hij gaf aan dat hij leeg was terwijl er genoeg water in zat, dus daar moest wat aan gedaan worden. Het werd operatie:  ‘watertoren zwemmen’ om de vlotter te repareren. Het gebeurd natuurlijk niet iedere dag dat je man in de watertoren gaat rondzwemmen. Vanuit ons huis kon je de toren zien. Ik heb de verrekijker gepakt en zittend in het raamkozijn heb ik geprobeerd de operatie te volgen. Het geheel was niet zonder gevaar want in de toren kunnen zich dampen verzamelen die je in ademnood kunnen brengen. Vanwege de veiligheid waren ze met zijn tweeën. Het was toch wel even spannend, ik zag hem de watertoren beklimmen waarna hij erin verdween en ik het niet meer kon volgen. Maar na enige tijd klom hij gelukkig er weer heelhuids uit. Die dag heeft de onderneming water gedronken met een Andreoli smaakje eraan. Maar indicator gaf weer goed aan!

(Fragment uit: ‘Het land van de verbrande gezichten – Ethiopië, een belevenis)

 

3 reacties op “(9)Verhalen en foto’s (1967/1970)

  1. Herman, Ik kan me jou niet herinneren, laat eens weten welke functie je toentertijd had en van wanneer tot wanneer ben je op de onderneming werkzaam bent geweest. Je komt namelijk niet voor in de officiele lijst van mensen die wij hebben

    Like

  2. Ik heb nog meer over Metahara gelezen. Ook ik ben eens zwarte piet geweest en de verbazing van de Ethiopiërs kan ik me nog heel goed herinneren.

    De spoorlijn liep niet alleen tot aan de fabriek, maar de lijn liep langs de verpakkingsafdeling in de fabriek. Ik heb diverse onderdelen voor de bouw achter de fabriek afgeladen. Ik had ook een conflict met de officier van de douane die bij de fabriek een kantoor had. Want ik had onderdelen afgeladen die volgens hem nog niet waren ingeklaard. Hij kreeg namelijk een deel van de invoerrechten. Je kunt je voorstellen dat hij behoorlijk boos was.

    Met vriendelijke groet, Herman Esman

    >

    Like

  3. Volgens mij ben ik met Lou in die watertoren geweest. Het was best lekker water hoor.

    Met vriendelijke groet, Herman Esman

    >

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s